Interpelacja w sprawie uzupełnienia katalogu świadczeń ambulatoryjnych udzielanych bez skierowania o poradę dermatologa
Data wpływu: 2024-10-21
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Katarzyna Osos pyta, dlaczego katalog świadczeń ambulatoryjnych bez skierowania nie zawiera porady dermatologa, zwłaszcza w kontekście planowanego dodania optometrysty i psychologa. Podkreśla, że czas jest kluczowy w diagnostyce chorób dermatologicznych, a skierowanie wydłuża procedurę.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie uzupełnienia katalogu świadczeń ambulatoryjnych udzielanych bez skierowania o poradę dermatologa Interpelacja nr 5677 do ministra zdrowia w sprawie uzupełnienia katalogu świadczeń ambulatoryjnych udzielanych bez skierowania o poradę dermatologa Zgłaszający: Katarzyna Osos Data wpływu: 21-10-2024 Szanowna Pani Minister! Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne finansowane ze środków publicznych są udzielane na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.
Zasada ta obowiązuje w przypadku wizyt u lekarzy wielu różnych specjalności, w tym dermatologa. Jednocześnie art. 57 ust. 2 ww. ustawy wprowadza w tym obszarze wyjątki, mianowicie skierowanie to nie jest wymagane do świadczeń: ginekologa i położnika, dentysty, wenerologa, onkologa i psychiatry. Wiele osób, z którymi rozmawiam, zastanawia się, czy powyższy katalog wyjątków wskazanych w art. 57 ust. 2 przedmiotowej ustawy można byłoby poszerzyć o świadczenie dermatologa. Argumentują oni potrzebę wprowadzenia ww.
zmiany faktem, że w wielu przypadkach, takich jak wykrycie czerniaka czy wysypki przy chorobach zakaźnych, czas odgrywa istotne znaczenie, a konieczność wystąpienia do lekarza rodzinnego o skierowanie tylko wydłuża całą procedurę. Dodatkowo, w projekcie ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (UD71) planuje się uzupełnienie katalogu świadczeń ambulatoryjnych udzielanych bez skierowania, zawartego w art. 57 ust. 2 przedmiotowej ustawy, o poradę optometrysty i psychologa. Dlaczego więc nie dodać jeszcze w tym obszarze porady dermatologa?
Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom osób, które się do mnie zgłaszają, uprzejmie proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jak Pani Minister ustosunkuje się do przedstawionej kwestii? Czy w ministerstwie zostaną podjęte analizy celem dodania do katalogu świadczeń wymienionych w art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, obok optometrysty i psychologa, także dermatologa? Co ewentualnie stoi temu na przeszkodzie? Z wyrazami szacunku Posłanka Katarzyna Osos
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na pogarszającą się sytuację finansową przewoźników drogowych z powodu podwyżki podatków, opłat e-TOLL i kryzysu paliwowego, pytając o planowane działania rządu wspierające ten sektor i analizy wpływu obciążeń na branżę i ceny. Pyta, czy rząd planuje ulgi podatkowe i zmiany w systemie e-TOLL.
Posłanka Osos pyta ministra klimatu i środowiska o działania podejmowane w związku ze wzrostem populacji szopa pracza w Polsce, uznanego za inwazyjny gatunek obcy. Pyta o kontrolę, analizę, rezultaty dotychczasowych działań zaradczych oraz planowane przyszłe kroki ministerstwa w tym obszarze.
Posłanka Osos pyta ministerstwo o problem praktyczny wynikający z zamkniętego katalogu przesłanek z art. 95 ust. 3a ustawy o pieczy zastępczej, który ogranicza możliwość przyjęcia dzieci ponad limit w placówkach, nawet gdy realnie są w nich wolne miejsca (np. z powodu hospitalizacji). Interpelacja dotyczy analiz i planowanych zmian legislacyjnych w celu zwiększenia elastyczności przepisów.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na brak jasnych regulacji prawnych dotyczących podawania leków dzieciom w pieczy zastępczej przez osoby niebędące opiekunami prawnymi ani personelem medycznym, co stwarza ryzyko prawne dla opiekunów. Pyta o działania ministerstwa w celu uregulowania tej kwestii i zapewnienia ochrony prawnej osobom działającym w interesie dziecka.
Posłanka Katarzyna Osos wyraża zaniepokojenie brakiem wystarczającego wsparcia dla kuratorów sądowych narażonych na niebezpieczne sytuacje podczas wykonywania obowiązków służbowych. Pyta ministra sprawiedliwości o działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa kuratorów oraz o plany wprowadzenia szkoleń i wsparcia psychologicznego.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Rady Ministrów z wykonywania ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży w 2024 roku. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania podejmowane przez Radę Ministrów w zakresie realizacji ustawy, bazując na danych i opiniach uzyskanych od różnych ministerstw, instytucji i urzędów. Celem sprawozdania jest ocena realizacji przepisów ustawy w 2024 roku, a także pokazanie wysiłków Rady Ministrów w poprawie traktowania macierzyństwa, rozumienia kobiet w ciąży i dostępu do zabiegów przerywania ciąży w sytuacjach tego wymagających. Dokument zawiera informacje dotyczące rozwoju demograficznego Polski, opieki prenatalnej, wsparcia materialnego dla kobiet w ciąży, dostępu do metod planowania rodziny, badań prenatalnych, pomocy uczennicom w ciąży, edukacji młodzieży, procedur przerywania ciąży oraz działań podejmowanych w celu respektowania przepisów ustawy.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.
Przedstawiony dokument to Sprawozdanie Rzecznika Praw Pacjenta z przestrzegania praw pacjenta w roku 2024. Dokument analizuje realizację praw pacjenta, przedstawia działalność Rzecznika w zakresie ochrony tych praw, w tym interwencje, edukację i Fundusze Kompensacyjne. Sprawozdanie identyfikuje wyzwania stojące przed systemem ochrony zdrowia, takie jak dostępność świadczeń, bezpieczeństwo pacjenta i komunikacja, w kontekście dynamicznego rozwoju technologii i zmian społecznych.