Interpelacja w sprawie podjęcia działań prowadzących do wyeliminowania przeszkód we wdrażaniu Krajowej Sieci Onkologicznej (KSO)
Data wpływu: 2025-03-17
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w związku z opóźnieniami we wdrażaniu Krajowej Sieci Onkologicznej, uwidocznionymi w raporcie NIK, oraz o plany naprawcze i konsekwencje wobec poprzednich ministrów. Interpelacja skupia się na konieczności zapewnienia równego dostępu do opieki onkologicznej i szybkiego wdrożenia zaleceń pokontrolnych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie podjęcia działań prowadzących do wyeliminowania przeszkód we wdrażaniu Krajowej Sieci Onkologicznej (KSO) Interpelacja nr 8680 do ministra zdrowia w sprawie podjęcia działań prowadzących do wyeliminowania przeszkód we wdrażaniu Krajowej Sieci Onkologicznej (KSO) Zgłaszający: Urszula Pasławska Data wpływu: 17-03-2025 Na mocy art. 14 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art.
192 Regulaminu Sejmu RP zwracam się z interpelacją poselską o podjęcie działań prowadzących do wyeliminowania przeszkód we wdrażaniu Krajowej Sieci Onkologicznej (KSO), które uwidocznił raport Najwyższej Izby Kontroli (NIK) podsumowujący lata 2019-2023. Opublikowany w dniu 25 lutego br. raport ujawnia szereg poważnych problemów w realizacji KSO, programu kluczowego dla polskiej onkologii. Program nie został wdrożony w terminie, mimo sześcioletniego okresu pilotażowego i wydatkowania ponad 130 milionów złotych. W efekcie jego start został przesunięty na 1 kwietnia 2025 roku. Dlaczego tak się stało?
NIK wskazuje kilka najważniejszych przyczyn, przede wszystkim nieprzygotowanie placówek onkologicznych do wymagań KSO. Przykładowo, zaledwie 15 proc. placówek chirurgii onkologicznej w Polsce jest w stanie zapewnić pacjentom kompleksową opiekę, posiadając pełen zakres usług czyli endoskopię, radioterapię i poradnię specjalistyczną. Kolejnym ważnym powodem jest brak integracji systemów informatycznych placówek onkologicznych z Krajowym Rejestrem Nowotworów. Systemy połączyło jedynie 3 proc.
jednostek, co uniemożliwiło efektywne przekazywanie danych do systemu KSO, a także brak ustandaryzowania procesów diagnostyczno-terapeutycznych, czyli po prostu nierówny dostęp do świadczeń w poszczególnych częściach kraju. Dysproporcje między województwami mierzone wartością zrealizowanych świadczeń onkologicznych na jednego mieszkańca sięgały nawet 50 proc., co uniemożliwiło wprowadzenie spójnego systemu opieki nad pacjentami onkologicznymi w Polsce.
NIK ocenia, że główną przyczyną niepowodzenia wdrożenia KSO był niewystarczający nadzór Ministerstwa Zdrowia, przede wszystkim brak rozporządzeń standaryzujących działania profilaktyczne i lecznicze. Dlatego w Polsce wciąż brakuje kompleksowej opieki nad pacjentami onkologicznymi, nawet mimo realizacji programów, takich jak Narodowy Program Zwalczania Chorób Nowotworowych czy Narodowa Strategia Onkologiczna. We wnioskach pokontrolnych zaleca jak najszybsze przygotowanie całościowej koncepcji reformy lecznictwa onkologicznego gwarantującej równy dostęp do świadczeń i kompleksowego leczenia w całej Polsce, a także m.in.
poprawę dostępności badań przesiewowych oraz terminowe udzielanie świadczeń diagnostycznych i leczniczych. Raport NIK podsumowuje lata 2019-2023, kiedy w Ministerstwie Zdrowia zasiadali nominaci Prawa i Sprawiedliwości. Pani, jako minister zdrowia sprawujący funkcję od końca 2023 roku, w żaden sposób nie odpowiada więc za wieloletnie zaniedbania, które uniemożliwiły wdrożenie KSO. Jednakże, mając na uwadze dobro pacjentów onkologicznych, konieczne są zdecydowane działania naprawcze, o co zwracam się w swojej interpelacji. Proszę również o udzielenie mi odpowiedzi na następujące pytania: 1.
Jakie konkretne działania podjęło Ministerstwo Zdrowia w celu wdrożenia pokontrolnych zaleceń NIK, w szczególności w zakresie opracowania całościowej koncepcji reformy lecznictwa onkologicznego? 2. Czy ministerstwo przewiduje wsparcie finansowe dla placówek medycznych w celu szybkiego zintegrowania ich systemów informatycznych z Krajowym Rejestrem Nowotworów? 3. Kiedy resort planuje opublikować brakujące rozporządzenia regulujące funkcjonowanie KSO, np. w kwestii standaryzacji opisów badań patomorfologicznych, żeby placówki miały jasne wytyczne do działania? 4.
Jakie wskaźniki i metody będą wykorzystane do oceny efektywności KSO po jej wdrożeniu i kiedy będzie przygotowany raport z ewaluacji programu? 5. Jaki budżet zostanie przeznaczony w kolejnych latach na rozwój i utrzymanie KSO, aby zapewnić stabilne funkcjonowanie? 6. Czy resort podejmie działania w celu wyciągnięcia konsekwencji wobec ministrów zdrowia z lat 2019-2023, którzy zgodnie z oceną pokontrolną NIK sprawowali niewystarczający nadzór nad KSO, co w efekcie uniemożliwiło wdrożenie programu w terminie?
Posłanka alarmuje o kryzysie w systemie wsparcia uczniów z orzeczeniami o kształceniu specjalnym w szkołach ogólnodostępnych, wskazując na niewystarczające zasoby i brak ochrony prawnej dla nauczycieli. Pyta o planowane działania w zakresie weryfikacji orzeczeń, zmiany algorytmu zatrudnienia specjalistów, ochrony nauczycieli i finansowania terapii.
Posłanka pyta o rosnącą liczbę ataków ransomware na samorządy i brak wystarczających środków na cyberbezpieczeństwo. Domaga się informacji o wsparciu dla zaatakowanych samorządów, ocenie przygotowania JST, finansowaniu cyberbezpieczeństwa oraz uruchomieniu dedykowanego programu wsparcia.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały ma na celu usprawnienie przebiegu posiedzeń Sejmu poprzez modyfikację zasad udzielania głosu. Prezes Rady Ministrów zachowuje prawo do zabierania głosu ilekroć tego zażąda, natomiast członkowie Rady Ministrów i Szef Kancelarii Prezydenta będą mogli to zrobić tylko raz w danym punkcie porządku dziennego lub po otwarciu posiedzenia. Podobnie, wybrane organy państwowe, takie jak Rzecznik Praw Obywatelskich czy Prezes NBP, będą mogły zabierać głos poza kolejnością tylko raz w danym punkcie porządku dziennego, jeśli dotyczy to spraw objętych ich zakresem działania. Dodatkowo, głos poza kolejnością będzie udzielany Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony tekst to fragment druku sejmowego dotyczącego ustawy budżetowej na rok 2026, po rozpatrzeniu przez Senat. Senat proponuje 10 poprawek do ustawy, obejmujących głównie przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu państwa. Celem tych poprawek jest m.in. zwiększenie finansowania zadań własnych JST, przygotowań do Jamboree Skautowego, wsparcie Europejskiego Centrum Solidarności, Biblioteki Narodowej, Polskiej Organizacji Turystycznej, programów dla seniorów, rozbudowy szpitala w Bydgoszczy, cyberbezpieczeństwa i aktualizacja terminu wejścia w życie ustawy. Poprawki te mają na celu lepsze dostosowanie budżetu do aktualnych potrzeb i priorytetów państwa.