Interpelacja w sprawie długofalowych skutków fiskalnych migracji - niepokojące wnioski na podstawie modelu duńskiego

Szanowny Panie Premierze,

wobec intensyfikującej się debaty publicznej dotyczącej polityki migracyjnej Polski – zarówno w kontekście uchodźców, jak i imigracji zarobkowej – zasadnym jest zwrócenie szczególnej uwagi na długoterminowe skutki fiskalne i społeczne tych procesów. W tym kontekście pragnę przywołać precyzyjnie udokumentowane dane pochodzące z Danii, które – mimo upływu czasu – pozostają jednym z najdokładniejszych modeli empirycznych ukazujących wpływ poszczególnych grup wiekowych i etnicznych na bilans finansów publicznych państwa. Z danych przedstawionych w badaniu Fundacji Rockwool (Rockwool Foundation Study Paper No. 35) wynika, że:

Jednocześnie model uwzględniał wiekowy cykl życia netto wkładu do finansów publicznych:

Grupa wiekowa

Wkład do finansów publicznych

Uwagi

0–20 lat

Ujemny

Edukacja, brak podatków

20–60 lat

Dodatni

Podatki, niskie świadczenia

60+

Ujemny

Emerytury, zdrowie

Taki kształt krzywej netto pokazuje, że tylko odpowiednio zintegrowana, produktywna migracja w wieku produkcyjnym ma szansę generować dodatni wpływ fiskalny. W przeciwnym wypadku następuje długofalowe obciążenie finansów państwa – nawet jeśli krótkoterminowo notuje się zysk poprzez konsumpcję.

Obecna polityka migracyjna Polski opiera się w dużej mierze na importowaniu taniej siły roboczej , głównie z krajów azjatyckich (Indie, Nepal, Bangladesz, Uzbekistan) oraz państw byłego ZSRR. Nie prowadzi się jednak regularnych analiz dotyczących:

Brakuje także prognoz długoterminowych dotyczących wpływu masowej migracji na budżet ZUS, NFZ, system edukacji i infrastrukturę społeczną. Tymczasem doświadczenia Danii pokazują, że migracja nie jest automatycznym zyskiem dla państwa – wręcz przeciwnie: jeśli nie spełnia ściśle określonych warunków (produktywność, integracja, struktura demograficzna), może się przekształcić w strukturalne obciążenie.

Polska nie może powielać błędów państw zachodnich, które – nie monitorując skutków migracji – doprowadziły do narastających napięć społecznych, przeciążenia usług publicznych oraz deficytów fiskalnych. Wnioski płynące z analizy duńskiej są jednoznaczne: tylko selektywna, zintegrowana i produktywna migracja może przynosić korzyści . W przeciwnym razie, kraj ponosi długoterminowe koszty, które w czasie kryzysów społecznych lub ekonomicznych stają się nie do udźwignięcia.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami: