Interpelacja w sprawie reformy wskaźnika WIBOR w świetle opinii rzecznika generalnego TSUE
Data wpływu: 2025-09-17
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanki pytają Ministra Finansów o stanowisko ministerstwa w sprawie opinii rzecznika generalnego TSUE dotyczącej WIBOR-u i planowane działania legislacyjne w celu ochrony konsumentów w przypadku uznania WIBOR-u za nieuczciwy przez TSUE. Wyrażają zaniepokojenie transparentnością i uczciwością wskaźnika WIBOR.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie reformy wskaźnika WIBOR w świetle opinii rzecznika generalnego TSUE Interpelacja nr 12328 do ministra finansów i gospodarki w sprawie reformy wskaźnika WIBOR w świetle opinii rzecznika generalnego TSUE Zgłaszający: Agnieszka Ścigaj, Anna Dąbrowska-Banaszek Data wpływu: 17-09-2025 Szanowny Panie Ministrze, WIBOR (Warsaw Interbank Offered Rate) jest wskaźnikiem oprocentowania kredytów, ustalanym na podstawie ofert składanych przez banki na rynku międzybankowym.
Choć ma on na celu odzwierciedlenie kosztu pieniądza na rynku międzybankowym, jego sposób ustalania oraz zmienność budzą wątpliwości zarówno wśród ekspertów, jak i konsumentów. W szczególności, pojawiają się pytania o transparentność procesu ustalania WIBOR-u oraz o to, czy kredytobiorcy są odpowiednio informowani o mechanizmie jego wyznaczania i potencjalnych ryzykach związanych z jego zmianami. Rzecznik generalny TSUE, Laila Medina, przedstawiła opinię ws.
WIBOR, w której stwierdziła, że dyrektywa dotycząca nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich może znaleźć zastosowanie do klauzuli zmiennego oprocentowania opartej na wskaźniku WIBOR. Oznacza to, że jeśli banki nie zapewniły konsumentom odpowiednich informacji na temat mechanizmu ustalania WIBOR-u oraz ryzyk z nim związanych, to takie postanowienia umowne mogą być uznane za nieuczciwe. Choć opinia rzecznika nie jest wiążąca, często stanowi wskazówkę dla trybunału w finalnym orzeczeniu, którego możemy się spodziewać w ciągu kilku miesięcy. To dobry czas, aby zastanowić się, co dalej ze wskaźnikiem WIBOR.
W debacie publicznej pojawia się szereg rozwiązań mających na celu poprawę transparentności oraz uczciwości wskaźnika WIBOR.
Wśród nich można wymienić: 1) przejście na alternatywne wskaźniki oprocentowania, oparte na rzeczywistych transakcjach rynkowych, takich jak stawki REPO czy OIS (Overnight Indexed Swap); 2) ulepszenie mechanizmu ustalania WIBOR-u, aby odzwierciedlał on rzeczywiste warunki rynkowe i był mniej podatny na manipulacje; 3) zwiększenie obowiązków informacyjnych banków, czyli zobowiązanie banków do dostarczania konsumentom jasnych i zrozumiałych informacji na temat mechanizmu ustalania WIBOR-u oraz ryzyk z nim związanych; 4) wprowadzenie mechanizmów ochrony konsumentów, aby w przypadku uznania postanowień umownych dotyczących WIBOR-u za nieuczciwe, zapewnić konsumentom odpowiednie środki ochrony, takie jak możliwość zmiany warunków umowy czy dochodzenia roszczeń.
W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedzi na następujące pytania: Jakie stanowisko zajmuje ministerstwo w sprawie opinii rzecznika generalnego TSUE odnoszącej się do WIBOR-u? W przypadku gdy TSUE wyda orzeczenie uznające WIBOR za nieuczciwy, jakie rozwiązania legislacyjne ministerstwo planuje wprowadzić, aby zapewnić ochronę konsumentów oraz stabilność rynku finansowego?
Posłowie wyrażają oburzenie kryzysem finansowania domowej wentylacji mechanicznej, który zmusza placówki do wstrzymania przyjęć pacjentów i zagraża ich życiu. Pytają ministerstwo o działania naprawcze, rozliczenie zaległych świadczeń i przywrócenie wdrożenia gotowego modelu opieki.
Posłanka Ścigaj interweniuje w sprawie dramatycznej sytuacji pacjentów wymagających domowej wentylacji mechanicznej, których finansowanie zostało ograniczone. Pyta Prezesa Rady Ministrów o odpowiedzialność rządu za dehumanizację pacjentów i brak reakcji na problemy w finansowaniu świadczeń ratujących życie.
Posłowie pytają o niewystarczające finansowanie świadczeń psychiatrycznych dla dzieci i młodzieży przez NFZ, co prowadzi do problemów finansowych placówek i ograniczenia dostępu do leczenia. Interpelacja dotyczy także braku zapewnienia ciągłości leczenia po osiągnięciu pełnoletności i proponuje włączenie tych świadczeń do katalogu nielimitowanych.
Poseł kwestionuje planowane przez Ministerstwo Zdrowia i NFZ ograniczenia w finansowaniu diagnostyki, które mogą prowadzić do pogorszenia dostępności badań, opóźnionych diagnoz i zapaści diagnostycznej. Pyta o odpowiedzialność, analizy i planowane działania naprawcze w celu zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli.
Interpelacja dotyczy przeciążenia Szpitalnych Oddziałów Ratunkowych (SOR) spowodowanego m.in. likwidacją izb wytrzeźwień, brakami kadrowymi i agresją wobec personelu. Posłowie pytają Ministerstwo Zdrowia o planowane działania mające na celu odciążenie SOR-ów, poprawę bezpieczeństwa personelu i przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości ma na celu wdrożenie opcji z dyrektywy UE, umożliwiającej zwolnienie niektórych przedsiębiorstw z obowiązku raportowania w zakresie zrównoważonego rozwoju (ESG) za lata 2025 i 2026. Zwolnienie to dotyczy jednostek, które nie przekraczają określonych progów zatrudnienia (1000 osób) i przychodów (1,9 mld zł). Celem jest zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla firm, które docelowo nie będą objęte szerszym zakresem raportowania ESG. Ustawa wprowadza przepis epizodyczny pozwalający na niewykonywanie obowiązków w zakresie sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju w okresie przejściowym.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.
Projekt ustawy ma na celu zmianę szeregu ustaw związanych z funkcjonowaniem rynku finansowego oraz ochroną jego uczestników. Zmiany te wdrażają lub uzupełniają wdrożenie dyrektyw i rozporządzeń Unii Europejskiej, dotyczących m.in. minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych, ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Ustawa obejmuje zmiany w Prawie bankowym, ustawie o NBP, ustawie o ostateczności rozrachunku, Prawie upadłościowym, ustawie o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi oraz ustawie o usługach płatniczych.
Projekt ustawy ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej w zakresie funkcjonowania rynku finansowego i ochrony jego uczestników. Wprowadza zmiany w szeregu ustaw, w tym w Prawie Bankowym, ustawie o Narodowym Banku Polskim, ustawie o ostateczności rozrachunku, prawie upadłościowym, ustawie o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, ustawie o usługach płatniczych oraz ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Zmiany te dotyczą m.in. minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji, porównywalności opłat za rachunki płatnicze, poleceń przelewu natychmiastowego w euro oraz wskaźników referencyjnych w instrumentach finansowych.
Projekt ustawy o rynku kryptoaktywów ma na celu implementację rozporządzeń UE dotyczących rynków kryptoaktywów (MiCA) oraz transferów środków pieniężnych i niektórych kryptoaktywów. Ustawa określa zasady prowadzenia działalności w zakresie kryptoaktywów, odpowiedzialność cywilną związaną z dokumentami informacyjnymi dotyczącymi tych aktywów oraz organizację i zasady nadzoru nad tym rynkiem. Dodatkowo, nowelizuje szereg innych ustaw w celu dostosowania polskiego prawa do regulacji unijnych.