Interpelacja w sprawie rządowego programu refundacji in vitro 2024-2028
Data wpływu: 2026-04-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł krytykuje brak transparentności i potencjalne negatywne skutki algorytmu podziału środków w rządowym programie in vitro, który faworyzuje ośrodki z wyższą skutecznością, co może prowadzić do dyskryminacji pacjentów. Pyta o kryteria podziału środków w latach 2025 i 2026, udział ekspertów w opracowaniu algorytmu oraz analizę ryzyka selekcji pacjentów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie rządowego programu refundacji in vitro 2024-2028 Interpelacja nr 16312 do ministra zdrowia w sprawie rządowego programu refundacji in vitro 2024-2028 Zgłaszający: Bartosz Romowicz Data wpływu: 01-04-2026 Szanowna Pani Minister, w dniu 26 lutego 2026 r. Ministerstwo Zdrowia przekazało realizatorom rządowego programu refundacji in vitro 2024-2028 (dalej jako: „program”) informację o wysokości środków finansowych przyznanych poszczególnym podmiotom na realizację programu w 2026 r.
Pomijając fakt, że realizatorzy przez niemalże dwa miesiące nie mieli żadnej wiedzy o tym, jak dokładnie będzie wyglądało finansowanie programu w tym roku – informacja o podziale środków została przekazana bez ujawnienia szczegółowych zasad, kryteriów oraz metodologii, które legły u podstaw dokonania tego podziału środków publicznych. W konsekwencji realizatorzy programu zostali postawieni wobec rozstrzygnięcia o istotnych skutkach finansowych, nie mając możliwości zapoznania się z zasadami, które determinowały jego wynik. Dopiero w dniu 12 marca 2026 r.
Ministerstwo Zdrowia opublikowało na swojej stronie internetowej komunikat dotyczący kryteriów, na podstawie których opracowano algorytm podziału środków w 2026 r. Z opublikowanych informacji wynikało, że jedyne „merytoryczne” znaczenie przy podziale środków na 2026 r. przypisano wskaźnikom skuteczności klinicznej, takim jak liczba uzyskanych ciąż w przeliczeniu na cykl, parę oraz transfer – z uwzględnieniem podziału na grupy wiekowe pacjentek – a także wskaźnikowi porodów wielopłodowych. Jednocześnie MZ nie przekazało żadnych informacji/danych źródłowych pozwalających na odtworzenie pełnej metodologii zastosowanego algorytmu.
Ponadto nie przedstawiono również zasad, na jakich dokonano podziału środków w roku 2025, mimo że – jak wynika z przekazanych informacji – poziom wykorzystania środków w roku poprzednim stanowi obok ww. „skuteczności” jeden z dwóch czynników wpływających na wysokość finansowania w roku 2026, co dodatkowo pogłębia brak przejrzystości całego mechanizmu. Przyjęty przez Ministerstwo Zdrowia model obliczeniowy w praktyce prowadzi do sytuacji, w której poziom finansowania poszczególnych ośrodków pozostaje w ścisłej i bezpośredniej zależności od osiąganych przez nie wskaźników skuteczności procedur in vitro.
Takie podejście budzi zasadnicze wątpliwości natury medycznej i systemowej. Skuteczność leczenia niepłodności nie jest bowiem parametrem wyłącznie zależnym od jakości pracy ośrodka, lecz stanowi wypadkową wielu czynników klinicznych pozostających poza jego kontrolą, takich jak wiek pacjentki, rezerwa jajnikowa, jakość komórek rozrodczych, nasilenie czynnika męskiego, choroby współistniejące, obciążenia genetyczne czy liczba wcześniejszych niepowodzeń terapeutycznych.
Ośrodki mogą jednocześnie znacząco różnić się profilem przyjmowanych i kwalifikowanych pacjentów do programu, co powoduje, że porównywanie ich na podstawie wskaźników skuteczności w zupełności nie oddaje rzeczywistej jakości udzielanych świadczeń i pozostaje metodologicznie nieadekwatne.
Brak uwzględnienia powyższych uwarunkowań w algorytmie podziału środków powoduje, że przyjęty mechanizm finansowania będzie w istocie prowadził do powstawania niepożądanych efektów – w szczególności istnieje wysokie ryzyko, że ośrodki realizujące program będą ekonomicznie motywowane do preferowania pacjentów młodszych oraz o lepszym stanie zdrowia, u których prawdopodobieństwo uzyskania ciąży jest wyższe, co bezpośrednio przekłada się na osiągane wskaźniki skuteczności, a w konsekwencji – na wysokość przyznawanego finansowania.
Nie sposób zatem nie dostrzec, że tego rodzaju mechanizm może prowadzić do dyskryminacji pacjentów ze względu na wiek oraz stan zdrowia, a także zniechęcać ośrodki do podejmowania leczenia przypadków bardziej złożonych lub obarczonych niższym rokowaniem. W praktyce stosowanie takiego systemu sprawia, że aby ośrodek uczestniczący w programie utrzymał poziom dofinansowania i aby mógł uzyskać konieczne środki na prowadzenie procesu leczenia par w programie, to zasadniczo powinien dyskryminować zgłaszających się do niej pacjentów i kwalifikować do programu tylko pary młode, zdrowe, z dobrymi rokowaniami na szybkie zajście w ciążę.
Poseł pyta, czy ministerstwo planuje rozszerzenie świadczenia pieniężnego przysługującego sołtysom na przewodniczących zarządów innych jednostek pomocniczych gmin, argumentując to tożsamością zakresu ich kompetencji. Dodatkowo pyta o dane dotyczące liczby tych osób i potencjalnych beneficjentów świadczenia.
Poseł pyta o wydatki budżetu państwa w latach 2023-2025 na świadczenia pieniężne dla sołtysów, w kontekście limitów ustawowych. Interesuje go również, czy zaplanowane kwoty na kolejne lata będą wystarczające i czy planowana jest nowelizacja ustawy.
Poseł Romowicz pyta ministrów o trudności we wdrożeniu rządowego wsparcia CPN dla stacji paliw z tankomatami, które muszą ręcznie aktualizować ceny w nocy. Pyta, czy ministerstwo rozważało tę sytuację i czy planuje nowelizację przepisów, np. poprzez wprowadzenie przedziału czasowego na zmianę cen.
Poseł pyta o liczbę wydanych uprawnień młodszego stermotorzysty żeglugi śródlądowej w latach 2021-2025, szczególnie w kontekście strażaków OSP i PSP, oraz o ewentualne różnice w trudności uzyskania tych uprawnień i potrzebę zmian w wymaganiach dla OSP. Poseł wyraża troskę o ułatwienia dla strażaków OSP w uzyskiwaniu tych uprawnień.
Interpelacja dotyczy gwałtownego wzrostu cen pelletu drzewnego i jego dostępności, co budzi niepokój obywateli zachęconych wcześniej do inwestycji w to paliwo. Posłowie pytają o monitoring cen, przyczyny wzrostu, planowane działania osłonowe i stabilizację rynku.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie i wzmocnienie ochrony praw pracowniczych w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, mobbingowi oraz naruszaniu godności w miejscu pracy. Wprowadza definicje "dyskryminacji przez założenie" i "dyskryminacji przez skojarzenie", konkretyzuje pojęcie molestowania, zwiększa minimalne kwoty zadośćuczynień i odszkodowań za naruszenia zasady równego traktowania i mobbing, a także nakłada na pracodawców obowiązek aktywnego i stałego przeciwdziałania tym zjawiskom poprzez wdrożenie odpowiednich procedur i reguł. Zmiany mają na celu dostosowanie przepisów do rozwoju technologii i elastycznych form zatrudnienia, a także uwzględnienie dorobku judykatury i nauk o zarządzaniu. Celem jest poprawa informacyjnej funkcji przepisów i rozwianie wątpliwości dotyczących zjawisk przemocy w miejscu pracy.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.