Interpelacja w sprawie rewizji projektu rozporządzenia ministra edukacji dotyczącego sposobu podziału łącznej kwoty potrzeb oświatowych między jednostki samorządu terytorialnego na rok 2026, szczególnie w zakresie finansowania edukacji domowej
Data wpływu: 2025-07-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Urszula Pasławska interweniuje w sprawie planowanych zmian w finansowaniu edukacji domowej, wyrażając obawy, że obniżenie progu liczby uczniów uprawniającego szkoły do finansowania wpłynie negatywnie na jej funkcjonowanie. Pyta o podstawy tych zmian, ryzyko ograniczenia dostępu do edukacji domowej i uwzględnienie opinii środowisk związanych z tą formą kształcenia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie rewizji projektu rozporządzenia ministra edukacji dotyczącego sposobu podziału łącznej kwoty potrzeb oświatowych między jednostki samorządu terytorialnego na rok 2026, szczególnie w zakresie finansowania edukacji domowej Interpelacja nr 10905 do ministra edukacji w sprawie rewizji projektu rozporządzenia ministra edukacji dotyczącego sposobu podziału łącznej kwoty potrzeb oświatowych między jednostki samorządu terytorialnego na rok 2026, szczególnie w zakresie finansowania edukacji domowej Zgłaszający: Urszula Pasławska Data wpływu: 11-07-2025 Działając na podstawie art.
14 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art. 192 Regulaminu Sejmu RP, zwracam się z interpelacją w sprawie rewizji projektu rozporządzenia ministra edukacji dotyczącego sposobu podziału łącznej kwoty potrzeb oświatowych między jednostki samorządu terytorialnego na rok 2026, szczególnie w zakresie finansowania edukacji domowej. Z prośbą o interwencję w tej sprawie zwróciła się do mnie fundacja działająca na rzecz edukacji domowej. Zgłaszane są poważne obawy, że planowane zmiany, zwłaszcza obniżenie progu liczby uczniów uprawniającego szkołę do finansowania na poziomie 80 proc.
z obecnych 200 do 96 uczniów, wpłyną negatywnie na funkcjonowanie i rozwój edukacji domowej w Polsce. Edukacja domowa wymaga zapewnienia uczniom dostępu do konsultacji, egzaminów, materiałów edukacyjnych oraz stałego wsparcia nauczycieli. Drastyczne ograniczenie finansowania może skutkować redukcją tych usług, co obniży jakość i efektywność tej formy kształcenia. Ponadto szkoły, dysponując ograniczonym potencjałem kadrowym, będą mniej skłonne do wspierania uczniów w edukacji domowej, co w konsekwencji doprowadzi do jej marginalizacji. Warto podkreślić, że edukacja domowa jest ważną alternatywą dla tradycyjnego systemu szkolnego.
Oferuje spersonalizowane podejście do nauki, odpowiadając na indywidualne potrzeby dzieci i ich rodzin. Jest wybierana ze względu na różnorodne czynniki, takie jak stan zdrowia ucznia, jego szczególne uzdolnienia, potrzeby wychowawcze czy światopoglądowe. Tak daleko idące zmiany w mechanizmach finansowania mogą poważnie zagrozić tej formie edukacji i zahamować jej rozwój, zmniejszając pluralizm i elastyczność polskiego systemu oświaty. W związku z powyższym zwracam się o rewizję rozporządzenia w celu utrzymania dotychczasowych zasad finansowania edukacji domowej. Proszę również o odpowiedź na następujące pytania: 1.
Jakie były merytoryczne podstawy do tak znaczącego obniżenia progu liczby uczniów (z 200 do 96), który uprawnia szkoły do finansowania w wysokości 80 proc. kształcenia uczniów w formule edukacji domowej? 2. Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej dostrzega ryzyko, że obniżenie progu finansowania może zniechęcić szkoły do przyjmowania uczniów w formule edukacji domowej, co de facto ograniczy możliwość wyboru formy kształcenia? 3. Czy Ministerstwo Edukacji Narodowej wzięło pod uwagę opinie i argumenty zgłaszane przez organizacje pozarządowe oraz środowiska związane z edukacją domową? 4.
Czy ministerstwo brało pod uwagę alternatywne rozwiązania, które pozwoliłyby na optymalizację podziału środków oświatowych, jednocześnie nie uderzając w edukację domową, która w ostatnich latach rozwija się i zyskuje na popularności? 5. Czy istnieje możliwość zmiany wspomnianego rozporządzenia w celu utrzymania dotychczasowej formy finansowania edukacji domowej?
Posłanka pyta o powód prowadzenia równoległych prac nad dwoma projektami nowelizacji ustawy o podatku akcyzowym (UD308 i UD363) o pokrywającym się zakresie i potencjalnych lukach prawnych, które mogą prowadzić do strat budżetowych. Wyraża obawę o spójność systemu podatkowego i pyta o uwzględnienie krytycznych uwag do projektu UD308 w projekcie UD363.
Posłanka Urszula Pasławska wyraża zaniepokojenie znacznym ograniczeniem środków z Funduszu Pracy dla powiatów o wysokim bezrobociu, kwestionując zasadność takiego działania przy jednoczesnej nadwyżce w Funduszu. Pyta o kryteria podziału środków, analizę skutków społecznych i plany na poprawę finansowania aktywnych instrumentów rynku pracy.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.