Interpelacja w sprawie programu "Zostań cyfrową ekspertką"
Data wpływu: 2025-05-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie kwestionują zasadność i legalność programu "Zostań cyfrową ekspertką", argumentując, że wykluczenie mężczyzn z udziału w nim jest dyskryminujące i niezgodne z zasadami równego traktowania. Domagają się uzasadnienia prawnego takiego wykluczenia oraz przedstawienia danych dotyczących efektów programu i jego wpływu na rynek pracy.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie programu "Zostań cyfrową ekspertką" Interpelacja nr 9818 do ministra cyfryzacji w sprawie programu "Zostań cyfrową ekspertką" Zgłaszający: Marcin Józefaciuk, Łukasz Horbatowski Data wpływu: 12-05-2025 Szanowny Panie Ministrze, w związku z ogłoszonym konkursem „Zostań cyfrową ekspertką”, finansowanym ze środków publicznych i adresowanym wyłącznie do kobiet, zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania oraz przedstawienie danych dotyczących celowości i efektów tego programu.
W ramach tego działania Ministerstwo Cyfryzacji przeznaczyło na 2025 rok kwotę 5 000 000 zł na rozwój zaawansowanych kompetencji cyfrowych kobiet, przy całkowitym wykluczeniu z udziału w programie mężczyzn – również tych, którzy znajdują się w trudnej sytuacji zawodowej lub społecznej, są ojcami samotnie wychowującymi dzieci czy też wykazują szczególną motywację do rozwoju w branży ICT.
W przestrzeni publicznej narasta poczucie niesprawiedliwości i niezrozumienia dla polityki, która całkowicie wyklucza mężczyzn – niezależnie od ich sytuacji życiowej – z możliwości skorzystania ze wsparcia publicznego w obszarze kluczowych kompetencji przyszłości, jakimi są umiejętności cyfrowe. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Na jakiej podstawie prawnej Ministerstwo Cyfryzacji wyklucza mężczyzn z możliwości udziału w konkursie finansowanym ze środków publicznych?
Jakie przesłanki konstytucyjne i ustawowe uprawniają ministerstwo do finansowania szkoleń wyłącznie dla kobiet, z całkowitym pominięciem mężczyzn? Czy Ministerstwo Cyfryzacji uznaje, że mężczyźni nie wymagają wsparcia w zakresie rozwoju kompetencji cyfrowych, mimo że branża ICT dotyka również problemów takich jak wypalenie zawodowe, bezrobocie strukturalne czy wykluczenie cyfrowe również wśród mężczyzn? Czy mężczyźni, którzy chcieliby podjąć certyfikowane szkolenia ICT, mogą liczyć na alternatywny program wsparcia ze strony Ministerstwa Cyfryzacji? Jeżeli tak – proszę wskazać nazwę takiego programu, jego budżet i kryteria naboru.
Czy pierwsza edycja konkursu „Zostań cyfrową ekspertką”, realizowana w 2024 roku, osiągnęła zamierzone cele? Proszę o przedstawienie twardych danych: ile uczestniczek wzięło udział w szkoleniach, ile zdało egzamin wewnętrzny, ile przystąpiło do egzaminu zewnętrznego, a przede wszystkim – ile z nich znalazło zatrudnienie w sektorze ICT w ciągu 6 miesięcy od ukończenia programu. Jakie były całkowite koszty administracyjne realizacji pierwszej edycji konkursu i jaka ich część stanowiła realne wsparcie merytoryczne dla uczestniczek?
Jakie są konkretne przesłanki, które uzasadniają twierdzenie, że to Ministerstwo Cyfryzacji – a nie same kobiety – bardziej zabiega o udział kobiet w branży ICT? Czy faktycznie istnieje społeczne zapotrzebowanie kobiet na udział w tego typu szkoleniach, czy raczej jest to próba odgórnej inżynierii społecznej? Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące barier rozwoju kompetencji cyfrowych wśród mężczyzn? Jeśli tak, proszę o przedstawienie danych, w jakich regionach, grupach wiekowych i zawodowych takie problemy występują.
Czy ministerstwo planuje podjęcie realnych działań równościowych, opartych nie na uprzywilejowaniu jednej płci, lecz na rzeczywistej analizie deficytów kompetencyjnych i potrzeb rynku pracy, obejmujących wszystkich obywateli, bez względu na płeć? Jak ministerstwo ocenia potencjalne skutki społeczne i psychologiczne wynikające z publicznie finansowanego programu, który już w tytule sugeruje, że cyfrową „ekspertką” może być tylko kobieta, co może zniechęcać mężczyzn do rozwoju zawodowego w tej dziedzinie?
Czy nie zachodzi ryzyko, że polityka wykluczająca mężczyzn z dostępu do finansowania przyczyni się do pogłębiania antagonizmów społecznych i będzie postrzegana jako przejaw nierównego traktowania? W jaki sposób ministerstwo planuje monitorować trwałość rezultatów programu w kontekście długoterminowego zatrudnienia jego beneficjentek i ich rzeczywistej obecności w sektorze ICT? Czy ministerstwo analizuje, jakie kompetencje cyfrowe – poza ICT – są realnie potrzebne kobietom i mężczyznom w różnych środowiskach (np. wiejskich, peryferyjnych, wykluczonych cyfrowo)? Czy uwzględnia różnorodność ścieżek zawodowych?
Posłowie wyrażają zaniepokojenie ograniczeniem dostępności interwencyjnych procedur leczenia bólu w szpitalach, pomimo rekomendacji o zwiększeniu ich dostępności. Pytają Ministerstwo Zdrowia o spójność polityki zdrowotnej i wpływ zmian w finansowaniu na dostępność i jakość leczenia bólu.
Poseł pyta o dostępność kartuszy gazowych dla turystów i organizacji społecznych w kontekście obecnych przepisów koncesyjnych, które są obciążeniem dla małych przedsiębiorstw. Sugeruje się zmianę przepisów w celu zwiększenia dostępności tych produktów, szczególnie w sytuacjach kryzysowych.
Posłowie pytają Ministra Obrony Narodowej o możliwość wprowadzenia dodatkowego urlopu wypoczynkowego dla żołnierzy WOT pracujących w sektorze cywilnym, argumentując to ich zwiększonym obciążeniem. Chcą wiedzieć, czy ministerstwo prowadziło analizy w tym zakresie i czy planuje inicjatywy legislacyjne wspierające żołnierzy WOT.
Posłowie pytają o interpretację przepisów dotyczących formy egzaminów klasyfikacyjnych w edukacji domowej, szczególnie w kontekście różnic w podejściu kuratoriów oświaty. Wyrażają zaniepokojenie potencjalnym zawężeniem możliwości przeprowadzania egzaminów zdalnie.
Posłowie wyrażają sprzeciw wobec uznania złoża skalenia Proszowa-Kwieciszowice za strategiczne, argumentując to zagrożeniem dla środowiska, sprzeciwem samorządów i potencjalną niekonstytucyjnością przepisów. Pytają ministerstwo o analizy wpływu kopalni na środowisko, zasoby wodne, zabytki i o rozważenie wycofania się z procedury.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Projekt ustawy zakłada wprowadzenie dobrowolności stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Nowelizacja ma na celu odciążenie tych podmiotów od kosztów związanych z wdrożeniem i funkcjonowaniem obowiązkowego KSeF, który według wnioskodawców stanowi dodatkowe obciążenie i ryzyko dla najmniejszych firm. Autorzy argumentują, że KSeF jest niedopracowany, zagraża stabilności gospodarki i narusza zasadę zaufania do przedsiębiorcy. Zmiana ta ma być trwała i niezależna od czasowych zwolnień, przywracając stan zgodny z prawem UE, które chroni dobrowolność wyboru formy faktury.
Projekt ustawy o zarządzaniu danymi został skierowany ponownie do Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii w celu rozpatrzenia poprawki zgłoszonej w drugim czytaniu. Komisja rozpatrzyła poprawkę i wnosi o skreślenie art. 37. Poprawkę popierają kluby poselskie Konfederacji i PiS. Celem proponowanej zmiany jest eliminacja konkretnego przepisu z pierwotnej wersji ustawy o zarządzaniu danymi.
Projekt ustawy ma na celu deregulację i modyfikację ustawy o systemie teleinformatycznym do obsługi niektórych umów (eUmowy). Zmiany koncentrują się na rozszerzeniu funkcjonalności Systemu eUmowy, umożliwiając obsługę umów związanych z zatrudnieniem i porozumień, a także udoskonaleniu procesów związanych z zawarciem, zmianą i rozwiązaniem umów. Dodatkowo, projekt wprowadza mechanizmy weryfikacji danych oraz przekazywania informacji między różnymi instytucjami, takimi jak ZUS, CEIDG i Krajowa Administracja Skarbowa, w celu usprawnienia obsługi umów. Celem jest digitalizacja i centralizacja procesów związanych z umowami, ułatwiając ich zarządzanie i kontrolę.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie i wzmocnienie ochrony praw pracowniczych w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, mobbingowi oraz naruszaniu godności w miejscu pracy. Wprowadza definicje "dyskryminacji przez założenie" i "dyskryminacji przez skojarzenie", konkretyzuje pojęcie molestowania, zwiększa minimalne kwoty zadośćuczynień i odszkodowań za naruszenia zasady równego traktowania i mobbing, a także nakłada na pracodawców obowiązek aktywnego i stałego przeciwdziałania tym zjawiskom poprzez wdrożenie odpowiednich procedur i reguł. Zmiany mają na celu dostosowanie przepisów do rozwoju technologii i elastycznych form zatrudnienia, a także uwzględnienie dorobku judykatury i nauk o zarządzaniu. Celem jest poprawa informacyjnej funkcji przepisów i rozwianie wątpliwości dotyczących zjawisk przemocy w miejscu pracy.