Interpelacja w sprawie konieczności wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w procedurze tworzenia aktów planowania przestrzennego
Data wpływu: 2024-11-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Bożena Lisowska zwraca uwagę na brak obowiązku informowania wnioskodawców o losach ich wniosków o zmianę MPZP i pyta, czy w ramach Krajowej Polityki Miejskiej 2030 nie należałoby zobligować wójtów/burmistrzów/prezydentów miast do wydawania postanowień o odmowie wszczęcia postępowania w takich sprawach. Podkreśla nierówność stron i potencjalną krzywdę wnioskodawców.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie konieczności wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w procedurze tworzenia aktów planowania przestrzennego Interpelacja nr 5962 do ministra rozwoju i technologii, ministra sprawiedliwości, ministra - członka Rady Ministrów w sprawie konieczności wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w procedurze tworzenia aktów planowania przestrzennego Zgłaszający: Bożena Lisowska Data wpływu: 01-11-2024 Szanowni Panowie Ministrowie! Reforma planowania przestrzennego uchwalona przez Sejm 7.07.2023 r.
wprowadziła zmiany w procedurze tworzenia aktów planowania przestrzennego mające na celu m.in. przyspieszenie i uproszczenie procesu stanowienia prawa. W ramach przyspieszenia procesów zrezygnowano z obowiązku wielokrotnego organizowania konsultacji społecznych gotowych dokumentów, zmieniono sposoby informowania mieszkańców o zbieraniu wniosków i konsultacjach społecznych, umożliwiono publikowanie ogłoszeń w mediach elektronicznych oraz zrezygnowano z 7-dniowego okresu między publikacją ogłoszenia o zbieraniu wniosków i konsultacjach społecznych a ich rozpoczęciem.
O zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego decyduje wyłącznie rada gminy (lub rada miasta). Rada gminy podejmuje z własnej inicjatywy lub na wniosek wójta (burmistrza/prezydenta miasta) uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu, natomiast wniosek o zmianę zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie stanowi podstawy wszczęcia postępowania administracyjnego pomimo, że z takim wnioskiem do ww. organów może wystąpić każdy.
Brak przepisu prawa, który wskazywałby, że wniosek w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inicjuje postępowanie administracyjne powoduje, że złożenie wniosku o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego nie wiąże organu gminy do podjęcia postępowania w sprawie zmiany planu, tym samym często pozostaje bez rozpatrzenia a wnioskodawcy nie są o tym fakcie informowani.
Skoro wniosek o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie wiąże organu i nie może stanowić podstawy wszczęcia postępowania administracyjnego, to wójt (burmistrz lub prezydent miasta) powinien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania zgodnie z art. 61a § 1 K.p.a., ponieważ przepis ten wiąże organ administracji publicznej do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Ponadto sądy administracyjne stoją na stanowisku, że przepis art. 61a K.p.a.
znajduje zastosowanie również wtedy, gdy wnioskodawca chce zainicjować nowe postępowanie w określonej sprawie administracyjnej, a sprawa w ogóle nie podlega załatwieniu przez organ w formie decyzji (brak jest przepisu stanowiącego podstawę do jej wydania). Stąd w aktualnie obowiązującym stanie prawnym wystąpienie z żądaniem wydania decyzji niemającej oparcia w obowiązujących przepisach prawnych winno skutkować postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania.
Tymczasem urzędy w formularzu wniosku o zmianę przeznaczenia działki w MPZP, niejednokrotnie zamieszczają klauzule o podobnej treści: „Z wnioskiem o sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może wystąpić każdy. Do rozpatrzenia wniosku nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego – gdyż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie odsyła w tym zakresie do k.p.a. Wniosek taki nie jest zatem wnioskiem w indywidualnej sprawie w rozumieniu kpa., a ma on jedynie charakter postulatywny. Rozpatrzenie takiego wniosku nie jest więc określone żadnym terminem“.
Należy również pamiętać o faktycznej nierówności stron, która w konsekwencji prowadzić może do krzywdzącego ukształtowania relacji organ - wnioskodawca, bez względu na fakt czy doszło do świadomego wykorzystania przez organ silniejszej pozycji, czy było to spowodowane zwykłym niedbalstwem urzędniczym.
Interpelacja w sprawie analizy i optymalizacji funkcjonowania systemu SENT w odniesieniu do sektora odzieżowego i obuwniczego Interpelacja nr 16771 do ministra finansów i g…
Posłanka Bożena Lisowska wyraża zaniepokojenie wpływem projektowanej ustawy o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych na polskie firmy produkcyjno-eksportowe, szczególnie w sektorze chemicznym i w regionach takich jak Lubelszczyzna, obawiając się osłabienia ich pozycji i wzrostu szarej strefy. Pyta, czy ministerstwo przeanalizowało wpływ obostrzeń, planuje zapobiegać wzrostowi szarej strefy, dokonało notyfikacji na poziomie UE oraz uwzględni postulaty środowisk gospodarczych.
Posłanka Lisowska pyta o usprawnienie komunikacji organów ścigania z obywatelami poprzez wykorzystanie narzędzi cyfrowych, takich jak mObywatel i e-Doręczenia, oraz uproszczenie procedur doręczeń. Wyraża zaniepokojenie trudnościami, jakie obywatele napotykają w komunikacji z Policją i Prokuraturą mimo korzystania z nowoczesnych narzędzi administracji publicznej.
Posłanka pyta o systemowe bariery w dostępie do ochrony prawnej osób z niepełnosprawnościami i rozbieżność między kryteriami dochodowymi a kosztami życia, szczególnie w kontekście niezaspokojenia podstawowych potrzeb. Domaga się działań naprawczych, w tym wprowadzenia mechanizmów uwzględniających realne koszty życia osób z niepełnosprawnościami.
Projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych ma na celu zachowanie i ochronę kluczowej infrastruktury sportowej przed likwidacją, degradacją i niekontrolowanym przekształceniem wynikającym z presji inwestycyjnej. Wprowadza definicję strategicznego obiektu sportowego, tworzy Rejestr Strategicznych Obiektów Sportowych (RSOS) oraz wzmacnia ochronę w planowaniu przestrzennym. Ustawa daje gminom i Skarbowi Państwa prawo pierwokupu oraz przewiduje sankcje za nieuprawnioną zmianę sposobu użytkowania lub rozbiórkę takich obiektów. Ma to służyć realizacji konstytucyjnych zadań państwa w zakresie kultury fizycznej, zdrowia publicznego i rozwoju sportu dzieci i młodzieży.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, koncentrując się na umowach urbanistycznych. Daje gminom możliwość określania zasad zawierania umów urbanistycznych poprzez uchwały, mające na celu ujednolicenie i zwiększenie transparentności. Uchwały te będą określać dopuszczalne świadczenia inwestorów, ich ustalanie, formy zabezpieczeń oraz zasady rozliczeń. Ustawa wprowadza również obowiązek prowadzenia rejestru umów urbanistycznych i ich konsultacji społecznych, a także raportowania przez ministra do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego na temat funkcjonowania tych przepisów.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dając radom gmin możliwość ustalania, w formie uchwały będącej aktem prawa miejscowego, zasad określania postanowień umów urbanistycznych. Uchwała ta ma dotyczyć wszystkich umów urbanistycznych zawieranych przez gminę, a jej postanowienia mogą różnić się w zależności od rodzaju lub parametrów inwestycji. Ponadto, projekt zawiera przepisy przejściowe dotyczące zintegrowanych planów inwestycyjnych. Celem zmiany jest doprecyzowanie i uelastycznienie zasad zawierania umów urbanistycznych na poziomie lokalnym.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w niektórych innych ustawach. Dotyczą one m.in. definicji rzutu poziomego budynków, procedur opiniowania i uzgadniania projektów planów ogólnych gmin, minimalnego udziału powierzchni biologicznie czynnej na różnych terenach (w tym w zabudowie śródmiejskiej i na terenach z zabytkami), oraz kwestii związanych z lotnictwem i górnictwem. Celem zmian jest doprecyzowanie istniejących przepisów i usprawnienie procesu planowania przestrzennego. Ustawa wprowadza również przepisy przejściowe dotyczące postępowań w toku oraz terminów związanych z planowaniem przestrzennym.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa (KOWR), ustanawiając Rady Społeczne przy Dyrektorze Generalnym KOWR i oddziałach terenowych KOWR na poziomie ustawowym. Rady te będą organami opiniodawczo-doradczymi. Celem jest zwiększenie udziału czynnika społecznego w funkcjonowaniu KOWR, zwłaszcza w zakresie gospodarowania nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, oraz zapewnienie transparentności poprzez jawność posiedzeń, transmisje online i publikację protokołów. Projekt ma na celu wzmocnienie dialogu społecznego i zaufania rolników do instytucji publicznych, bez wpływu na sektor finansów publicznych i MŚP.