Interpelacja w sprawie refundacji leków na ADHD dla dorosłych
Data wpływu: 2025-01-28
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o pilną potrzebę wprowadzenia refundacji leków na ADHD dla dorosłych, podkreślając, że obecny brak refundacji uniemożliwia wielu pacjentom dostęp do terapii. Pyta, czy Ministerstwo Zdrowia rozważy tę kwestię, uwzględniając potrzeby pacjentów i korzyści społeczne wynikające z poprawy ich sytuacji zdrowotnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie refundacji leków na ADHD dla dorosłych Interpelacja nr 7674 do ministra zdrowia w sprawie refundacji leków na ADHD dla dorosłych Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 28-01-2025 Szanowna Pani Minister, niniejsza interpelacja odnosi się do pilnej potrzeby wprowadzenia refundacji leków na ADHD dla osób dorosłych. Rosnąca liczba diagnozowanych przypadków ADHD wśród dorosłych oraz poważne konsekwencje braku leczenia wymagają niezwłocznej interwencji.
W obecnym stanie wielu pacjentów rezygnuje z koniecznej terapii z powodu jej wysokich kosztów, co znacząco pogarsza ich jakość życia i negatywnie rzutuje zarówno na aktywność zawodową, jak i produktywność w codziennym życiu. Do Ministerstwa Zdrowia wpłynęła petycja podpisana przez ponad 3500 obywateli zainicjowana przez Stowarzyszenie Osób Dorosłych z ADHD ATTENTIO, w której apeluje się o refundację leków stosowanych w leczeniu ADHD u dorosłych. Inicjatywa ta zdobyła szerokie poparcie społeczne, co podkreśla potrzebę głębokich zmian systemowych w opiece zdrowotnej, które miałyby bezpośredni wpływ na jakość życia pacjentów z ADHD w Polsce.
Dla wielu z nich wysokie koszty leczenia stanowią barierę i główną przeszkodę w dostępie do kluczowych leków, które mogłyby radykalnie poprawić ich funkcjonowanie zawodowe, społeczne i codzienne. Sytuacja osób dorosłych z ADHD w Polsce ADHD (ang. attention deficit hyperactivity disorder) jest przewlekłym zaburzeniem neurorozwojowym, które wpływa na zdolność koncentracji, kontrolę impulsów oraz poziom aktywności. Objawy te często utrzymują się od dzieciństwa do dorosłości, jednak ich wpływ na życie dorosłych bywa znacznie bardziej dotkliwy.
Dzieci z ADHD są wspierane przez rodziców i nauczycieli, którzy pomagają im w codziennym funkcjonowaniu. W dorosłym życiu osoby z ADHD muszą radzić sobie z wieloma dodatkowymi obowiązkami, takimi jak praca, zarządzanie domem czy wychowanie dzieci, co zwiększa ich obciążenie. Jednocześnie dostęp do fachowej opieki medycznej i wsparcia terapeutycznego bywa znacznie bardziej ograniczony niż w przypadku dzieci. Wbrew powszechnym stereotypom ADHD nie jest zaburzeniem ograniczonym do dzieci i młodzieży. Najnowsze badania wskazują, że ADHD dotyczy nawet 9% populacji dorosłych.
Niestety, w Polsce ADHD u dorosłych pozostaje problemem marginalizowanym, co przekłada się na ograniczony dostęp do skutecznej diagnostyki i terapii. Dorośli pacjenci z ADHD mierzą się z licznymi wyzwaniami, które negatywnie wpływają na ich życie osobiste, zawodowe i społeczne, takimi jak problemy z koncentracją, motywacją, planowaniem oraz regulacją emocji. Te trudności mają dalekosiężne konsekwencje, m.in.
w postaci problemów ze znalezieniem i utrzymaniem zatrudnienia pomimo nierzadko wysokich kompetencji, trudności w kontynuacji i ukończeniu edukacji nawet przy imponującej wiedzy i staraniach, a także braku możliwości budowania trwałych relacji społecznych, które nawiązujemy, oprócz rodziny, w miejscu zatrudnienia czy nauki. Dorośli z ADHD zmagają się także z niezrozumieniem społecznym oraz systemowymi barierami utrudniającymi dostęp do odpowiedniego leczenia. Niewiedza na temat ADHD prowadzi do stygmatyzacji oraz błędnych przekonań, że osoby cierpiące na ADHD są leniwe, nieodpowiedzialne i niezdolne do samodyscypliny.
Te postawy społeczne prowadzą do dalszego wykluczenia i dodatkowo utrudniają pacjentom pełnienie ról zawodowych i społecznych. Odpowiednio dobrana farmakoterapia jest w stanie znacząco poprawić funkcjonowanie tych pacjentów, jednak wysokie koszty leczenia farmakologicznego skutecznie ograniczają ich dostępność. Obecnie wielu pacjentów z ADHD rezygnuje z leczenia wyłącznie z powodów finansowych, co jeszcze bardziej pogłębia ich trudności.
Z uwagi na stygmatyzację pacjenci późno zgłaszają się po pomoc, a gdy już to robią, napotykają bariery w postaci kosztów leczenia, tak że te postawy społeczne mogą także prezentować lekarze czy pracownicy opieki medycznej, którzy dodatkowo utrudniają już i tak trudny dostęp do leczenia. Koszty terapii i ich wpływ na dostęp do leczenia Koszty leczenia farmakologicznego ADHD dla dorosłych są znaczne. W przypadku leku pierwszego wyboru, jakim jest Medikinet, osoba dorosła przeciętnie, w zależności od wieku, wagi oraz indywidualnych potrzeb, potrzebuje dawki od 10 mg do 60 mg dziennie.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie działaniami reorganizacyjnymi w PKP PLK SA, w tym likwidacją posterunków i redukcją zatrudnienia, obawiając się negatywnego wpływu na bezpieczeństwo ruchu kolejowego. Pytają ministra o analizy bezpieczeństwa i nadzór nad sytuacją kadrową oraz o reakcję na sygnały o presji na pracowników.
Posłanka Marta Stożek pyta o stan wyposażenia Policji w kamery nasobne, zasady ich przydziału oraz plany dalszych zakupów, w kontekście braku kamer podczas interwencji, która zakończyła się śmiercią mieszkańca Wrocławia. Wyraża zaniepokojenie brakiem powszechnego wyposażenia patroli w kamery pomimo wcześniejszych zapowiedzi.
Posłanka Marta Stożek pyta o brak spójnej strategii państwa w zakresie ochrony i rozwoju języka jidysz w polskim systemie oświaty, w tym o nauczanie w szkołach publicznych i uwzględnienie w egzaminach. Wyraża zaniepokojenie brakiem systemowych działań i pyta o plany ministerstw w tej sprawie.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.