Interpelacja w sprawie braku dostępu do lokalnego leczenia niepłodności oraz potrzeby stworzenia systemu wsparcia płodności w mniejszych miejscowościach
Data wpływu: 2025-06-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o brak dostępu do diagnostyki i leczenia niepłodności w mniejszych miejscowościach, co zmusza mieszkańców do kosztownych wyjazdów. Interpelacja dotyczy stworzenia lokalnych punktów diagnostycznych oraz wsparcia leczenia niepłodności niezależnie od in vitro.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie braku dostępu do lokalnego leczenia niepłodności oraz potrzeby stworzenia systemu wsparcia płodności w mniejszych miejscowościach Interpelacja nr 10168 do ministra zdrowia w sprawie braku dostępu do lokalnego leczenia niepłodności oraz potrzeby stworzenia systemu wsparcia płodności w mniejszych miejscowościach Zgłaszający: Patryk Wicher, Anna Dąbrowska-Banaszek, Tadeusz Chrzan, Anna Kwiecień Data wpływu: 09-06-2025 Do mojego biura poselskiego napływają liczne sygnały od obywateli, którzy zwracają uwagę na poważne bariery w dostępie do diagnostyki i leczenia niepłodności w mniejszych miejscowościach.
Mieszkańcy miast liczących kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców są często zmuszeni do regularnych, kosztownych i czasochłonnych wyjazdów do dużych ośrodków miejskich - oddalonych nierzadko o kilkadziesiąt kilometrów - tylko po to, by wykonać podstawowe badania, takie jak monitoring cyklu, USG czy badania krwi. Wizyty te muszą być często powtarzane kilka razy w miesiącu, a placówki działają głównie w godzinach 9 00 –17 00 , co zmusza pacjentów do zwalniania się z pracy lub korzystania z urlopów. Dla wielu par stanowi to istotną barierę w dostępie do leczenia, zwłaszcza jeśli zamieszkują obszary słabo skomunikowane.
Pragnę podkreślić, że interpelacja ta nie dotyczy procedury in vitro. Zgłaszane przez obywateli problemy dotyczą podstawowej diagnostyki i leczenia zaburzeń płodności - czyli działań, które powinny być dostępne dla wszystkich pacjentów, niezależnie od miejsca zamieszkania, w ramach podstawowej opieki zdrowotnej i specjalistycznej opieki ginekologicznej. Obywatele czują się pomijani przez system ochrony zdrowia, mimo oficjalnych deklaracji państwa w zakresie wspierania polityki prorodzinnej i promowania dzietności.
Obecny model sprawia, że realny dostęp do leczenia mają głównie mieszkańcy dużych aglomeracji, co skutkuje systemowym wykluczeniem wielu par z mniejszych miejscowości. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Zdrowia planuje stworzenie sieci lokalnych punktów diagnostycznych w zakresie leczenia niepłodności, umożliwiających wykonywanie podstawowych badań bliżej miejsca zamieszkania pacjentów? Czy rozważane są rozwiązania umożliwiające zdalne konsultacje ze specjalistami oraz lokalną realizację badań wspierających proces leczenia?
Czy w ramach polityki zdrowotnej państwa przewiduje się działania wspierające leczenie niepłodności dla osób, które nie kwalifikują się lub nie decydują się na zapłodnienie pozaustrojowe? Czy ministerstwo prowadzi analizy lub konsultacje społeczne w zakresie dostępności opieki nad płodnością w mniejszych miastach i na terenach słabiej skomunikowanych?
Interpelacja dotyczy nieefektywnych i biurokratycznych procedur przyznawania indywidualnego nauczania dzieciom przewlekle chorym, co prowadzi do przerw w edukacji. Posłowie pytają o plany ministerstwa dotyczące cyfryzacji procesu, zmiany przepisów dotyczących częstotliwości posiedzeń zespołów orzekających oraz scentralizowania obiegu orzeczeń.
Posłowie pytają o uzasadnienie utrzymywania kryterium dochodowego pomocy społecznej poniżej minimum egzystencji oraz o plany podniesienia tego kryterium. Wyrażają zaniepokojenie, że obecny próg nie zabezpiecza podstawowych potrzeb obywateli.
Posłowie interweniują w sprawie restrykcyjnej interpretacji przepisów dotyczących estońskiego CIT przez organy skarbowe, które odbierają podatnikom prawo do tej formy opodatkowania z powodu opóźnienia w podpisaniu sprawozdania finansowego. Pytają ministra o zgodność tej praktyki z zasadami proporcjonalności i zaufania do państwa oraz o planowane działania w celu rozwiązania problemu.
Poseł kwestionuje planowane przez Ministerstwo Zdrowia i NFZ ograniczenia w finansowaniu diagnostyki, które mogą prowadzić do pogorszenia dostępności badań, opóźnionych diagnoz i zapaści diagnostycznej. Pyta o odpowiedzialność, analizy i planowane działania naprawcze w celu zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Prezydent odmawia podpisania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, argumentując to niedotrzymaniem obietnic wyborczych, pogarszającą się sytuacją finansową państwa i nierównym traktowaniem obywateli Ukrainy i Polaków. Uważa, że ustawa w niedostatecznym stopniu uwzględnia obecne obciążenia budżetowe i utrzymuje uprzywilejowane traktowanie Ukraińców, np. w dostępie do opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych (800+). Prezydent proponuje własny projekt ustawy, który ma na celu likwidację nieuzasadnionych preferencji i wprowadzenie zasady równowagi, gdzie obywatele Ukrainy korzystający z publicznych usług powinni pracować i płacić podatki jak Polacy. Prezydent chce skupić się na selektywnej pomocy dla najbardziej potrzebujących uchodźców oraz upomina się o te zmiany, które przywracają nam równowagę relacji.