Interpelacja w sprawie braku transpozycji dyrektywy dotyczącej jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi do prawa krajowego oraz niewystarczającego przygotowania instytucji nadzoru sanitarnego do przewidzianych w dyrektywie zadań
Data wpływu: 2025-05-21
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Krzysztof Piątkowski pyta o opóźnienie w transpozycji dyrektywy UE dotyczącej jakości wody pitnej do polskiego prawa oraz o niewystarczające przygotowanie inspekcji sanitarnej do nowych zadań związanych z monitoringiem i nadzorem. Poseł wyraża zaniepokojenie brakiem koordynacji międzyresortowej i potencjalnymi konsekwencjami finansowymi ze strony UE.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie braku transpozycji dyrektywy dotyczącej jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi do prawa krajowego oraz niewystarczającego przygotowania instytucji nadzoru sanitarnego do przewidzianych w dyrektywie zadań Interpelacja nr 9941 do ministra zdrowia w sprawie braku transpozycji dyrektywy dotyczącej jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi do prawa krajowego oraz niewystarczającego przygotowania instytucji nadzoru sanitarnego do przewidzianych w dyrektywie zadań Zgłaszający: Krzysztof Piątkowski Data wpływu: 21-05-2025 Szanowna Pani Minister, nowa dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2184 dotycząca jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi została przyjęta 16 grudnia 2020 r.
i powinna zostać wdrożona przez państwa członkowskie do stycznia 2023 r. Tymczasem Polska do dziś nie przeprowadziła transpozycji tej regulacji do prawa krajowego, co może skutkować postępowaniem przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Choć główną odpowiedzialność za zdrowie publiczne ponosi Ministerstwo Zdrowia, warto wskazać, że transpozycja przepisów dyrektywy 2020/2184 odbywa się również przy udziale Ministerstwa Infrastruktury, co wymaga dobrej koordynacji międzyresortowej.
Z informacji przedstawionych podczas posiedzenia komisji senackiej wynika, że Główny Inspektorat Sanitarny nie dysponuje odpowiednimi środkami, personelem ani wyposażeniem laboratoriów do prowadzenia zaawansowanego monitoringu jakości wody, w szczególności w zakresie mikrozanieczyszczeń. Tymczasem to właśnie nadzór sanitarny ma odgrywać kluczową rolę w systemie bezpieczeństwa zaopatrzenia w wodę. Zgłaszany jest również problem braku możliwości realnego wpływu gmin i przedsiębiorstw wodociągowych na decyzje dotyczące inwestycji powstających na terenach ujęć wody.
Choć jednostki te odpowiadają za zaopatrzenie mieszkańców w wodę, nie są traktowane jako strona w postępowaniach dotyczących decyzji środowiskowych czy pozwoleń wodnoprawnych. Może to prowadzić do powstania obiektów zagrażających jakości wód ujmowanych. W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania: 1. Na jakim etapie znajduje się proces transpozycji dyrektywy 2020/2184 do polskiego prawa? Kiedy planowane jest zakończenie prac legislacyjnych? 2. Czy ministerstwo dysponuje analizą ryzyka konsekwencji opóźnienia transpozycji tej dyrektywy, w tym potencjalnych sankcji ze strony Komisji Europejskiej? 3.
Jakie działania podejmowane są w celu dostosowania struktur Państwowej Inspekcji Sanitarnej do nowej roli, jaką przewiduje dla niej dyrektywa – zwłaszcza w kontekście nadzoru nad systemami bezpieczeństwa zaopatrzenia w wodę? 4. Czy planowane są inwestycje w rozwój nowoczesnych laboratoriów i technik analitycznych umożliwiających wykrywanie mikrozanieczyszczeń w wodzie do picia? 5.
Czy Ministerstwo Zdrowia współpracuje z Ministerstwem Infrastruktury, Ministerstwem Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej w zakresie wdrażania polityki wodnej i zapewnienia koordynacji działań kontrolnych, sanitarnych i inwestycyjnych? 6. Czy ministerstwo zgadza się z opinią, że w obecnym modelu brakuje instytucji odpowiedzialnej za koordynację wdrażania polityki w zakresie bezpieczeństwa wody i zdrowia publicznego w odniesieniu do wyzwań stawianych przez unijne regulacje? Z poważaniem Krzysztof Piątkowski Poseł na Sejm RP
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych ustawach, mające na celu dostosowanie prawa polskiego do dyrektyw unijnych w zakresie bezpieczeństwa wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Najważniejsze zmiany obejmują szczegółowe regulacje dotyczące ocen ryzyka w obszarach zasilania ujęć wody i w systemach zaopatrzenia w wodę, obowiązki informacyjne dostawców wody i właścicieli budynków/węzłów ciepłej wody, oraz monitorowanie jakości wody pod kątem bakterii Legionella i ołowiu. Nowe przepisy wprowadzają również możliwość nieodpłatnego udostępniania wody w lokalach gastronomicznych. Celem zmian jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego poprzez zapobieganie zanieczyszczeniom wody i minimalizację ryzyka związanego z jej spożyciem.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Krajowym Rejestrze Karnym oraz szereg innych ustaw w celu wdrożenia prawa Unii Europejskiej, w szczególności decyzji ramowej Rady 2009/315/WSiSW oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/884 dotyczących wymiany informacji z rejestrów karnych między państwami członkowskimi. Wprowadza on także regulacje związane z funkcjonowaniem systemu ECRIS-TCN, mającego na celu usprawnienie wymiany informacji o wyrokach skazujących obywateli państw trzecich. Zmiany obejmują m.in. doprecyzowanie definicji, obowiązków Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego, zasad wymiany informacji z państwami obcymi oraz zakresu danych gromadzonych w rejestrze. Dodatkowo, projekt wprowadza obowiązek pobierania odcisków linii papilarnych od obywateli państw trzecich na potrzeby identyfikacji w postępowaniu karnym.
Projekt uchwały wzywa do zaskarżenia do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej umowy Unii Europejskiej z państwami MERCOSUR. Celem jest prawdopodobnie podważenie legalności lub zgodności tej umowy z prawem Unii Europejskiej. Wnioskodawcy upoważniają posła Mirosława Maliszewskiego do reprezentowania ich w pracach nad tym projektem.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odmawia podpisania ustawy z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o zdrowiu publicznym oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Decyzja ta została podjęta na podstawie art. 122 ust. 5 Konstytucji RP. Prezydent wnosi o ponowne rozpatrzenie ustawy przez Sejm i upoważnia Szefa Kancelarii Prezydenta do reprezentowania jego stanowiska w tej sprawie. Powody odmowy podpisania ustawy zawarte są w załączonym umotywowanym wniosku.
Dokument dotyczy rocznego sprawozdania z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Komisja Zdrowia rozpatrzyła sprawozdanie (druk nr 1897) i wnosi do Wysokiego Sejmu o jego przyjęcie. Sprawozdanie to ocenia postępy w realizacji celów programu mającego na celu poprawę zdrowia Polaków w zakresie chorób układu krążenia. Przyjęcie sprawozdania formalnie zamyka etap oceny realizacji programu za dany rok.