Interpelacja w sprawie świadczenia wspierającego
Data wpływu: 2024-11-18
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Katarzyna Osos interweniuje w sprawie osób niepełnosprawnych przebywających w prywatnych ośrodkach całodobowej opieki, które są pozbawione świadczenia wspierającego, mimo że państwo nie ponosi kosztów ich pobytu. Pyta, czy możliwe jest wprowadzenie zmian w ustawie, aby to świadczenie im przysługiwało, argumentując, że czują się pokrzywdzone.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie świadczenia wspierającego Interpelacja nr 6397 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie świadczenia wspierającego Zgłaszający: Katarzyna Osos Data wpływu: 18-11-2024 Szanowna Pani Minister, zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym to świadczenie jest udzielane osobom z niepełnosprawnością, mającym potrzebę wsparcia, pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych tych osób. Takie wsparcie często wymaga zapewnienia osobom z niepełnosprawnością opieki całodobowej. Zgodnie z art. 5 cyt.
ustawy świadczenie to nie przysługuje, jeżeli osoba, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, została umieszczona w domu pomocy społecznej, w rodzinnym domu pomocy, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom z niepełnosprawnością, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w przepisach o pomocy społecznej. Jest to zrozumiałe w przypadku jednostek/instytucji dofinansowanych ze środków publicznych. W przeciwnym razie mielibyśmy do czynienia z podwójnym finansowaniem.
Jednakże niezrozumiałe jest, że zgodnie z tym przepisem świadczenie wspierające nie przysługuje osobom, które przebywają w placówkach zapewniających im całodobową opiekę, np. w prywatnych domach seniora, których całkowity koszt pobytu jest pokrywany ze środków osób wymagających wsparcia i ich rodzin.
Mamy dziś do czynienia z sytuacją, w której osoba korzystająca z całodobowej prywatnej opieki w swoim domu może korzystać z przedmiotowego świadczenia, ale osoba, która z różnych przyczyn (chociażby z braku możliwości znalezienia w miejscu zamieszkania opiekunów, którzy podjęliby się całodobowej opieki czy braku miejsc w publicznych jednostkach) przebywa w prywatnym ośrodku, już na takie świadczenie nie może liczyć – mimo że państwo nie ponosi żadnych kosztów związanych z utrzymaniem takiego ośrodka czy pobytem pensjonariusza. Zdaje się, że właśnie w takiej sytuacji to świadczenie powinno przysługiwać.
Zdaniem osób korzystających ze wsparcia oraz ich rodzin zapisy przedmiotowej ustawy powinny więc ulec zmianie, ponieważ trend wskazuje, że starsze osoby z niepełnosprawnością będą coraz częściej korzystać z różnych form specjalistycznej opieki i nie należy wiązać możliwości pobierania przez nie świadczenia wspierającego jedynie z częścią tych form. Dziś czują się one pokrzywdzone i nierówno traktowane, a wielu z nich przez aktualny stan prawny nie może korzystać z dostępnej formy opieki. Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jak Pani Minister ustosunkuje się do przedstawionej kwestii?
Czy istnieje możliwość wprowadzenia zmian w przedmiotowej ustawie, tak by świadczenie wspierające przysługiwało również w przypadku umieszczenia osoby w całodobowych ośrodkach opieki, w sytuacji, gdy koszt utrzymania takiej jednostki i pobytu w niej jest w całości finansowany przez pensjonariuszy, np. przez wyłączenie z art. 5 ustawy takich ośrodków? W przypadku negatywnej odpowiedzi proszę o wskazanie przyczyny. Z wyrazami szacunku Posłanka Katarzyna Osos
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na pogarszającą się sytuację finansową przewoźników drogowych z powodu podwyżki podatków, opłat e-TOLL i kryzysu paliwowego, pytając o planowane działania rządu wspierające ten sektor i analizy wpływu obciążeń na branżę i ceny. Pyta, czy rząd planuje ulgi podatkowe i zmiany w systemie e-TOLL.
Posłanka Osos pyta ministra klimatu i środowiska o działania podejmowane w związku ze wzrostem populacji szopa pracza w Polsce, uznanego za inwazyjny gatunek obcy. Pyta o kontrolę, analizę, rezultaty dotychczasowych działań zaradczych oraz planowane przyszłe kroki ministerstwa w tym obszarze.
Posłanka Osos pyta ministerstwo o problem praktyczny wynikający z zamkniętego katalogu przesłanek z art. 95 ust. 3a ustawy o pieczy zastępczej, który ogranicza możliwość przyjęcia dzieci ponad limit w placówkach, nawet gdy realnie są w nich wolne miejsca (np. z powodu hospitalizacji). Interpelacja dotyczy analiz i planowanych zmian legislacyjnych w celu zwiększenia elastyczności przepisów.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na brak jasnych regulacji prawnych dotyczących podawania leków dzieciom w pieczy zastępczej przez osoby niebędące opiekunami prawnymi ani personelem medycznym, co stwarza ryzyko prawne dla opiekunów. Pyta o działania ministerstwa w celu uregulowania tej kwestii i zapewnienia ochrony prawnej osobom działającym w interesie dziecka.
Posłanka Katarzyna Osos wyraża zaniepokojenie brakiem wystarczającego wsparcia dla kuratorów sądowych narażonych na niebezpieczne sytuacje podczas wykonywania obowiązków służbowych. Pyta ministra sprawiedliwości o działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa kuratorów oraz o plany wprowadzenia szkoleń i wsparcia psychologicznego.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także w niektórych innych ustawach. Głównym celem jest poprawa sytuacji finansowej i warunków pracy pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ). Proponuje się zwiększenie finansowania WTZ, zagwarantowanie dodatkowego urlopu dla pracowników oraz uznanie ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach, co uprawniałoby do wcześniejszej emerytury. Dodatkowo, projekt ma na celu dopisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej, aby zapewnić im równe traktowanie z innymi placówkami reintegracyjnymi.
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie poprawek Senatu zawartych w punktach 1, 2 i 3. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawkami nr 2 i 3. Celem ustawy jest prawdopodobnie usprawnienie systemu rehabilitacji i zatrudniania osób niepełnosprawnych.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie możliwości wykorzystywania środków z Unii Europejskiej przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Umożliwia on realizację projektów finansowanych z funduszy unijnych w ramach programów zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą PFRON. Zmiana ma na celu zwiększenie efektywności wydatkowania środków unijnych na rehabilitację zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych. Ustawa doprecyzowuje, że środki PFRON mogą być przeznaczane na programy Rady Nadzorczej PFRON współfinansowane ze środków pomocowych Unii Europejskiej, co dotychczas nie było jednoznacznie określone.