Interpelacja w sprawie ujednolicenia definicji przedsiębiorcy i działalności gospodarczej oraz zasad prowadzenia działalności nieewidencjonowanej
Data wpływu: 2025-03-25
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Pępek zwraca uwagę na niejednolite definicje "przedsiębiorcy" i "działalności gospodarczej" w różnych ustawach, co narusza zasadę określoności prawa. Pyta o stanowisko ministerstwa w tej sprawie, możliwość ujednolicenia definicji oraz o skrócenie okresu karencji dla działalności nieewidencjonowanej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie ujednolicenia definicji przedsiębiorcy i działalności gospodarczej oraz zasad prowadzenia działalności nieewidencjonowanej Interpelacja nr 8828 do ministra rozwoju i technologii w sprawie ujednolicenia definicji przedsiębiorcy i działalności gospodarczej oraz zasad prowadzenia działalności nieewidencjonowanej Zgłaszający: Małgorzata Pępek Data wpływu: 25-03-2025 Szanowny Panie Ministrze! Istniejąca instytucja działalności nieewidencjonowanej (tzw. działalności nierejestrowej, nierejestrowanej) mająca swoje oparcie w art. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.
236 z późn. zm.) stanowi, iż działalnością gospodarczą nie jest działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.
Na kanwie rozmów z osobami, które wykonują tego typu działalność, może budzić zamieszanie wywołane wielością definicji określających te same, wydawać by się mogło pojęcia w postaci „przedsiębiorcy” i „działalności gospodarczej”. Występuje problem prawny, gdyż taka osoba wykonująca działalność nieewidencjonowaną, może być podciągnięta pod inną definicję tejże, a także przedsiębiorcy (mimo, że na podstawie innej ustawy przedsiębiorcą już nie jest), niż ta z ww. Prawa przedsiębiorców, a mianowicie np. tą z Kodeksu cywilnego i jego art. art.
431, który stanowi, że przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową. W rzeczywistości pojęcia te, wydawać by się mogło, że są ze sobą tożsame i uregulowane na poziomie ustawowym, które w hierarchii aktów prawa powszechnie obowiązującego są na tym samym poziomie, a jednak występuje wiele różnic pomiędzy nimi.
Co jeszcze bardziej może komplikować sytuację w postaci poprawnego nazwania przedsiębiorcy i kogo już takowym nie nazwiemy, a co określimy mianem działalności gospodarczej, a czego już nie; komplikuje fakt, że te dwie wspomniane ustawy regulujące definicję przedsiębiorcy i samej działalności to nie wszystkie akty prawne, w których odnajdziemy materię w tym temacie. Kolejnymi będą m.in. ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1170); ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1233); ustawa z dnia 16 lutego 2007 r.
o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1616) – wymieniać ustawy można dalej, gdyż definicje te niby są podobne, tożsame lub nawet odsyłają do innych ustaw mających w swojej regulacji materię prawo przedsiębiorców i działalności gospodarczej, a w rzeczy samej powinny mieć to samo znaczenie w całym obrocie prawnym, jako kluczowe i podstawowe. Wracając do istoty sprawy, niewątpliwą wadą systemu prawnego w materii prawa przedsiębiorców i regulacjach podobnych, brak jest jednolitego zdefiniowania podstawowych pojęć w postaci pojęcia przedsiębiorcy i działalności gospodarczej, co może być naruszeniem m.in.
zasady określoności prawa, która wynika z zasady demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.), jakim to państwem jest Rzeczpospolita Polska, która to zasada określoności wynika nie wprost z samej Konstytucji RP, ale z m.in. ugruntowanej linii orzeczniczej Trybunału Konstytucyjnego, przykładowo jeden z wyroków TK stanowi: „Z zasady demokratycznego państwa prawnego wynika, że każda regulacja prawna nawet o charakterze ustawowym, dająca organowi państwowemu uprawnienie do wkraczania w sferę praw i wolności obywatelskich musi spełniać wymóg dostatecznej określoności.
Należy przez to rozumieć precyzyjne wyznaczenie dopuszczalnego zakresu ingerencji oraz tryb w jakim podmiot ograniczany w swoich prawach i wolnościach może bronić się przed nieuzasadnionym naruszeniem jego dóbr osobistych” (orzeczenie TK z 19.06.1992 r., U 6/92, OTK 1992, nr 1, poz. 13.). Dodatkowym aspektem działalności nieewidencjonowanej jest to, iż nie może być ona wykonywana przez osobę fizyczną, która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 in fine Prawo przedsiębiorców).
Przedstawiony fragment dokumentu dotyczy sprawozdania Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Gospodarki i Rozwoju o uchwale Senatu w sprawie ustawy zmieniającej ustawę o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Komisje rozpatrzyły uchwałę Senatu i rekomendują Sejmowi przyjęcie większości poprawek zawartych w uchwale, odrzucając jedynie poprawki nr 3 i 14. Celem zmian jest prawdopodobnie uproszczenie i deregulacja przepisów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, ułatwiając przedsiębiorcom funkcjonowanie.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, przekazujące uchwały Senatu dotyczące szeregu ustaw po ich rozpatrzeniu. Dotyczą one m.in. niekaralności obywateli walczących po stronie Ukrainy, obrotu towarami strategicznymi, zmian w CEIDG, ochronie zabytków, Prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, Prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Pismo wskazuje, że przyjęcie poprawek Senatu może skutkować koniecznością wprowadzenia zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w treści ustaw. Celem jest uwzględnienie stanowiska Senatu w procedurze legislacyjnej oraz dostosowanie ostatecznego brzmienia ustaw.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz innych ustawach. Celem jest deregulacja i uproszczenie procedur związanych z wpisami do CEIDG, uwzględnienie spółek cywilnych, umożliwienie korzystania z aplikacji mObywatel, aktualizacja danych w rejestrze, usprawnienie komunikacji między CEIDG a innymi rejestrami oraz doprecyzowanie zasad dotyczących zarządców sukcesyjnych i przedstawicieli ustawowych.
Projekt ustawy ma na celu deregulację i wprowadzenie zmian w ustawie o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz niektórych innych ustawach. Zmiany obejmują m.in. umożliwienie udostępniania informacji o spółkach cywilnych, integrację z aplikacją mObywatel, doprecyzowanie definicji wniosku o wpis do CEIDG, oraz dostosowanie przepisów dotyczących małoletnich przedsiębiorców i zarządców sukcesyjnych. Celem jest uproszczenie procedur, zwiększenie dostępności informacji oraz poprawa funkcjonowania CEIDG.
Projekt ustawy zakłada podniesienie progu przychodu uprawniającego do korzystania z preferencyjnych składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tzw. "Mały ZUS Plus") z obecnych 120 000 zł do 200 000 zł rocznie. Celem jest dostosowanie przepisów do aktualnej sytuacji gospodarczej, uwzględniając inflację i wzrost minimalnego wynagrodzenia, co wpłynie na obniżenie obciążeń podatkowych dla mikroprzedsiębiorców. Zmiana ma na celu zwiększenie dostępności ulgi dla większej liczby przedsiębiorców, co ma się przyczynić do rozwoju ich działalności oraz wzrostu gospodarczego. Ustawa ma wejść w życie po upływie 1 miesiąca od dnia ogłoszenia.