Interpelacja w sprawie potrzeby aktualizacji przepisów dotyczących świadczeń urlopowych, ze szczególnym uwzględnieniem zasad ich przyznawania
Data wpływu: 2025-10-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Barbara Dolniak pyta o plany Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dotyczące aktualizacji przepisów o świadczeniach urlopowych, zwłaszcza w kontekście wymogu 14 dni nieprzerwanego urlopu. Podkreśla, że obecne regulacje mogą być nieadekwatne do współczesnych realiów rynku pracy.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie potrzeby aktualizacji przepisów dotyczących świadczeń urlopowych, ze szczególnym uwzględnieniem zasad ich przyznawania Interpelacja nr 12811 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie potrzeby aktualizacji przepisów dotyczących świadczeń urlopowych, ze szczególnym uwzględnieniem zasad ich przyznawania Zgłaszający: Barbara Dolniak Data wpływu: 09-10-2025 Szanowna Pani Minister, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz na podstawie art.
192 Regulaminu Sejmu RP, zwracam się do Pani Minister z interpelacją poselską w sprawie potrzeby aktualizacji przepisów dotyczących świadczeń urlopowych, ze szczególnym uwzględnieniem zasad ich przyznawania. Obowiązujące regulacje dotyczące świadczeń urlopowych, w tym tzw. wczasów pod gruszą, opierają się na ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Choć ustawa ta miała niegdyś istotne znaczenie dla wspierania wypoczynku pracowników, obecnie – po ponad trzech dekadach od jej wejścia w życie – może nie w pełni odpowiadać rzeczywistości współczesnego rynku pracy i modelom zatrudnienia.
W szczególności uwagę zwraca obowiązujący wymóg wykorzystania co najmniej 14 dni kalendarzowych nieprzerwanego urlopu wypoczynkowego jako warunku uzyskania świadczenia urlopowego. W praktyce oznacza to konieczność zgrupowania dni wolnych, nawet wbrew indywidualnym potrzebom pracownika czy możliwościom organizacyjnym zakładu pracy.
Pracownicy często są zmuszeni do planowania długiego urlopu „pod wymóg świadczenia“, a nie zgodnie z rzeczywistymi potrzebami regeneracyjnymi, co może ograniczać elastyczność, zmniejszać efektywność odpoczynku, a nawet wykluczać z takiego świadczenia osoby, które nie mogą pozwolić sobie na dłuższą nieobecność w pracy z przyczyn osobistych lub rodzinnych. Współczesne podejście do zarządzania zasobami ludzkimi – oparte m.in. na badaniach psychologii pracy – akcentuje znaczenie elastyczności, indywidualizacji podejścia do pracownika oraz wspierania dobrostanu psychofizycznego.
W tym kontekście warto zastanowić się, czy obecne zasady przyznawania świadczenia urlopowego nie wymagają dostosowania do dzisiejszych realiów. Biorąc pod uwagę powyższe, zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Czy resort planuje przeprowadzenie kompleksowej analizy obowiązujących przepisów dotyczących świadczeń urlopowych – w kontekście zmian społecznych, kultury pracy i potrzeb pracowników?
Czy brana jest pod uwagę możliwość zmiany regulacji w taki sposób, aby świadczenie urlopowe mogło przysługiwać także w przypadku wykorzystywania urlopu wypoczynkowego w częściach, a nie wyłącznie w formie nieprzerwanego 14-dniowego wypoczynku? Czy ministerstwo planuje przeprowadzenie konsultacji społecznych z udziałem związków zawodowych, organizacji pracodawców oraz ekspertów rynku pracy w celu rewizji obecnych zasad korzystania ze świadczeń urlopowych?
Posłowie pytają o zasadność planowanej sprzedaży aktywów energetycznych JSW KOKS SA, kwestionując jej wpływ na bezpieczeństwo energetyczne spółki i państwa oraz stabilność zatrudnienia. Wyrażają obawy co do konsekwencji ekonomicznych i strategicznych tej decyzji dla regionu i konkurencyjności spółki.
Posłanka Barbara Dolniak pyta Ministra Sprawiedliwości o średnią liczbę postępowań przymuszających prowadzonych przez sądy rejestrowe w pierwszym półroczu 2025 roku, zwłaszcza w kontekście składania sprawozdań finansowych. Pyta o konkretne dane dotyczące liczby tych postępowań.
Posłanka Barbara Dolniak pyta Ministerstwo Zdrowia o plany wprowadzenia jednolitych standardów dotyczących obecności osoby bliskiej przy hospitalizowanym dziecku, zwłaszcza na oddziałach intensywnej terapii, wobec rozbieżnych praktyk w szpitalach. Interpelacja dotyczy zgodności tych praktyk z prawem i zaleceniami Rzecznika Praw Dziecka.
Posłanka Barbara Dolniak pyta Minister Zdrowia o plany poprawy opieki nad pacjentami z wielochorobowością, szczególnie w kontekście dostępu do opieki koordynowanej, wsparcia psychologicznego i ograniczenia barier finansowych w leczeniu. Podkreśla potrzebę usprawnienia rozwiązań poprawiających jakość życia pacjentów przewlekle chorych.
Posłanka pyta o liczbę stacjonarnych hospicjów dla dzieci w Polsce, z podziałem na województwa, oraz o to, czy Ministerstwo Zdrowia uważa ich liczbę za wystarczającą i czy planuje podjąć działania w celu jej zwiększenia. Podnosi problematykę opieki paliatywnej nad dziećmi i potrzebę zapewnienia odpowiedniego wsparcia w hospicjach stacjonarnych.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.
Projekt ustawy ma na celu zmianę przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) oraz innych ustaw związanych z prawem pracy. Najważniejsze zmiany obejmują wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych dla pracodawców naruszających przepisy dotyczące umów o pracę, doprecyzowanie uprawnień PIP w zakresie kontroli i stwierdzania istnienia stosunku pracy, oraz modyfikacje procedur odwoławczych od decyzji PIP. Celem jest zwiększenie skuteczności PIP w walce z nieprawidłowościami w zatrudnieniu oraz ochrona praw pracowniczych, w szczególności w obszarze umów cywilnoprawnych. Ustawa wprowadza kary finansowe zależne od obrotu firmy, co ma stanowić realną sankcję za łamanie prawa pracy.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wzmocnienie pozycji Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w zakresie ustalania istnienia stosunku pracy, zwalczania nadużywania umów cywilnoprawnych oraz poprawy efektywności kontroli. PIP zyskuje nowe uprawnienia, w tym możliwość wytaczania powództw w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy, a także wydawania decyzji o stwierdzeniu istnienia stosunku pracy. Ustawa wprowadza także nowe procedury dotyczące kontroli, interpretacji indywidualnych oraz wymiany informacji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), dążąc do uszczelnienia systemu i zapewnienia lepszej ochrony praw pracowniczych.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).