Interpelacja w sprawie zaginięcia min przeciwpancernych w transporcie kolejowym Wojska Polskiego oraz stanu postępowania i wyciągniętych konsekwencji
Data wpływu: 2025-10-27
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o zaginięcie min przeciwpancernych podczas transportu kolejowego wojska, krytykując marginalne potraktowanie sprawy przez MON i brak pociągnięcia do odpowiedzialności osób na wyższych stanowiskach. Domaga się informacji o konsekwencjach dla osób funkcyjnych w MON oraz zmianach organizacyjnych i proceduralnych wprowadzonych w związku z tą sytuacją.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zaginięcia min przeciwpancernych w transporcie kolejowym Wojska Polskiego oraz stanu postępowania i wyciągniętych konsekwencji Interpelacja nr 13167 do ministra obrony narodowej, ministra sprawiedliwości w sprawie zaginięcia min przeciwpancernych w transporcie kolejowym Wojska Polskiego oraz stanu postępowania i wyciągniętych konsekwencji Zgłaszający: Dariusz Matecki, Andrzej Śliwka Data wpływu: 27-10-2025 W lipcu 2024 roku doszło do skandalicznej sytuacji, która – pomimo swojego ogromnego ciężaru gatunkowego – została w mediach i ze strony MON potraktowana marginalnie.
Z transportu wojskowego z Hajnówki do Mostów zaginęło 240 min przeciwpancernych, które przez blisko 10 dni krążyły po Polsce pociągiem – niezabezpieczone, bez nadzoru, poza kontrolą właściwych służb. Dopiero po czasie odnaleziono skład w... magazynie sklepów meblowych w rejonie Hajnówki. Odpowiedzialność – jak wynika z przekazów medialnych – przypisano czterem żołnierzom, którzy usłyszeli zarzuty niedopełnienia obowiązków. To m.in. wojskowi ze składu materiałowego w Mostach i Hajnówce.
Zgubienie śmiercionośnej broni w czasach największego zagrożenia militarnego w Europie od czasów II wojny światowej powinno skutkować dyscyplinarnym i politycznym trzęsieniem ziemi. Tymczasem mamy do czynienia z działaniami przypominającymi klasyczne „zrzucenie winy na szeregowych” i wygaszenie tematu bez faktycznego rozliczenia osób odpowiedzialnych na poziomie dowódczym i ministerialnym. Z doniesień medialnych wynika, że jedyną osobą funkcyjną, która poniosła konsekwencje, był generał dywizji Artur Kępczyński, odwołany ze stanowiska szefa Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych.
To jednak zdecydowanie niewystarczające w obliczu skali kompromitacji, do której doszło. W związku z powyższym kieruję do Pana Ministra następujące pytania: Czy i jakie inne osoby funkcyjne – poza gen. dyw. Arturem Kępczyńskim – poniosły odpowiedzialność służbową, dyscyplinarną lub karną w związku z zagubieniem 240 min przeciwpancernych w transporcie wojskowym? Czy odpowiedzialność za ten skandaliczny incydent została rozciągnięta także na osoby pełniące funkcje nadzorcze w Ministerstwie Obrony Narodowej, w tym ministra, osoby odpowiadające za logistykę, transport oraz nadzór nad materiałami niebezpiecznymi?
Czy którykolwiek z wiceministrów MON nadzorujący sprawy logistyki wojskowej lub infrastruktury poniósł jakiekolwiek konsekwencje personalne lub został objęty postępowaniem wyjaśniającym? Czy Pan Minister, jako osoba odpowiedzialna politycznie za nadzór nad Siłami Zbrojnymi RP, uznał potrzebę wewnętrznego dochodzenia dotyczącego nieprawidłowości w systemie zarządzania transportem amunicji? Jeśli tak – proszę o przedstawienie wyników takich działań. Czy w wyniku tej kompromitującej sytuacji wprowadzono jakiekolwiek zmiany organizacyjne, proceduralne lub kadrowe w strukturach MON lub jednostkach wojskowych odpowiedzialnych za transport amunicji?
Czy w opinii Pana Ministra odpowiedzialność służbowa i polityczna została wyciągnięta w pełni, czy też planowane są kolejne działania? Proszę o informację, na jakim etapie są wszystkie postępowania w tej sprawie. Tragifarsa z minami przeciwpancernymi powinna stać się punktem zwrotnym dla ministerstwa. Niestety, pod rządami Donalda Tuska obserwujemy próby zamykania spraw „po cichu”, bez transparentności i bez ponoszenia odpowiedzialności przez osoby zajmujące wysokie stanowiska. Takie podejście budzi uzasadnione pytania o bezpieczeństwo państwa, profesjonalizm kadry i realny nadzór cywilny nad wojskiem.
Posłowie pytają o umowy i wydatki Polskiej Grupy Zbrojeniowej (PGZ) na usługi doradcze, konsultingowe i prawne po zmianie władzy w grudniu 2023 roku. Domagają się szczegółowych informacji o umowach, kosztach oraz procedurach związanych z zamawianiem usług doradczych w PGZ.
Poseł kwestionuje rzetelność i obiektywizm raportu Komisji do spraw wyjaśnienia mechanizmów represji wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zarzucając mu ideologiczny charakter i wykorzystywanie środków publicznych do celów politycznych. Pyta o koszty przygotowania raportu i szczegółowe informacje dotyczące wynagrodzeń oraz merytorycznej wartości dokumentu.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie sytuacją Fabryki Broni "Łucznik" Radom, która wkrótce zakończy realizację zamówień i może stanąć w obliczu przestoju produkcyjnego. Pytają ministrów o przyczyny opóźnień w zatwierdzaniu nowego wariantu karabinu Grot i o planowane działania mające na celu zabezpieczenie przyszłości fabryki oraz współpracujących z nią firm.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustawach, mające na celu usprawnienie systemu ochrony ludności w Polsce. Nowelizacja doprecyzowuje zadania i kompetencje różnych organów w zakresie ochrony ludności, w tym Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadza definicję i zasady identyfikacji punktów schronienia, a także reguluje kwestie finansowania zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym tworzy Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Ustawa ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w obliczu zagrożeń naturalnych, terrorystycznych i wojennych.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.