Poselski projekt uchwały w sprawie upamiętnienia Heleny Radlińskiej w 145. rocznicę urodzin.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt uchwały Sejmu ma na celu upamiętnienie Heleny Radlińskiej w 145. rocznicę jej urodzin. Radlińska była wybitną działaczką społeczną i oświatową, profesorem Wolnej Wszechnicy Polskiej i Uniwersytetu Łódzkiego, a także twórczynią polskiej pedagogiki społecznej. Uchwała ma na celu oddanie hołdu jej działalności i wkładu w rozwój polskiej edukacji i społeczeństwa. Podkreśla się jej rolę w walce o polską szkołę w zaborze rosyjskim i w kształtowaniu pokoleń pedagogów i pracowników społecznych.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Druk nr 362 Warszawa, 26 kwietnia 2024 r. Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 33 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt uchwały: - w sprawie upamiętnienia Heleny Radlińskiej w 145. rocznicę urodzin. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem uchwały upoważniamy panią poseł Annę Dąbrowską-Banaszek.
(-) Waldemar Andzel; (-) Marek Ast; (-) Anna Baluch; (-) Barbara Bartus; (-) Zbigniew Bogucki; (-) Joanna Borowiak; (-) Artur Chojecki; (-) Witold Wojciech Czarnecki; (-) Anna Dąbrowska-Banaszek; (-) Elżbieta Duda; (-) Małgorzata Gosiewska; (-) Marek Gróbarczyk; (-) Zbigniew Hoffmann; (-) Władysław Kurowski; (-) Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk; (-) Marlena Magdalena Maląg; (-) Ewa Malik; (-) Anna Milczanowska; (-) Jan Mosiński; (-) Bolesław Piecha; (-) Marcin Porzucek; (-) Zbigniew Rau; (-) Urszula Rusecka; (-) Krzysztof Sobolewski; (-) Paweł Szrot; (-) Stanisław Szwed; (-) Patryk Wicher.
Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia w sprawie upamiętnienia Heleny Radlińskiej w 145. rocznicę urodzin 145 lat temu, 2 maja 1879 roku urodziła się Helena Radlińska, jedna z przywódców walki o polską szkołę w zaborze rosyjskim, twórczyni polskiej pedagogiki społecznej i idei wychowania narodowego. W wolnej Polsce była działaczką społeczną i oświatowa, profesorem Wolnej Wszechnicy Polskiej, a po II wojnie światowej Uniwersytetu Łódzkiego. Helena Radlińska dorastała w domu inteligenckiej, zasymilowanej rodziny żydowskiej, wyznającej patriotyczne, polskie wartości.
Od najwcześniejszych lat miała kontakt z najwybitniejszymi postaciami epoki. Odbywały się w nim cykliczne, niedzielne spotkania, w których uczestniczyli m.in.: Henryk Sienkiewicz, Maria Konopnicka, Ignacy Jan Paderewski, Eliza Orzeszkowa. Od wczesnej młodości wcielała w życie romantyczno-pozytywistyczne postulaty pracy inteligencji na rzecz najbiedniejszych warstw społecznych pracując miedzy innymi w czytelniach Towarzystwa Dobroczynności oraz bezpłatnych ambulatoriach. Była jedną z osób współorganizujących strajk szkolny w 1905 roku domagający się polskiego szkolnictwa na ziemiach zaboru rosyjskiego. Kiedy w 1905 r.
jej męża skazano za działalność polityczną na zesłanie na Syberię, wraz z nim opuściła Warszawę. Po roku wygnania udało im się zbiec do Krakowa, gdzie Radlińska ponownie zaangażowała się w działalność społeczno – niepodległościową. Była działaczką i współorganizatorką wielu stowarzyszeń społecznych takich jak Towarzystwo Uniwersytetu Ludowego im Adama Mickiewicza, Związek Pomocy dla więźniów politycznych, Towarzystwo Polskiego Instytutu Pedagogicznego, Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. W 1915 roku powołała Centralne Biuro Szkolne. Wykładała bibliotekarstwo i historię na wydziale społecznym Wyższych Kursów Dla Kobiet im A.
Branieckiego oraz była współzałożycielką Instytutu Oświaty i Kultury im S. Staszica. Aktywnie działała również na wsi. Brała udział w pracach Związku Polskiego Nauczycielstwa Ludowego, pracowała w kółkach rolniczych, gdzie pełniła funkcję kierownika Działu Oświaty Centralnego Związku Kółek Rolniczych w Warszawie. Zajmowała się tu kształceniem i dokształcaniem instruktorów tych kółek. Do jej największych osiągnięć należy zorganizowanie w WWP w 1925 r. pierwszej w Polsce instytucji kształcenia pracowników społecznych na poziomie wyższym - Studium Pracy Społeczno-Oświatowej WWP w Warszawie. Kierowała nią do 1944 r.
Radlińska jest autorką 79 książek i ponad 500 rozpraw i artykułów, w których głosiła ideę wychowania narodowego, za pomocą którego pragnęła budować „lepszą przyszłość". Wykształciła w zgodzie ze swoją wizją kilka pokoleń pedagogów, społeczników, aktywistów, wychowawców i działaczy oświatowych, którzy w praktyce stosowali głoszone przez nią idee. Zmarła 10 października 1954 roku w Łodzi, została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Odznaczona wieloma odznaczeniami w tym Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 145.
rocznicę urodzin Helen Radlińskiej oddaje hołd polskiej działaczce społecznej i oświatowej, profesor Wolnej Wszechnicy Polskiej i Uniwersytetu Łódzkiego, wychowawczyni wielu pokoleń pedagogów i pracowników społecznych.