Interpelacja w sprawie stanowiska rządu RP wobec zbrodni dokonywanych na ludności cywilnej w Strefie Gazy
Data wpływu: 2025-08-05
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o działania MSZ w sprawie zapewnienia pomocy humanitarnej do Strefy Gazy i ochrony ludności cywilnej, wyrażając zaniepokojenie sytuacją i sugerując potrzebę stanowczych działań dyplomatycznych, w tym rozważenie sankcji. Podkreśla, że Polska nie może pozostać obojętna wobec zbrodni wojennych i ludobójstwa.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie stanowiska rządu RP wobec zbrodni dokonywanych na ludności cywilnej w Strefie Gazy Interpelacja nr 11598 do ministra spraw zagranicznych w sprawie stanowiska rządu RP wobec zbrodni dokonywanych na ludności cywilnej w Strefie Gazy Zgłaszający: Krzysztof Piątkowski, Mateusz Bochenek, Ewa Kołodziej Data wpływu: 05-08-2025 Szanowny Panie Premierze, na przestrzeni ostatnich miesięcy świat z przerażeniem obserwuje bezprecedensową falę przemocy i zniszczenia wymierzoną w palestyńską ludność cywilną zamieszkującą Strefę Gazy.
Setki tysięcy osób zostało wypędzonych ze swoich domów, całe dzielnice zrównano z ziemią, a wśród ofiar znajdują się dzieci, kobiety, osoby starsze – cierpienie wzrasta każdego dnia. Według danych organizacji międzynarodowych, takich jak ONZ, Międzynarodowy Czerwony Krzyż czy Human Rights Watch, sytuacja humanitarna w Strefie Gazy jest dramatyczna. Prawie 2 miliony Palestyńczyków zostały wewnętrznie przesiedlone, co stanowi około 90% ludności tej niewielkiej, zamkniętej enklawy. Zniszczeniu lub poważnemu uszkodzeniu uległa znaczna część szpitali, szkół, obozów dla uchodźców oraz infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.
Wielu ludzi pozbawionych jest dostępu do opieki medycznej, edukacji i dachu nad głową. Nawet dla dzieci brakuje dziś wody, co jest szczególnie dramatyczne w kontekście wysokich temperatur i szerzących się chorób. Nieustanne bombardowania prowadzą do dalszych ofiar i zniszczeń. Regularnie trafiane są obiekty cywilne, w tym szpitale, szkoły i miejsca schronienia. Giną nie tylko mieszkańcy Gazy, ale również osoby niosące pomoc z całego świata – dziennikarze, wolontariusze, pracownicy organizacji humanitarnych.
Od początku eskalacji zginęło ponad 200 dziennikarzy, co czyni ten konflikt najtragiczniejszym dla przedstawicieli mediów w historii nowożytnej. Wśród ofiar tej wojny znalazł się także obywatel Polski – Damian Soból. W Strefie Gazy panuje dziś głód, który nie jest wynikiem klęski żywiołowej, lecz skutkiem długotrwałej blokady i działań wojennych. Brak żywności i leków stał się narzędziem presji, co budzi powszechne oburzenie. Wyjątkowo niepokojące są doniesienia o dzieciach umierających z niedożywienia.
Stosowanie głodu wobec ludności cywilnej jako środka prowadzenia wojny jest jednoznacznie zakazane przez prawo międzynarodowe, w tym IV Konwencję Genewską z 1949 r. i Protokół dodatkowy I z 1977 r. Wszystkie państwa, w tym Izrael, mają obowiązek przestrzegania tych norm, a wspólnota międzynarodowa powinna domagać się ich bezwzględnego respektowania. Coraz powszechniejsza staje się opinia, że tego rodzaju działania nie mogą być uznane za walkę z terroryzmem. Mają one systemowy charakter, a ich bezpośrednim i przewidywalnym skutkiem jest eksterminacja ludności cywilnej.
Niszczenie infrastruktury niezbędnej do przeżycia, stosowanie głodu jako narzędzia wojny oraz masowe zabójstwa cywilów spełniają przesłanki zbrodni wojennych i ludobójstwa, zgodnie z definicjami zawartymi w Konwencji ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 r. oraz w Statucie Rzymskim Międzynarodowego Trybunału Karnego. Odpowiedzialność za te działania ponosi państwo Izrael jako podmiot polityczny i wojskowy, a także jego przywódcy, którzy konsekwentnie ignorują międzynarodowe apele o zawieszenie broni i dopuszczenie pomocy humanitarnej.
Uważam, że Polska – kraj o bolesnej historii okupacji i ludobójstwa – nie może pozostać obojętna wobec cierpienia niewinnych ludzi. W mojej rodzinie wciąż żywe są rany wojenne. Kultywujemy pamięć zarówno o przodkach, którzy zginęli w dramatycznych okolicznościach – jak mój dziadek, spalony żywcem w niemieckim więzieniu na łódzkim Radogoszczu, jak i o członkach rodziny, którzy z narażeniem życia ratowali Żydów w czasie okupacji, a po wojnie zostali uhonorowani tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
To rodzinne dziedzictwo uczy mnie i moich bliskich, że nigdy nie wolno milczeć wobec zbrodni i cierpienia i że zawsze trzeba stawać po stronie ofiar. Dlatego uważam, że nasza dyplomacja powinna aktywnie zabiegać o przestrzeganie prawa międzynarodowego, dostęp do pomocy humanitarnej, ochronę cywilów oraz przerwanie działań zbrojnych. Powinna także rozważyć zastosowanie bardziej stanowczych form dyplomatycznego nacisku – zarówno w ramach relacji dwustronnych, jak i we współpracy z partnerami z Unii Europejskiej i Organizacji Narodów Zjednoczonych, aby wymusić przestrzeganie prawa międzynarodowego oraz ochronę ludności palestyńskiej.
Posłanka Ewa Kołodziej pyta ministra zdrowia o dostępność edukacji diabetologicznej dla pacjentów pierwszorazowych z cukrzycą w poradniach diabetologicznych oraz o plany ministerstwa dotyczące poprawy tej sytuacji. Wyraża zaniepokojenie ograniczonym dostępem do kompleksowej edukacji, co negatywnie wpływa na zdrowie pacjentów.
Poseł Mateusz Bochenek krytykuje restrykcyjne podejście organów podatkowych (Dyrektora KIS) do interpretacji przepisów dotyczących estońskiego CIT, w szczególności w kwestii terminu podpisywania sprawozdań finansowych, co prowadzi do nieproporcjonalnych sankcji dla podatników. Pyta o uzasadnienie takiego formalistycznego stanowiska, które może prowadzić do upadłości firm i jest sprzeczne z duchem prawa podatkowego.
Poseł zgłasza nieprawidłowości w przebiegu specjalizacji i egzaminu specjalizacyjnego lekarza ortodonty, w tym brak odpowiedzi na pisma do Ministerstwa Zdrowia. Pyta o działania ministerstwa w celu wyjaśnienia sprawy i aktualny status tej sprawy.
Posłowie pytają ministra infrastruktury o plany dotyczące utrzymania statusu drogi krajowej dla odcinka Tychy - Bielsko-Biała (dotychczasowa DK1) po otwarciu drogi ekspresowej S1, obawiając się negatywnych konsekwencji przekazania tego odcinka samorządowi. Podnoszą argumenty o kluczowej roli tego odcinka w ruchu regionalnym i ponadregionalnym oraz proponują włączenie go do drogi krajowej nr 86.
Poseł pyta o stabilność finansowania programu "Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością", kryteria naboru uczestników oraz uproszczenie procedur przyznawania usług asystenckich, a także o postęp prac nad rozszerzeniem dodatku do renty socjalnej. Poseł wyraża zaniepokojenie potencjalnymi problemami z dostępem do wsparcia i nierównym traktowaniem osób z niepełnosprawnościami.
Projekt uchwały dotyczy wyrażenia solidarności z Ukrainą w czwartą rocznicę rozpoczęcia rosyjskiej agresji oraz potwierdzenia wsparcia Rzeczypospolitej Polskiej dla osób dotkniętych skutkami tej agresji. Projekt został skierowany do Komisji Spraw Zagranicznych, która po rozpatrzeniu wnosi o jego podjęcie przez Wysoki Sejm. Celem uchwały jest polityczne wsparcie dla Ukrainy i jej obywateli w obliczu trwającego konfliktu.
Projekt uchwały Sejmu wyraża solidarność z Ukrainą w czwartą rocznicę rosyjskiej agresji, potępiając działania Rosji jako pogwałcenie prawa międzynarodowego i akty terroru. Potwierdza integralność terytorialną Ukrainy i zobowiązuje Polskę do kontynuowania wsparcia politycznego, humanitarnego i militarnego. Uchwała wyraża uznanie dla solidarności polskiego państwa i społeczeństwa z narodem ukraińskim oraz popiera wysiłki na rzecz odnalezienia i uwolnienia ukraińskich dzieci uprowadzonych przez Rosję. Wzywa Radę Ministrów do kontynuowania pomocy Ukrainie i wprowadzania sankcji wobec Rosji.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, przyjętych w latach 2015, 2017 i 2019. Komisje Spraw Zagranicznych oraz Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po przeprowadzeniu pierwszego czytania, wnioskują o uchwalenie projektu ustawy bez poprawek. Celem ratyfikacji jest dostosowanie polskiego prawa do międzynarodowych standardów w zakresie ścigania zbrodni międzynarodowych. Proponowana ustawa ma na celu implementacje zmian wynikających z rezolucji Zgromadzenia Państw-Stron Statutu.
Projekt ustawy dotyczy wygaszenia rozwiązań prawnych wprowadzonych ustawą o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym. Ma na celu dostosowanie przepisów do zmieniającej się sytuacji oraz zakończenie stanu tymczasowej ochrony, z uwzględnieniem obecnych potrzeb i możliwości. Ustawa wprowadza zmiany w wielu ustawach, w tym w systemie oświaty, udzielaniu cudzoziemcom ochrony, świadczeniach rodzinnych i pomocy społecznej. Wprowadza również szczegółowe regulacje dotyczące nadawania numeru PESEL ze statusem UKR, dostępu do profilu zaufanego oraz aplikacji mObywatel dla beneficjentów ochrony czasowej.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji poprawek do Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego, przyjętych w latach 2015, 2017 i 2019. Poprawki te mają na celu wzmocnienie jurysdykcji Trybunału poprzez usunięcie możliwości wyłączenia jurysdykcji w odniesieniu do zbrodni wojennych, rozszerzenie definicji zbrodni wojennych o stosowanie zakazanych broni oraz rozszerzenie definicji zbrodni wojennych na konflikty niemające charakteru międzynarodowego w zakresie wykorzystywania głodzenia jako metody prowadzenia działań wojennych. Ratyfikacja tych poprawek ma na celu efektywne przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego oraz wzmocnienie wizerunku Polski jako kraju wspierającego sądownictwo międzynarodowe.