Interpelacja w sprawie skutków prawnych projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami
Data wpływu: 2025-06-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka wyraża zaniepokojenie wykluczeniem osób powyżej 65. roku życia oraz dzieci do 18. roku życia z projektu ustawy o asystencji osobistej, mimo że dotychczas korzystały one z takiego wsparcia. Pyta również o spójność kryteriów oceny potrzeby wsparcia i proponuje uwzględnienie pojęcia "dysfunkcjonalności" dla osób starszych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie skutków prawnych projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami Interpelacja nr 10159 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie skutków prawnych projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami Zgłaszający: Magdalena Filipek-Sobczak Data wpływu: 09-06-2025 Szanowna Pani Minister, zgłaszam wątpliwości dotyczące zgodności przedmiotowej regulacji z zasadą ochrony praw nabytych oraz zasadą niedziałania prawa wstecz. Osoby powyżej 65.
roku życia, które posiadają orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności – często wydawane na czas nieokreślony – i które mają w orzeczeniu wskazany punkt 7 (potrzeba stałej pomocy osoby trzeciej), nabyły prawo do korzystania z usług asystencji. Odebranie tego prawa byłoby równoznaczne z ograniczeniem prawomocnego dokumentu, co rodzi poważne konsekwencje prawne i społeczne. Analogiczna sytuacja dotyczy dzieci do 18. roku życia z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności oraz wskazaniem punktu 7. Do tej pory również te osoby – na podstawie obowiązujących przepisów – miały prawo do wsparcia asystenckiego.
Obecna propozycja ustawowa wprowadza wyłączenie ich z nowego systemu wsparcia, bez przekonującego uzasadnienia. Dodatkowo w projekcie ustawy brakuje spójności między poziomem potrzeby wsparcia ustalonym na 70 punktów (asystencja), a 80 punktami wymaganymi w ustawie o świadczeniu wspierającym. Budzi to pytania o niespójność legislacyjną i potrzebę ujednolicenia kryteriów. Zgłaszam również propozycję rozważenia wprowadzenia do systemu orzecznictwa pojęcia dysfunkcjonalności dla osób powyżej 80. roku życia.
Zaburzenia funkcji poznawczych i psychofizycznych związane z wiekiem nie zawsze są kwalifikowane jako niepełnosprawność, ale mogą wymagać równie intensywnego wsparcia. Osoby dysfunkcjonalne, choć nie spełniają kryteriów niepełnosprawności, nie powinny być wykluczane z pomocy państwa. W zakresie dzieci – szczególnie bardzo małych – należy rozważyć, czy usługi asystencji osobistej powinny być kierowane bezpośrednio do dziecka, czy raczej mieć formę asystencji rodzinnej , np. w ramach przepisów ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania: Z jakiego powodu art. 4 ust. 1 projektu ustawy o asystencji osobistej całkowicie wyklucza osoby powyżej 65. roku życia i dzieci do 18. roku życia, mimo że te grupy dotąd korzystały z prawa do asystencji na podstawie orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności z punktem 7? Czy ministerstwo przeanalizowało możliwość uznania prawa do asystencji za prawo nabyte w przypadku osób posiadających prawomocne orzeczenia na czas nieokreślony? Czy rozważane jest wprowadzenie w ustawie alternatywnych, a nie wzajemnie wykluczających się przesłanek – tj.
uznanie prawa do asystencji zarówno dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, jak i osób z poziomem potrzeby wsparcia od 70 punktów wzwyż? Czy w nowym systemie orzecznictwa planowane jest uwzględnienie pojęcia „dysfunkcjonalności“ dla osób starszych (np. 80+), których stan zdrowia nie kwalifikuje ich do formalnego uzyskania stopnia niepełnosprawności, ale które wymagają wsparcia z uwagi na ograniczenia poznawcze i fizyczne? Czy rozważana jest zmiana modelu asystencji dzieci na model asystencji rodzinnej, kierowanej do opiekunów dziecka, a nie do samego dziecka, w oparciu o przepisy ustawy o wspieraniu rodziny?
Z poważaniem Magdalena Filipek-Sobczak Poseł na Sejm RP
Posłowie pytają o zasady rozliczania nadwykonań świadczeń zdrowotnych przez NFZ i ich wpływ na finanse szpitali oraz dostępność leczenia. Wyrażają zaniepokojenie brakiem jednolitych kryteriów i potencjalnymi negatywnymi konsekwencjami dla pacjentów i placówek medycznych.
Posłowie pytają o efekty programu "Profilaktyka 40 PLUS" po jego zakończeniu, w tym o dane dotyczące uczestnictwa, wykrytych nieprawidłowości i dalszego leczenia pacjentów. Interpelacja dotyczy również oceny programu przez Ministerstwo Zdrowia oraz ewentualnych planów jego kontynuacji.
Interpelacja dotyczy braku postępów w uregulowaniu czeskiego długu terytorialnego wobec Polski i pyta o konkretne działania podjęte przez rząd w tej sprawie, w tym o harmonogram dalszych działań i jednoznaczne stanowisko rządu co do sposobu rozwiązania problemu. Posłowie wyrażają zaniepokojenie brakiem transparentności i efektywnej koordynacji międzyresortowej w tej kwestii.
Posłanka pyta o plany rządu dotyczące kontynuacji Programu Polska Wschodnia, wyrażając obawę, że brak kontynuacji może zahamować rozwój regionów wschodnich. Domaga się informacji o dostępnych środkach, planowanych instrumentach wsparcia i konsultacjach z lokalnymi podmiotami.
Posłanka Filipek-Sobczak wyraża zaniepokojenie trudnościami, jakie przedsiębiorcy napotykają w związku z Krajowym Systemem e-Faktur (KSeF) i obowiązkiem prowadzenia elektronicznej księgi przychodów i rozchodów, szczególnie w kontekście limitów wielkości plików i braku darmowego oprogramowania. Pyta o analizy wpływu tych ograniczeń i planowane działania wspierające przedsiębiorców w dostosowaniu się do nowych regulacji.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, że Trybunał Konstytucyjny spełnia wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, niezawisłego i bezstronnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu uchwały. Inicjatywa ustawodawcza związana jest z postulatami niezależności i bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Proponowane odrzucenie sugeruje brak zgody na interwencję w obecny stan prawny lub sposób funkcjonowania TK.
Druk sejmowy nr 2334 dotyczy zgłoszenia kandydatury Pana Artura Kotowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Pan Kotowski jest profesorem nauk prawnych, specjalistą w dziedzinie prawa publicznego i teorii prawa, z bogatym dorobkiem naukowym i doświadczeniem w praktyce prawniczej. Wnioskodawcy, grupa posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, argumentują, że jego wykształcenie, wiedza i doświadczenie czynią go bardzo dobrym kandydatem na to stanowisko. Kandydaturę popiera szereg posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, informujące o uchwałach podjętych przez Senat w dniu 4 marca 2026 r. Dotyczą one szeregu ustaw, w tym ustawy o niekaraniu obywateli RP walczących na Ukrainie, zmian w ustawach o obrocie towarami strategicznymi, CEIDG, ochronie zabytków, prawie oświatowym, inwestycjach przeciwpowodziowych, prawie energetycznym oraz wykonywaniu mandatu posła i senatora. Pismo sygnalizuje potencjalną konieczność zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w związku z przyjęciem poprawek Senatu, aby zachować spójność numeracji i odesłań w aktach prawnych.
Dokument przedstawia listę ustaw przekazanych przez Senat do Sejmu po 53. posiedzeniu. Ustawy te obejmują zmiany w różnych obszarach prawa, m.in. niekaralności obywateli walczących na Ukrainie, obrotu towarami strategicznymi, ewidencji działalności gospodarczej, ochrony zabytków, prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Przyjęcie poprawek Senatu może wiązać się z koniecznością korekt redakcyjnych i numeracyjnych w ustawach.