Interpelacja w sprawie przywrócenia możliwości pobierania świadczenia pielęgnacyjnego dla opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami
Data wpływu: 2024-04-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Iwona Hartwich interweniuje w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym, która według niej krzywdząco traktuje opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami, szczególnie w kontekście braku możliwości pobierania świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach sprzed 2024 roku oraz sytuacji po śmierci rodziców. Pyta, czy zostanie przywrócone świadczenie pielęgnacyjne na starych zasadach.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie przywrócenia możliwości pobierania świadczenia pielęgnacyjnego dla opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami Interpelacja nr 2550 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie przywrócenia możliwości pobierania świadczenia pielęgnacyjnego dla opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami Zgłaszający: Iwona Hartwich Data wpływu: 12-04-2024 Szanowna Pani Minister!
Do mojego biura poselskiego zgłaszają się opiekunowie dorosłych osób z niepełnosprawnościami z problemem, który dotyczy przywrócenia możliwości pobierania świadczenia pielęgnacyjnego na takich zasadach jak było do 31.12.2023 r. Dnia 1 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1429), która wprowadziła istotne zmiany w systemie świadczeń dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich opiekunów poprzez wprowadzenie nowego świadczenia – świadczenia wspierającego kierowanego bezpośrednio do osoby z niepełnosprawnością w wieku od ukończenia 18.
roku życia oraz modyfikację warunków przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze zmianą ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Według ustawy o świadczeniu wspierającym, świadczenie pielęgnacyjne może być przyznawane do 18. roku życia. Rodziców niepokoi fakt, co się stanie z dorosłymi dziećmi niepełnosprawnymi po ich śmierci, ponieważ wedle ustawy rodzeństwo, które by się chciało podjąć opieki nad niepełnosprawnym rodzeństwem nie będzie mogło tego zrobić ze względu na brak środków finansowych, dodam że osoby te wymagają opieki 24/7 więc praca zawodowa jest niemożliwa.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na pytania: Co się stanie z dorosłymi dziećmi po śmierci rodziców czy faktycznie przez tak krzywdzącą ustawę o świadczeniu wspierającym osoby te czeka pobyt w DPS? Czemu ustawa o świadczeniu wspierającym odbiera możliwość opieki rodzeństwa nad rodzeństwem niepełnosprawnym po śmierci rodziców nie zapewniając im możliwości pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, kiedy muszą zrezygnować z zatrudnienia na rzecz opieki nad niepełnosprawnym rodzeństwem?
Dlaczego ustawa o świadczeniu wspierającym została wprowadzona w życie skoro w sposób rażący nierówno potraktowano rodziców dzieci niepełnosprawnych po 18. roku życia, pozbawiając ich świadczenia pielęgnacyjnego oraz pozostawiła bez wsparcia rodzeństwo, które chce zająć się swoim niepełnosprawnym rodzeństwem po śmierci rodziców? Dlaczego dopuściliście Państwo wprowadzając świadczenie wspierające do takiej dyskryminacji rodziców i rodzeństwa osób niepełnosprawnych po 18. roku życia? Czy zostanie przywrócone i w jakim czasie świadczenie pielęgnacyjne na zasadach takich jak do 31.12.2023 r.? Z poważaniem Iwona Hartwich Posłanka na Sejm RP
Posłanka zwraca uwagę na problem braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami podczas oczekiwania na wydanie nowej karty, co utrudnia im codzienne funkcjonowanie. Pyta ministra o analizę problemu, dane dotyczące czasu oczekiwania i ewentualne plany legislacyjne zapewniające ciągłość uprawnień.
Posłowie pytają o powody wykluczenia osób z niepełnosprawnościami przebywających w komercyjnych domach opieki z prawa do świadczenia wspierającego, argumentując, że często jest to jedyna forma zapewnienia im opieki. Kwestionują brak analizy skutków społecznych i ekonomicznych tego wykluczenia i pytają o plany zmian legislacyjnych.
Posłowie kwestionują art. 26c ustawy o emeryturach i rentach z FUS, który umożliwia wybranej grupie osób ponowne przeliczenie emerytury w sposób nieuwzględniający wcześniejszych wypłat, co prowadzi do nierówności. Pytają o liczbę beneficjentów, koszt tego rozwiązania i plany ujednolicenia zasad przeliczania świadczeń.
Senat uchwalił pakiet poprawek do ustawy o języku polskim oraz o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Zmiany mają głównie charakter doprecyzowujący, redakcyjny i terminologiczny, w tym w obszarze uczelni, zaświadczeń i pojęć dotyczących osób z niepełnosprawnościami. Dokument wzmacnia spójność prawną, ale nie przebudowuje całej ustawy.
Sprawozdanie przedstawia działalność Rady Dialogu Społecznego w 2025 roku. Zawiera opis prac trójstronnych, opiniowania projektów oraz współpracy partnerów społecznych z administracją. Dokument jest sprawozdawczy i nie tworzy prawa, ale pokazuje stan dialogu społecznego.
Dokument przedstawia sprawozdanie komisji w sprawie rządowej informacji o funkcjonowaniu spółdzielni socjalnych w latach 2022-2024. Nie wprowadza nowych regulacji, lecz służy ocenie stanu sektora ekonomii społecznej i działań publicznych wobec niego. To materiał monitoringowy, który może posłużyć do dalszych decyzji, ale sam ich nie kreuje.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.