Interpelacja w sprawie weryfikacji realnej gotowości obronnej Rzeczypospolitej Polskiej - "Chcesz pokoju, szykuj się do wojny"
Data wpływu: 2025-08-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Jarosław Sachajko pyta ministra obrony narodowej o realną gotowość obronną Polski w kontekście zagrożeń ze strony Rosji i Białorusi, wskazując na luki w zapasach, produkcji zbrojeniowej i systemie mobilizacji. Interpelacja kwestionuje, czy Polska jest wystarczająco przygotowana do samodzielnej obrony w początkowej fazie konfliktu oraz czy standardy gotowości odpowiadają państwom frontowym.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie weryfikacji realnej gotowości obronnej Rzeczypospolitej Polskiej - "Chcesz pokoju, szykuj się do wojny" Interpelacja nr 11784 do ministra obrony narodowej w sprawie weryfikacji realnej gotowości obronnej Rzeczypospolitej Polskiej - "Chcesz pokoju, szykuj się do wojny" Zgłaszający: Jarosław Sachajko Data wpływu: 15-08-2025 Szanowny Panie Ministrze, od starożytności wiadomo, że trwały pokój wymaga siły zdolnej do odstraszania agresora. Maksymę: „Si vis pacem, para bellum“ – „Chcesz pokoju, szykuj się do wojny“ – zapisał Wegecjusz już w IV w. n.e.
Historia ostatnich 100 lat dowodzi, że państwa nieprzygotowane do obrony płacą za to najwyższą cenę. We wrześniu 1939 roku Polska dysponowała odwagą żołnierza i wolą walki, ale brakowało jej nowoczesnego sprzętu, odpowiednich zapasów amunicji, rozbudowanej obrony przeciwlotniczej i sprawnego systemu mobilizacji. Choć mobilizacja była planowana na 1 września, część jednostek nie osiągnęła gotowości bojowej. Efektem był szybki upadek kampanii mimo determinacji obrońców.
W 2022 roku Ukraina uniknęła błyskawicznego upadku głównie dzięki przygotowaniom prowadzonym od 2014 r.: rozbudowie obrony terytorialnej, zwiększeniu rezerw osobowych, zabezpieczeniu broni przeciwpancernej i przeciwlotniczej oraz intensywnemu szkoleniu. Mimo to braki w amunicji i obronie powietrznej spowodowały ogromne straty i utratę części terytorium. Przykład Finlandii z wojny zimowej (1939–1940) pokazuje, że nawet znacznie słabszy kraj może zadać agresorowi potężne straty, jeśli jest dobrze przygotowany logistycznie, ma wyszkoloną rezerwę, rozbudowaną infrastrukturę obronną i wysoki poziom mobilizacji społecznej.
Współczesne zagrożenia i niedociągnięcia Polska jest państwem frontowym NATO, graniczącym z Federacją Rosyjską (obwód królewiecki) i Białorusią – państwem faktycznie kontrolowanym przez Kreml. W przypadku agresji Polska będzie musiała utrzymać się przez pierwsze tygodnie konfliktu w oparciu o własne zasoby, zanim nadejdzie realna pomoc sojusznicza. Tymczasem raporty ekspertów (m.in. Stockholm International Peace Research Institute, analizy NATO Defence Planning Process, raporty NIK) wskazują na poważne braki: Amunicja – przy intensywności podobnej do frontu w Donbasie Polska zużywałaby 5–7 tys.
pocisków artyleryjskich dziennie; obecne zapasy mogłyby wystarczyć na kilkanaście dni pełnoskalowych działań. Produkcja zbrojeniowa – ograniczone moce, zależność od komponentów zagranicznych, brak planów ciągłości produkcji w warunkach wojennych. Obrona powietrzna – systemy Wisła i Narew są w trakcie wdrażania; wciąż brakuje wystarczającej liczby baterii krótkiego i bardzo krótkiego zasięgu. Mobilizacja – brak jasnych danych o czasie gotowości rezerw; w najlepszych armiach NATO standard to 24–72 godziny. Infrastruktura krytyczna – NIK w 2023 r. stwierdziła poważne braki w zabezpieczeniu energetyki, systemów wodnych i telekomunikacji.
Cyberbezpieczeństwo – liczba incydentów wzrosła w 2024 r. o ponad 60% r./r. Porównania międzynarodowe Finlandia – 900 tys. rezerwy wojskowej przy populacji 5,5 mln, zapasy amunicji pozwalają na miesiące działań, a czas mobilizacji armii to 24–48h, pokrycie schronami istnieje dla ponad 80% ludności. Izrael – 465 tys. rezerwy wojskowej przy populacji 9 mln, zapasy amunicji pozwalają na miesiące działań, a czas mobilizacji armii to 24 h, pokrycie schronami istnieje dla ponad 90% ludności.
Polska – rezerwy wojskowe są na poziomie poniżej 10% populacji w wieku poborowym, jeżeli chodzi o amunicję, to zgodnie z doniesieniami medialnymi wystarczy na kilkanaście dni obrony, a schronów wystarczy dla ok. 3% ludności. Dane te pokazują, że Polska znacząco odstaje od państw, które skutecznie odstraszają potencjalnych agresorów. W obliczu realnego zagrożenia ze strony Federacji Rosyjskiej i Białorusi, a także niestabilnej sytuacji globalnej, konieczne jest uzyskanie od rządu jasnej, kompletnej i liczbowej informacji: 1. Czy Wojsko Polskie ma zdolność do samodzielnej obrony przez pierwsze tygodnie wojny? 2.
Czy zapasy, infrastruktura i system mobilizacji odpowiadają standardom państw frontowych? 3. Czy plany obrony uwzględniają realia współczesnego pola walki? W związku z powyższym uprzejmie proszę Pana Ministra o szczegółową odpowiedź na każde pytanie oddzielnie: Ilu żołnierzy rezerwy przeszło pełne szkolenie w ciągu ostatnich 12 miesięcy? Jaki jest średni czas mobilizacji brygady OT i rezerwy operacyjnej? Ile dni w roku jednostki Wojska Polskiego spędzają na pełnych ćwiczeniach poligonowych w układzie batalion–brygada–dywizja? Na ile dni intensywnych działań wystarczą obecne zapasy amunicji artyleryjskiej, rakietowej i PPK?
Poseł Jarosław Sachajko pyta o szczegóły dotyczące funkcjonujących i planowanych centrów integracji cudzoziemców (CIC) oraz ośrodków dla cudzoziemców w Polsce, włączając ich liczbę, lokalizację, status prawny, finansowanie oraz koszty związane z paktem migracyjnym. Poseł wyraża zaniepokojenie brakiem przejrzystości i dostępu do pełnych informacji na temat infrastruktury migracyjnej i integracyjnej w Polsce.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie stanem technicznym pojazdów zarejestrowanych za granicą, które nie podlegają polskim badaniom technicznym, co wpływa na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Pytają ministra o dane dotyczące wypadków spowodowanych przez cudzoziemców i o planowane działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa i równości wobec wszystkich użytkowników dróg.
Posłowie pytają o postęp prac nad projektem ustawy UC95, mającej na celu wprowadzenie abolicji dla właścicieli ciągników rolniczych marki Belarus, i wyrażają zaniepokojenie opóźnieniami. Domagają się szczegółowego harmonogramu prac i wyjaśnień dotyczących zgłoszonych uwag.
Poseł pyta o szczegółowy zakres i zasady polskiej pomocy energetycznej dla Ukrainy, wyrażając zaniepokojenie brakiem przejrzystości i sprzecznymi komunikatami dotyczącymi kosztów i finansowania tej pomocy. Domaga się rzetelnej informacji na temat skali, kosztów i źródeł finansowania tej pomocy, aby uniknąć manipulacji opinią publiczną.
Poseł Jarosław Sachajko interweniuje w sprawie katastrofalnej sytuacji bezdomnych zwierząt w Polsce, wskazując na nieskuteczność obecnych rozwiązań i apeluje o poparcie poselskiego projektu ustawy (druk nr 836) oraz wprowadzenie ogólnopolskiego programu dofinansowania kastracji i sterylizacji. Pyta ministra o poparcie dla ustawy, wsparcie dla gmin oraz analizę kosztów kastracji w porównaniu z utrzymaniem schronisk.
Projekt ustawy zmienia ustawę o ochronie zwierząt, wprowadzając wyjątki od zakazu płoszenia i odstraszania niektórych zwierząt drapieżnych i żubrów, które weszły na teren zabudowań mieszkalnych lub gospodarskich, umożliwiając użycie broni jako zabezpieczenia. Dodatkowo, precyzuje terminologię związaną z amunicją niepenetracyjną i modyfikuje przepisy dotyczące zwierząt, które mogą być odstraszane. Celem zmian jest ochrona mieszkańców i zwierząt domowych przed atakami dzikich zwierząt oraz doprecyzowanie przepisów dotyczących interwencji w sytuacjach zagrożenia. Ustawa ma również na celu ochronę osób działających zgodnie z zezwoleniem, które przypadkowo zranią lub zabiją zwierzę chronione podczas wykonywania czynności odstraszania lub odłowu.
Projekt dotyczy zawiadomienia Prezesa Rady Ministrów o zamiarze przedłożenia Prezydentowi RP do ratyfikacji, bez zgody wyrażonej w ustawie, Umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Komisja Spraw Zagranicznych po rozpatrzeniu zawiadomienia wnosi o przyjęcie go przez Sejm bez zastrzeżeń. Celem jest umożliwienie wzajemnej ochrony informacji niejawnych między oboma krajami na mocy umowy międzynarodowej.
Projekt ustawy ma na celu implementację dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 w sprawie odporności podmiotów krytycznych. Wprowadza zmiany w ustawie o zarządzaniu kryzysowym oraz w niektórych innych ustawach, definiując m.in. pojęcia takie jak 'podmiot krytyczny', 'usługa kluczowa' i 'incydent istotny'. Projekt określa nowe zadania i obowiązki organów właściwych w sprawach zarządzania kryzysowego oraz podmiotów krytycznych, a także zasady sprawowania nadzoru i kontroli. Wprowadza również dokumenty strategiczne takie jak Krajowa Ocena Ryzyka (KOR) i Krajowa Strategia Odporności Podmiotów Krytycznych (KSOPK).
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie ludności i obronie cywilnej oraz niektórych innych ustawach, mające na celu usprawnienie systemu ochrony ludności w Polsce. Nowelizacja doprecyzowuje zadania i kompetencje różnych organów w zakresie ochrony ludności, w tym Wojskowej Ochrony Przeciwpożarowej i Państwowej Straży Pożarnej. Wprowadza definicję i zasady identyfikacji punktów schronienia, a także reguluje kwestie finansowania zadań z zakresu ochrony ludności i obrony cywilnej, w tym tworzy Program Ochrony Ludności i Obrony Cywilnej. Ustawa ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa obywateli w obliczu zagrożeń naturalnych, terrorystycznych i wojennych.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.