Interpelacja w sprawie projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami
Data wpływu: 2026-02-19
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Agnieszka Ścigaj krytykuje projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami, zarzucając resortowi sprzeczność w polityce legislacyjnej, promując umowy cywilnoprawne dla asystentów, podczas gdy reforma PIP dąży do eliminacji takich umów. Pyta, jak resort uzasadnia to rozbieżność i jak uniknie zarzutu stosowania podwójnych standardów w zakresie zatrudnienia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami Interpelacja nr 15460 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami Zgłaszający: Agnieszka Ścigaj Data wpływu: 19-02-2026 Zwracam się z prośbą o wyjaśnienie sprzeczności w polityce legislacyjnej resortu, która ujawniła się wraz z przedłożeniem projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami.
Z jednej strony resort promuje radykalną reformę Państwowej Inspekcji Pracy, której celem jest walka z segmentacją rynku pracy oraz eliminacja fikcyjnego samozatrudnienia i umów cywilnoprawnych tam, gdzie praca nosi cechy stosunku pracy. Z drugiej strony w przedłożonym projekcie ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami resort wprowadza rozwiązania systemowo opierające się wyłącznie na kontraktach cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 68 ust.
3 projektu ustawy kontrakt na świadczenie usług asystencji osobistej może być zawarty wyłącznie na podstawie umowy zlecenia lub umowy o współpracę z osobą prowadzącą działalność gospodarczą (B2B). Potwierdzają to również projektowane zmiany w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, które wprost klasyfikują asystentów jako zleceniobiorców lub osoby prowadzące pozarolniczą działalność. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1.
Dlaczego w projekcie ustawy o asystencji osobistej resort obligatoryjnie wprowadza formy cywilnoprawne jako jedyne dopuszczalne, podczas gdy równolegle w reformie PIP dąży do nadania inspektorom uprawnień do przekształcania takich umów w umowy o pracę? 2. Jak resort uzasadnia fakt, że asystent osobisty może pracować do 276 godzin w miesiącu na podstawie umowy zlecenia, co drastycznie odbiega od standardów ochrony czasu pracy określonych w Kodeksie pracy, o które resort publicznie walczy? 3.
Czy po wejściu w życie reformy PIP inspektorzy pracy będą mieli prawo kwestionować kontrakty asystenckie jako pozorne zatrudnienie cywilnoprawne, skoro asystenci wykonują konkretne, powtarzalne czynności pielęgnacyjne i higieniczne pod nadzorem użytkownika? 4. W jaki sposób resort planuje uniknąć zarzutu stosowania podwójnych standardów, polegających na wymuszaniu na prywatnych przedsiębiorcach etatyzacji, przy jednoczesnym tworzeniu nowych usług publicznych opartych na umowach zlecenia i kontraktach B2B?
Posłowie wyrażają zaniepokojenie kryzysem na rynku pelletu, wzrostem cen i niedoborami, co zagraża bezpieczeństwu energetycznemu gospodarstw domowych, które zainwestowały w ten rodzaj ogrzewania. Pytają o przyczyny kryzysu, strategię rządu w zakresie zabezpieczenia rynku paliw stałych i ewentualne mechanizmy osłonowe dla osób, których nie stać na ogrzewanie.
Posłowie wyrażają obawy dotyczące proponowanych zmian w przepisach o wyglądzie uczniów, szczególnie w kontekście odniesienia do "ogólnie przyjętych norm społecznych", argumentując, że mogą one prowadzić do arbitralnych ograniczeń i przypominają historyczne próby ujednolicania. Pytają ministerstwo o kryteria definiowania tych norm oraz analizę porównawczą z innymi krajami UE.
Posłowie pytają o problemy finansowe Ochotniczych Hufców Pracy (OHP) i związane z tym ograniczenia w aktywizacji młodzieży oraz refundacji wynagrodzeń młodocianych pracowników. Domagają się trwałego i systemowego rozwiązania problemów finansowych OHP oraz lepszego dopasowania ich oferty do potrzeb rynku pracy.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie w związku z pełnieniem funkcji prezesa ZUS równocześnie z zasiadaniem w radzie nadzorczej spółki prawa handlowego, co ich zdaniem może rodzić konflikt interesów i podważać zaufanie do ZUS. Zadają szereg pytań ministrowi rodziny, pracy i polityki społecznej w celu wyjaśnienia tej sytuacji i ewentualnych działań naprawczych.
Posłowie pytają o projekt nowelizacji Ordynacji Podatkowej, kwestionując czy proponowane zmiany, zwłaszcza dotyczące przedawnienia zobowiązań podatkowych, są korzystne dla przedsiębiorców i czy uwzględniają zasadę zaufania obywatela do państwa. Wyrażają obawy, że mimo deklarowanych uproszczeń, nowe przepisy mogą generować dodatkowe obowiązki i ryzyka sporów.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.
Projekt ustawy ma na celu zmianę przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) oraz innych ustaw związanych z prawem pracy. Najważniejsze zmiany obejmują wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych dla pracodawców naruszających przepisy dotyczące umów o pracę, doprecyzowanie uprawnień PIP w zakresie kontroli i stwierdzania istnienia stosunku pracy, oraz modyfikacje procedur odwoławczych od decyzji PIP. Celem jest zwiększenie skuteczności PIP w walce z nieprawidłowościami w zatrudnieniu oraz ochrona praw pracowniczych, w szczególności w obszarze umów cywilnoprawnych. Ustawa wprowadza kary finansowe zależne od obrotu firmy, co ma stanowić realną sankcję za łamanie prawa pracy.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wzmocnienie pozycji Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w zakresie ustalania istnienia stosunku pracy, zwalczania nadużywania umów cywilnoprawnych oraz poprawy efektywności kontroli. PIP zyskuje nowe uprawnienia, w tym możliwość wytaczania powództw w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy, a także wydawania decyzji o stwierdzeniu istnienia stosunku pracy. Ustawa wprowadza także nowe procedury dotyczące kontroli, interpretacji indywidualnych oraz wymiany informacji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), dążąc do uszczelnienia systemu i zapewnienia lepszej ochrony praw pracowniczych.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).