Interpelacja nr 3977

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie dodatku motywacyjnego dla wszystkich pracowników jednostek pomocy społecznej w rządowym programie "Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024-2027" Interpelacja nr 3977 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie dodatku motywacyjnego dla wszystkich pracowników jednostek pomocy społecznej w rządowym programie "Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024-2027" Zgłaszający: Agnieszka Ścigaj, Marcin Ociepa, Anna Dąbrowska-Banaszek, Grzegorz Piechowiak Data wpływu: 22-07-2024 Interpelacja w sprawie uwzględnienia wszystkich pracowników jednostek pomocy społecznej w programie „Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024-2027”, ustanowionego uchwałą Nr 62 Rady Ministrów z dnia 19 czerwca 2024 r.

(M.P. z 2024 r., poz. 505) Pracownicy jednostek organizacyjnych pomocy społecznej pełnią bardzo ważną rolę w realizacji zadań państwa oraz samorządów na rzecz rodzin i osób wymagających wsparcia. Zakres obowiązków wszystkich pracowników pomocy społecznej jest ogromny, a wymagany w tych zawodach poziom kompetencji własnych i umiejętności interpersonalnych jest nieporównywalny z innymi zawodami. Niestety w programie „Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek organizacyjnych pomocy społecznej w postaci dodatku motywacyjnego na lata 2024-2027”, ustanowionego uchwałą Nr 62 Rady Ministrów z dnia 19 czerwca 2024 r. (M.P. z 2024 r., poz.

505) pominięto część pracowników centrum usług społecznych pracujących m.in. jako organizator społeczności lokalnej, organizator usług społecznych czy koordynator indywidualnych planów usług społecznych, zwłaszcza w kontekście obciążenia tej grupy pracowników nowymi zadaniami związanym z przekształceniem ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych, nie znajduje absolutnie żadnego uzasadnienia merytorycznego. Aktualne zapisy programu wprowadzą niezrozumiały i niesprawiedliwy podział na pracowników zasługujących na wsparcie i pracowników z niego wyłączonych, pomimo tego, że również pracują w jednostkach pomocy społecznej.

Centra usług społecznych stanowią i mają stanowić nową jakość polityki społecznej, w których kształtuje się funkcjonalna relacja pomiędzy zespołami ds. usług społecznych, w których pracują m.in. organizator usług społecznych, koordynatorzy indywidualnych planów usług społecznych oraz pozostali pracownicy tego zespołu i zespołami ds. pomocy społecznej, które współtworzą pracownicy socjalni kontynuujący zadania wykonywane w ośrodku pomocy społecznej przed ich przekształceniem w centrum usług społecznych.

Należy podkreślić, że koordynatorem indywidualnych planów usług społecznych może być osoba, która oprócz tego, że ukończyła odpowiednie szkolenie to jeszcze posiada 2-letnie doświadczenie w świadczeniu pracy socjalnej. Zgodnie z ustawą o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych z dnia 19 lipca 2019 r. do zadań koordynatora należy w szczególności przeprowadzanie rozpoznania indywidualnych potrzeb osoby zainteresowanej skorzystaniem z usług społecznych.

Z kolei do najważniejszych zadań organizatora usług społecznych należy prowadzenie na bieżąco rozeznania potrzeb wspólnoty samorządowej i potencjału wspólnoty samorządowej w zakresie organizowania usług społecznych, a także podejmowanie działań w celu rozwijania oraz koordynacji lokalnego systemu usług społecznych. Porównując zakres zadań koordynatora Indywidualnych planów usług społecznych oraz organizatora usług społecznych z zakresem zadań pracowników socjalnych, można stwierdzić, że zadania te w wprost wynikają z art. 15 pkt 4, 5 oraz 6 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Dodatkowo dzięki zespołowi ds.

organizowania usług społecznych pomoc społeczna jest elementem szerszego systemu wsparcia, uzupełnionym o usługi świadczone na rzecz mieszkańców, w trybie dostępu powszechnego. Daje to pracownikom socjalnym dużo więcej możliwości w podejmowaniu działań i oferowaniu różnych form pomocy osobom potrzebującym. Podobnie organizator społeczności lokalnej chcąc skutecznie uruchomić potencjał wspólnot samorządowych w zakresie wsparcia sąsiedzkiego, wolontariatu i samopomocy (czyli typowo środowiskowych działań) musi wykorzystać metodę pracy środowiskowej.

Należy mieć na uwadze, że jedną z podstaw realizacji polityki społecznej na każdym szczeblu samorządowym jest zasada wyrażona w art. 15 pkt 6 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, zgodnie z którą pomoc społeczna polega w szczególności na rozwijaniu nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych potrzeb, a ma to miejsce dzięki działaniom centrum i zadaniom podejmowanym przez wszystkich jego pracowników. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że do takich zadań należy również podejmowanie innyc