Interpelacja w sprawie dodatku dopełniającego dla osób pobierających rentę chorobową
Data wpływu: 2025-02-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na nierówność w przyznawaniu dodatku dopełniającego, który przysługuje osobom z niepełnosprawnością nabytą przed 18. rokiem życia pobierającym rentę socjalną, a nie osobom z niepełnosprawnością nabytą po 18. roku życia pobierającym rentę chorobową. Pyta, czy ministerstwo podejmie działania w celu zlikwidowania tej dysproporcji i rozszerzenia dostępu do dodatku dla wszystkich osób z niepełnosprawnościami.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie dodatku dopełniającego dla osób pobierających rentę chorobową Interpelacja nr 7940 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie dodatku dopełniającego dla osób pobierających rentę chorobową Zgłaszający: Katarzyna Osos Data wpływu: 11-02-2025 Szanowna Pani Minister! Do mojego biura poselskiego zgłosili się mieszkańcy, którzy doświadczyli niepełnosprawności w dorosłym wieku, wskazując problem związany z dodatkiem dopełniającym. Otóż osoby, które nabyły niepełnosprawność przed 18. r.ż. i pobierają rentę socjalną, od 1 stycznia 2025 r.
mogą ubiegać się o dodatek dopełniający do tego świadczenia. Natomiast ci, którzy nabyli niepełnosprawność po 18. r.ż. i otrzymują rentę chorobową, nie kwalifikują się do dodatku dopełniającego. To między innymi osoby niewidome, które na swoim przykładzie pokazują ową nierówność – gdyby urodziły się jako niewidome, mogłyby otrzymać przedmiotowy dodatek, ale jeśli straciły wzrok jako osoby pełnoletnie, nie mogą pobierać dodatku dopełniającego. Dziś osoby z tych dwóch grup, różniących się ze względu na wiek nabycia niepełnosprawności, mimo tego samego jej rodzaju i stopnia, otrzymują świadczenie rentowe w różnej wysokości.
Co to oznacza w praktyce? Znaczna część świadczenia rentowego przeznaczana jest na kompensację deficytów wynikających z niepełnosprawności, tj. rehabilitację, zakup sprzętu rehabilitacyjnego oraz umożliwiającego codzienne funkcjonowanie itd. Pod tym względem potrzeby osób o tym samym rodzaju i stopniu niepełnosprawności są podobne, a więc wymagają podobnych nakładów finansowych. Nie ulega wątpliwości, iż zasób środków finansowych ma bezpośredni wpływ na szybkość i przebieg, a tym samym efektywność procesu rehabilitacji, którego końcowym efektem jest poziom aktywizacji społecznej i zawodowej osób z niepełnosprawnościami.
Osiągnięcie tego efektu powinno być jednym z priorytetów polityki społecznej. Tymczasem przyznanie dodatku dopełniającego jedynie części osób z niepełnosprawnością sprawia, że pozostali nie mają równych szans w aktywizacji społecznej i zawodowej.
Co więcej, warto podkreślić, że sytuacja życiowa osób nabywających niepełnosprawność w dojrzałym wieku nagle staje się dramatyczna, ponieważ w jednej chwili zaczynają im się nakładać na siebie różne problemy – utrata zdrowia oraz koszty związane z leczeniem, rehabilitacją, zakupem sprzętów rehabilitacyjnych i kompensacyjnych, drastyczny spadek dochodów przy jednoczesnych stałych kosztach życia, związanych również z utrzymaniem rodziny i dzieci, dalsze zobowiązania finansowe, np. spłata rat kredytu mieszkaniowego, a często także konieczność znalezienia się pod opieką psychoterapeuty w związku z poważnym kryzysem psychicznym.
Pominięcie tych osób wśród adresatów dodatku dopełniającego wywołuje w nich poczucie niesprawiedliwości społecznej, bowiem przez wcześniejsze lata pracy odprowadzały one składki ZUS, natomiast gdy już są niezdolne do pracy i samodzielnej egzystencji, nabywają mniejsze prawa niż osoby, które przedmiotowych składek nigdy nie odprowadzały. Szanowna Pani Minister!
Mając na uwadze powyższe oraz wychodząc naprzeciw oczekiwaniom osób, które nabyły niepełnosprawność jako dorosłe, uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania: Czy ministerstwo podejmie analizy we wskazanym zakresie, tak by przepisy związane z przyznawaniem dodatku dopełniającego nie różnicowały osób z niepełnosprawnościami ze względu na wiek ich nabycia oraz by przedmiotowy dodatek przyznawany był również osobom, które nabyły niepełnosprawność po 18. r.ż. i pobierają rentę chorobową? Kiedy mogłyby zacząć się prace w tym obszarze? Co ewentualnie stoi na przeszkodzie? Z wyrazami szacunku Posłanka Katarzyna Osos
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na pogarszającą się sytuację finansową przewoźników drogowych z powodu podwyżki podatków, opłat e-TOLL i kryzysu paliwowego, pytając o planowane działania rządu wspierające ten sektor i analizy wpływu obciążeń na branżę i ceny. Pyta, czy rząd planuje ulgi podatkowe i zmiany w systemie e-TOLL.
Interpelacja w sprawie zwiększającej się populacji szopa pracza Interpelacja nr 16658 do ministra klimatu i środowiska w sprawie zwiększającej się populacji szopa pracza …
Posłanka Osos pyta ministerstwo o problem praktyczny wynikający z zamkniętego katalogu przesłanek z art. 95 ust. 3a ustawy o pieczy zastępczej, który ogranicza możliwość przyjęcia dzieci ponad limit w placówkach, nawet gdy realnie są w nich wolne miejsca (np. z powodu hospitalizacji). Interpelacja dotyczy analiz i planowanych zmian legislacyjnych w celu zwiększenia elastyczności przepisów.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na brak jasnych regulacji prawnych dotyczących podawania leków dzieciom w pieczy zastępczej przez osoby niebędące opiekunami prawnymi ani personelem medycznym, co stwarza ryzyko prawne dla opiekunów. Pyta o działania ministerstwa w celu uregulowania tej kwestii i zapewnienia ochrony prawnej osobom działającym w interesie dziecka.
Posłanka Katarzyna Osos wyraża zaniepokojenie brakiem wystarczającego wsparcia dla kuratorów sądowych narażonych na niebezpieczne sytuacje podczas wykonywania obowiązków służbowych. Pyta ministra sprawiedliwości o działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa kuratorów oraz o plany wprowadzenia szkoleń i wsparcia psychologicznego.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie dwóch komisji sejmowych (Komisji Polityki Senioralnej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny) dotyczące Informacji o sytuacji osób starszych w Polsce za rok 2024. Komisje, po rozpatrzeniu informacji i przeprowadzeniu dyskusji, wnioskują do Sejmu o przyjęcie tejże Informacji. Dokument nie proponuje zmian prawnych, a jedynie rekomenduje akceptację raportu o sytuacji seniorów.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie zmian w funkcjonowaniu administracji rządowej poprzez nowelizację kilkunastu ustaw. Kluczowe zmiany obejmują utworzenie wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów, regulacje dotyczące Sekretarza do Spraw Parlamentarnych, oraz wprowadzenie aplikacji legislacyjnej. Ponadto, ustawa dotyczy zmian w obszarze równego traktowania, informatyzacji działalności podmiotów publicznych oraz przeciwdziałania przemocy domowej. Celem jest usprawnienie procesu legislacyjnego, poprawa koordynacji prac rządu i dostosowanie przepisów do aktualnych potrzeb.
Projekt ustawy zakłada zastąpienie opłaty miejscowej opłatą turystyczną, pobieraną od osób przebywających w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych na terenie danej gminy. Celem jest uproszczenie zasad pobierania opłaty i zwiększenie elastyczności dla gmin, które dotychczas nie mogły wprowadzić opłaty miejscowej z powodu restrykcyjnych warunków dotyczących walorów klimatycznych i krajobrazowych. Ustawa wprowadza również dodatkowe zwolnienia z opłaty dla osób powyżej 70 roku życia, rodzin wielodzietnych oraz osób z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności. Maksymalna stawka opłaty turystycznej ma wynosić 5 zł dziennie do 2027 roku.
Projekt ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami ma na celu zdefiniowanie warunków nabywania prawa do asystencji osobistej, zadań asystentów, zasad realizacji i finansowania asystencji, a także nadzoru nad nią. Ustawa ma umożliwić osobom z niepełnosprawnościami niezależne życie poprzez zorganizowaną formę wsparcia w codziennych czynnościach, poruszaniu się oraz uczestnictwie w życiu społecznym i zawodowym. Definiuje także role asystentów osobistych, doradców wzajemnych, realizatorów asystencji oraz wprowadza rejestry asystentów i realizatorów. Projekt określa także zasady przetwarzania danych osobowych w systemach teleinformatycznych w celu realizacji prawa do asystencji osobistej.