Interpelacja nr 4124

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie zmian w ustawie Prawo wodne Interpelacja nr 4124 do ministra infrastruktury w sprawie zmian w ustawie Prawo wodne Zgłaszający: Małgorzata Tracz, Łukasz Horbatowski, Iwona Karolewska, Adam Krzemiński, Jolanta Niezgodzka, Małgorzata Pępek, Elżbieta Anna Polak, Franciszek Sterczewski, Klaudia Jachira, Anna Sobolak Data wpływu: 29-07-2024 Szanowny Panie Ministrze! Zwracam się do Pana z próbą o ustosunkowanie się do pojawiającego się w przestrzeni publicznej postulatu przedstawicieli i przedstawicielek samorządu terytorialnego o zmiany w definicji śródlądowych wód stojących określonej w art. 23 ust.

2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne. Jak zwracają uwagę przedstawiciele i przedstawicielki samorządu terytorialnego, z wyżej wymienionego przepisu wynika, że ustawodawca odróżnia kategorię prawną wody stojącej od kategorii prawnej wody znajdującej się w zagłębieniu terenu. Należy również zauważyć, iż ustawodawca odróżnia wody znajdujące się w zagłębieniach terenu od stawu. W istocie mamy do czynienia z trzema równymi kategoriami prawnymi: wody stojące, wody znajdujące się w zagłębieniach terenu i stawy.

Istota problemu dotyczy przede wszystkim oceny, czy mamy do czynienia z wodami znajdującymi się w zagłębieniach terenu czy też ze stawami. Zaznaczyć należy, iż te dwie kategorie prawne są rozłączne. W grę może wchodzić bowiem albo woda znajdująca się w zagłębieniach terenu albo staw. Pojęcie stawu zostało zawarte w definicji pojęcia urządzenia wodne. Zgodnie z art.16 pkt 65c ustawy Prawo wodne - stawy, w szczególności stawy rybne oraz stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków albo rekreacji.

W praktyce oba wskazane przepisy mogą mieć potencjalnie zastosowanie do tego samego stanu faktycznego, a rozróżnienie urządzenia wodnego (stawu rekreacyjnego) od zagłębienia terenu będącego wynikiem działalności człowieka jest bardzo utrudnione. Jak podają przedstawiciele i przedstawicielki samorządu terytorialnego, Ministerstwo Infrastruktury stoi na stanowisku, że art. 23 ust.2 ustawy Prawo wodne ma mieć zastosowanie do zagłębienia terenu, które powstałoby w wyniku eksploatacji wyrobiska, w którym gromadzi się woda.

Najdrobniejsza adaptacja takiego wyrobiska i nadanie mu funkcji rekreacyjnej ma prowadzić do tego, że nie mamy do czynienia z zagłębieniem terenu będącym wynikiem działalności człowieka, a z urządzeniem wodnym. Jak podkreślają przedstawiciele i przedstawicielki samorządu terytorialnego, powyższa interpretacja przepisów przez Ministerstwo Infrastruktury prowadzi do wręcz absurdalnych skutków prawnych. W przypadku bowiem przyjęcia, iż chodzi o staw, istotne znaczenie będzie miało to, że w ogóle nie będziemy mieli do czynienia z wodami w rozumieniu Prawa wodnego, a tylko z urządzeniem wodnym.

Diametralnie zmieni się zatem klasyfikacja, albowiem nie będą mogły mieć zastosowania przepisy dotyczące klasyfikacji wód, a znajdą zastosowanie przepisy dotyczące urządzeń wodnych. Przy przyjęciu, iż jest to staw rekreacyjny, mamy w istocie do czynienia z urządzeniem wodnym z wszystkimi z tego wynikającymi konsekwencjami, włącznie z prawem własności. W przypadku zakwalifikowania zaś tego akwenu jako stawu, a więc urządzenia wodnego, kwestia publicznego lub niepublicznego charakteru traci w ogóle znaczenie.

O ile bowiem ustawodawca zna koncepcję wód publicznych i z tym pojęciem wiąże określone skutki prawne, o tyle nie zna pojęcia publiczne urządzenia wodne. W świetle definicji kąpieliska i urządzenia wodnego zawartych w ustawie Prawo wodne kąpielisko może funkcjonować tylko na wodach powierzchniowych (w tym wodach stojących). Staw rekreacyjny, będący urządzeniem wodnym, nie może być więc kąpieliskiem.

W Polsce występuje wiele akwenów wykorzystywanych jako kąpielisko właśnie dlatego, że są zagłębieniami terenu będącymi wynikiem działalności człowieka, które zostały zaadaptowane do funkcji rekreacyjnej, a przez to powinny mieć do nich zastosowanie odpowiednie przepisy o wodach stojących. Interpretacja uznająca, że zaadaptowanie powyrobiskowego zagłębienia terenu (glinianki), dostosowanego do funkcji rekreacyjnej (np.