Interpelacja w sprawie wprowadzenia instytucji listy ostrzeżeń publicznych KNF
Data wpływu: 2024-07-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Gromadzka kwestionuje skuteczność i negatywne konsekwencje Listy Ostrzeżeń Publicznych KNF, argumentując, że prowadzi ona do utraty dostępu do rachunków bankowych i upadku przedsiębiorstw, często bez podstaw. Pyta o stanowisko ministerstwa, planowane zmiany w przepisach i działania mające na celu wyeliminowanie problemów związanych z tą listą.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzenia instytucji listy ostrzeżeń publicznych KNF Interpelacja nr 3846 do ministra finansów w sprawie wprowadzenia instytucji listy ostrzeżeń publicznych KNF Zgłaszający: Małgorzata Gromadzka Data wpływu: 11-07-2024 Biłgoraj, 11.07.2024 r. Szanowny Panie Ministrze, ustawą z dnia z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw do polskiego systemu prawnego wprowadzona została instytucja listy ostrzeżeń publicznych KNF.
W uzasadnieniu do projektu ustawy wskazano, że „przedmiotowa zmiana wychodzi naprzeciw aktualnym potrzebom uzupełnienia luk w ustawodawstwie i zmian na rynku finansowym mającym na celu zwiększenie ochrony uzasadnionych interesów uczestników tego rynku – konsumentów w opinii projektodawców, koniecznym jest wprowadzenie odpowiednich działań zabezpieczających i chroniących konsumentów przed nieuczciwymi praktykami instytucji”. Instytucja listy ostrzeżeń publicznych ma charakter krajowy i była odpowiedzią na aferę AmberGold.
W odpowiedzi na interpelację przesłaną przy piśmie SPS-023-27244/14 z dnia 14 lipca 2014 roku, pismem z dnia 5 sierpnia 2014 roku Ministerstwo Finansów wskazano na ww. zmiany jako mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa konsumentów przed działalnością tzw. parabanków oraz poza bankowych podmiotów pożyczkowych. Nie negując potrzeby sukcesywnego zwiększania bezpieczeństwa konsumentów, zauważyć należy, że w ciągu ostatnich 10 lat system prawny uległ istotnym zmianom, znajdującym swoje źródło nie tylko w ustawodawstwie krajowym, ale również unijnym.
Przykładem takiej istotnej zmiany są przepisy dotyczące przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. W aktualnym stanie prawnym instytucje obowiązane są zobligowane do przeprowadzania oceny ryzyka według podejścia opartego na ryzyku (risk based approach), co powoduje, że ciążący na nich miernik staranności został ustanowiony na bardzo wysokim poziomie. W konsekwencji instytucje obowiązane będące instytucjami finansowymi mogą obawiać się utrzymywania stosunków gospodarczych z podmiotami wpisanymi na listę ostrzeżeń publicznych już od chwili wpisania ich na listę, tj.
przed rozpoznaniem ich sprawy przez właściwe organy państwowe. Dzieje się tak dlatego, że czyny zabronione wymienione w art. 6b ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, mają w wielu przypadkach charakter sporny na gruncie jurydycznym. Regulacje dotyczące prowadzenia działalności maklerskiej czy funduszy inwestycyjnych, są skomplikowane i niejednokrotnie niedające się zinterpretować wyłącznie w jeden tożsamy sposób. Zawiadomienie stanowi de facto stwierdzenie, że działanie podmiotu nie jest zgodne z wykładnią przepisów dokonaną przez Komisję.
Taki stan rzeczy wymaga jednak zastosowania przez instytucje finansowe wzmożonych środków bezpieczeństwa finansowego, ponieważ skoro istnieje podejrzenie, że podmiot wpisany na listę popełnił przestępstwo związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą to ryzyko prania przez niego pieniędzy jest wysokie. Instytucje finansowe nie są jednak w stanie rozwiązać sporów jurydycznych powstałych pomiędzy Komisją Nadzoru Finansowego, a przedsiębiorcą – uczynić to mogą wyłącznie prokurator albo sąd.
Z tego powodu najbardziej bezpiecznym rozwiązaniem dla instytucji finansowych jest zaprzestanie utrzymywania stosunków gospodarczych z "podejrzanym podmiotem”. Nadmienić w tym miejscu należy, że przepisy ustawy o usługach płatniczych umożliwiają wprost instytucjom finansowym odmowę zawarcia umowy podstawowego rachunku płatniczego w przypadku, gdy podmiot, który chce ją zawrzeć został wpisany na listę ostrzeżeń publicznych. W konsekwencji kumulacji ww.
regulacji, podmiot wpisany na listę ostrzeżeń publicznych, może utracić dostęp do rachunku bankowego, nie mogąc przez to prowadzić działalności gospodarczej do czasu rozstrzygnięcia jego sprawy przez właściwe organy, a na takie rozstrzygnięcie można czekać bardzo długo. W rezultacie przedsiębiorcy upadają i nie przysługuje im w takim przypadku żadne odszkodowanie za wysnucie względem nich błędnych podejrzeń. W okresie do dnia postawienia potencjalnych zarzutów w ramach postępowania karnego podmiot taki nie dysponuje żadnymi uprawnieniami procesowymi, przez które realizowałby swoje prawo do obrony. Dlaczego ten problem jest istotny?
Posłanka wyraża zaniepokojenie znacznym zmniejszeniem środków Funduszu Pracy dla województwa lubelskiego w 2026 roku w porównaniu z rokiem poprzednim, zwłaszcza w kontekście nowej ustawy o rynku pracy i wzrostu bezrobocia. Pyta Ministerstwo o przesłanki planowania wysokości środków, uwzględnienie skutków nowej ustawy oraz o działania wspierające regiony z rosnącym bezrobociem.
Posłanka pyta o szczegóły dotyczące pozyskania i wykorzystania środków publicznych przez miasto Zamość, w tym funduszy unijnych i KPO, w okresie od grudnia 2023 do stycznia 2026. Domaga się konkretnych danych dotyczących kwot, inwestycji, umów i możliwości przyszłego finansowania z KPO.
Posłanka zwraca uwagę na problem niskich kryteriów dochodowych w świadczeniach rodzinnych, które nie były waloryzowane od 9 lat, oraz niedofinansowanie obsługi tych świadczeń przez Ośrodki Pomocy Społecznej, co obciąża budżety samorządów. Pyta o plany ministerstwa w zakresie zmiany kryteriów dochodowych, wprowadzenia ich waloryzacji oraz zwiększenia środków na obsługę zadań.
Posłanka pyta ministra o możliwość rejestracji programu hodowlanego dla pszczół rasy Buckfast w Polsce oraz o ewentualne zmiany w zasadach wsparcia finansowego dla pszczelarzy hodujących tę rasę, ponieważ obecne regulacje wykluczają ich z dostępu do dotacji w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. Uzasadnia to korzyściami płynącymi z hodowli tej rasy, jej popularnością w Europie i wkładem w produkcję miodu.
Posłanka wyraża zaniepokojenie planowanymi zmianami w systemie SENT, które zakładają wykreślenie niektórych towarów rolno-spożywczych z monitoringu, obawiając się destabilizacji rynku i negatywnego wpływu na polskich producentów. Pyta o uzasadnienie deregulacji i potencjalne ryzyka.
Sprawozdanie komisji sejmowych dotyczy senackich poprawek do ustawy o przekazywaniu informacji do europejskiego pojedynczego punktu dostępu. Komisje rekomendują przyjęcie wszystkich wskazanych poprawek, co oznacza głównie uporządkowanie tekstu i doprecyzowanie odesłań. To etap techniczny, ważny dla spójności wdrożenia prawa unijnego.
Senat proponuje zestaw technicznych i redakcyjnych korekt w ustawie wdrażającej europejski pojedynczy punkt dostępu. Poprawki porządkują odesłania do rejestrów, zawężają część zakresów informacyjnych i zastępują nieprecyzyjne sformułowania dokładniejszymi. Dokument ma przede wszystkim zwiększyć spójność nowych regulacji z resztą systemu prawa.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o funkcjonowaniu banków spółdzielczych. Komisje Sejmowe zajmują się rozpatrzeniem poprawek zgłoszonych w drugim czytaniu. Najważniejsze zmiany to skreślenia wybranych punktów w artykułach ustawy oraz zmiana brzmienia jednego z ustępów dotyczących funduszu stabilizacyjnego banków spółdzielczych. Celem poprawek jest prawdopodobnie deregulacja i modyfikacja zasad funkcjonowania funduszu stabilizacyjnego.
Projekt ustawy ma na celu zmianę szeregu ustaw związanych z funkcjonowaniem rynku finansowego oraz ochroną jego uczestników. Zmiany te wdrażają lub uzupełniają wdrożenie dyrektyw i rozporządzeń Unii Europejskiej, dotyczących m.in. minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych, ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Ustawa obejmuje zmiany w Prawie bankowym, ustawie o NBP, ustawie o ostateczności rozrachunku, Prawie upadłościowym, ustawie o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawie o usługach płatniczych.
Projekt ustawy ma na celu zmianę przepisów dotyczących funkcjonowania banków spółdzielczych, ich zrzeszania się i banków zrzeszających, a także wprowadzenie zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, prawie bankowym, prawie upadłościowym, ustawie o SKOK oraz ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Głównym celem jest deregulacja i dostosowanie regulacji do aktualnych potrzeb rynku, a także wzmocnienie systemu ochrony banków spółdzielczych poprzez wprowadzenie instrumentu subpartycypacji. Zmiany mają również na celu uproszczenie procedur i zwiększenie efektywności funkcjonowania zrzeszeń banków spółdzielczych.