Interpelacja w sprawie zasad i finansowania demontażu wyeksploatowanych turbin wiatrowych w perspektywie 5-10 lat

Zgłaszają się do mnie rolnicy i mieszkańcy z obawami o los turbin, które w najbliższych latach osiągną kres eksploatacji. Brakuje jasnych, jednolitych standardów demontażu (w tym usunięcia fundamentów i odtworzenia gruntów rolnych), a także gwarancji, że koszty nie spadną na właścicieli działek, samorządy ani podatników w razie niewywiązania się inwestora. Konieczne są przejrzyste procedury, zabezpieczenia finansowe oraz realne mechanizmy egzekucji.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na pytania:

Ile turbin wiatrowych według inwentaryzacji państwa będzie przeznaczonych do rozbiórki w horyzoncie 5 oraz 10 lat?

Czy obowiązuje (lub będzie wprowadzony) wymóg zabezpieczenia finansowego na demontaż (kaucja, gwarancja bankowa/ubezpieczeniowa) i w jakiej wysokości w przeliczeniu na 1 MW?

Jak wygląda standardowa procedura usuwania turbiny w Polsce: czy obejmuje pełne usunięcie żelbetowej podstawy (do jakiej głębokości), kabli i odtworzenie gruntu do użytkowania rolniczego?

Co w przypadku niewywiązania się inwestora (upadłość, zaniechanie)? Kto ponosi koszty i czy przewidziano wykonanie zastępcze z regresem wobec inwestora?

Czy koszty mogą obciążać samorządy lub właścicieli gruntów? Jeśli nie, jakie instrumenty temu zapobiegają? Jeśli tak, na jakiej podstawie i w jakich limitach?

Czy powstał lub powstanie rządowy fundusz likwidacji porzuconych turbin? Jakie środki zaplanowano na najbliższe lata i według jakich kryteriów będą uruchamiane?

Czy rząd przeprowadził przegląd rozwiązań w państwach UE (m.in. wymogi kaucji „decommissioning bonds“, standard „restore to greenfield“, recykling łopat) i jakie są wnioski dla Polski? Proszę o przedstawienie wyników tej kwerendy.

Jakie są szacunkowe jednostkowe i łączne koszty demontażu w skali kraju w perspektywie 5–10 lat (z podziałem na demontaż masztu, usunięcie fundamentów, transport i utylizację/recykling)?