Interpelacja w sprawie edukacji zdrowotnej i seksualnej w szkołach
Data wpływu: 2025-06-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o stanowisko Ministerstwa Edukacji Narodowej w sprawie wprowadzenia obowiązkowej edukacji seksualnej w szkołach oraz alternatywnych rozwiązań, takich jak wsparcie dla rodziców w edukacji dzieci w tym zakresie. Podkreśla potrzebę dostarczenia młodzieży rzetelnej wiedzy i pyta o działania wspierające nauczycieli i analizę skuteczności obecnej edukacji zdrowotnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie edukacji zdrowotnej i seksualnej w szkołach Interpelacja nr 10152 do ministra edukacji, ministra zdrowia w sprawie edukacji zdrowotnej i seksualnej w szkołach Zgłaszający: Janusz Cieszyński Data wpływu: 09-06-2025 Szanowne Panie Minister, w związku z powracającą debatą na temat edukacji seksualnej w Polsce, poruszaną m.in. podczas posiedzenia sejmowej Podkomisji ds.
Zdrowia Publicznego 20 maja 2025 roku, proszę o przedstawienie stanowiska Ministerstwa Edukacji Narodowej w kwestii możliwości wprowadzenia obowiązkowej edukacji zdrowotnej, której elementem jest edukacja seksualna oraz alternatywnych rozwiązań. Konsultant krajowy w dziedzinie seksuologii, dr Andrzej Depko, określił brak takiego obowiązku jako „wielką tragedię naszego społeczeństwa”, wskazując, że rodzice często nie są przygotowani do rozmów z dziećmi na tematy związane z dojrzewaniem i seksualnością, a młodzież szuka wiedzy w Internecie, co może prowadzić do kształtowania zdehumanizowanej seksualności i nieodpowiedzialnych zachowań.
Doceniając wysiłki ekspertów na rzecz podniesienia świadomości zdrowotnej młodzieży, warto rozważyć rolę rodziców w obliczu propozycji wprowadzenia obowiązkowej edukacji seksualnej w szkołach. Dotychczas tematy takie jak choroby weneryczne i profilaktyka seksualna były omawiane w szkole podstawowej na lekcjach biologii, co wskazuje na możliwość realizacji tych zagadnień w ramach istniejących przedmiotów.
Rozwiązaniem alternatywnym lub uzupełniającym edukację seksualną w ramach edukacji zdrowotnej mogłoby być mniej mniej kontrowersyjne wspieranie rodziców w rozwijaniu umiejętności prowadzenia rozmów z dziećmi na temat dojrzewania, seksualności i odpowiedzialności, szczególnie w sytuacji, gdy edukacja zdrowotna, w ramach której poruszana jest edukacja seksualna, jest nieobowiązkowa. Doktor Andrzej Depko słusznie zauważył, że “rodzice nie czują się gotowi, aby prowadzić edukację seksualną w domu.
Nie są gotowi, bo ich nikt nie przygotował, dla nich pojawia się problem rozmawiania, otwartości w związkach, ale też w relacji z dziećmi, bo czują się skrępowani”. Odpowiedzią na ten problem mogłyby być programy skierowane do rodziców. Mogłyby być efektywne, umożliwić im uzyskanie rzetelnej wiedzy i narzędzi do poruszenia tematu seksualności w bezpiecznym dla dziecka środowisku domowym. Takie rozwiązanie mogłoby odpowiadać oczekiwaniu konsultanta ds. seksuologii, aby dostarczyć młodym ludziom wiedzę w odpowiednim wieku, zanim zaczną szukać informacji w Internecie.
Jednym z przykładów takiej inicjatywy jest projekt „Aktywne mamy – świadome swojej płodności nastolatki”, sfinansowany przez Narodowe Centrum Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, który promował edukację matek w celu lepszego przygotowania ich do rozmów z córkami o płodności i zdrowiu. W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Jakie jest stanowisko Ministerstwa Edukacji Narodowej wobec propozycji wprowadzenia obowiązkowej edukacji seksualnej w szkołach jako części edukacji zdrowotnej, w kontekście opinii dr. Andrzeja Depko? 2.
Czy ministerstwo rozważa alternatywne rozwiązania, takie jak programy szkoleniowe lub warsztaty dla rodziców, które wspierałyby ich w edukacji dzieci na temat dojrzewania i seksualności w sytuacji, gdy edukacja zdrowotna pozostaje nieobowiązkowa? 3. Czy ministerstwo planuje promowanie i finansowanie inicjatyw podobnych do projektu „Aktywne mamy – świadome swojej płodności nastolatki”, które wspierają rodziców w rozmowach z dziećmi o zdrowiu i seksualności, uwzględniając różnorodność wartości i przekonań rodzin? 4.
Jakie działania podejmuje ministerstwo, aby wspierać nauczycieli i specjalistów w dostarczaniu rzetelnej wiedzy na temat zdrowia i seksualności w sposób dostosowany do wieku uczniów i akceptowalny dla rodziców, np. w ramach istniejących przedmiotów takich jak biologia? 5. Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące skuteczności obecnych form edukacji zdrowotnej w szkołach, w tym treści omawianych na lekcjach biologii, oraz wpływu braku obowiązkowej edukacji seksualnej na zdrowie i odpowiedzialność młodych ludzi? Z wyrazami szacunku Janusz Cieszyński
Poseł pyta Ministra Finansów o kryteria blokowania reform w ochronie zdrowia, argumentując to stabilizacją finansową NFZ. Kwestionuje brak analizy długoterminowych oszczędności wynikających z cyfryzacji i pyta o plan naprawczy NFZ.
Poseł Janusz Cieszyński pyta ministra spraw zagranicznych o możliwość umieszczenia w paszportach kodu QR z informacjami konsularnymi, podobnie jak w paszportach amerykańskich, w celu ułatwienia dostępu do pomocy konsularnej w sytuacjach zagrożenia za granicą. Poseł wyraża zaniepokojenie niską świadomością systemu Odyseusz i pyta o działania MSZ w tym zakresie.
Poseł pyta o efektywność i koszty stacjonarnego leczenia uzależnień od narkotyków finansowanego przez NFZ, zwracając uwagę na długi czas terapii i wysoki wskaźnik nawrotów w porównaniu z leczeniem uzależnień od alkoholu. Domaga się przedstawienia danych dotyczących liczby pacjentów, skuteczności leczenia, kosztów oraz analizy porównawczej z leczeniem uzależnień od alkoholu.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o systemie oświaty oraz ustawę o finansowaniu zadań oświatowych. Sprawozdanie Komisji Edukacji i Nauki wnioskuje o uchwalenie projektu bez poprawek. Wnioski mniejszości zgłoszone przez posła M. Józefaciuka dotyczą wprowadzenia możliwości zróżnicowania opłat za dopuszczenie podręczników przez Ministra Edukacji i Wychowania, a także obniżenia tych opłat o co najmniej 50% dla podręczników przeznaczonych dla uczniów z niepełnosprawnościami, do nauczania języków mniejszości, języka regionalnego i przedmiotów zawodowych.