Interpelacja w sprawie sytuacji warsztatów terapii zajęciowej i ich pracowników

Szanowny Panie Premierze,

warsztaty terapii zajęciowej, zapewniające osobom z niepełnosprawnościami możliwość rehabilitacji zawodowej i społecznej, to bardzo ważny element służb społecznych. Efektywność ich działania zależy od kompetencji i zaangażowania zatrudnionych w nich osób. Tymczasem do mojego biura poselskiego wpływają prośby o interwencję – od osób związanych właśnie z warsztatami terapii zajęciowej. Czują się oni zdemotywowani i niesprawiedliwie traktowani przez system, coraz częściej zdarzają się przypadki rezygnacji z pracy i zmiany miejsca zatrudnienia. Podkreślają, że są pomijani zawsze, gdy dochodzi do zmian w systemie opieki społecznej. Tak stało się też ostatnio przy okazji wprowadzenia dodatków motywacyjnych dla pracowników realizujących zadania z zakresu pomocy społecznej. Zdaniem osób związanych z warsztatami, wynika to z niedookreślonej sytuacji formalnej, w której funkcjonują WTZ-y, działające na styku pięciu resortów: pomocy społecznej, zdrowia, edukacji, rynku pracy i ekonomii społecznej. Powoduje to brak precyzyjnej definicji dotyczącej warunków ich pracy i utrudnia ich działania.

Dlatego bardzo proszę o odpowiedź na pytania:

1. Czy rząd planuje przypisanie warsztatów terapii zajęciowej do jednego resortu? Jeśli tak, to kiedy można się spodziewać podjęcia prac w tym zakresie?

2. Czy rząd przewiduje korektę programu i rozważa rozszerzenie dodatku motywacyjnego na wszystkich pracowników pomocy społecznej, także zatrudnionych w warsztatach terapii zajęciowej? Jeśli tak, to kiedy pominięci pracownicy mogą spodziewać się przyznania dodatku motywacyjnego?

Z wyrazami szacunku

Robert Wardzała