Interpelacja w sprawie naliczania kar pieniężnych wobec samorządów za niewydanie w terminie decyzji o warunkach zabudowy
Data wpływu: 2025-10-28
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Krzysztof Habura pyta o możliwość zawieszenia naliczania kar pieniężnych dla samorządów za opóźnienia w wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, spowodowane zwiększoną liczbą wniosków po zmianach w prawie planowania przestrzennego. Pyta, czy ministerstwo planuje wprowadzić procedury zapobiegające naliczaniu i dochodzeniu tych kar.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie naliczania kar pieniężnych wobec samorządów za niewydanie w terminie decyzji o warunkach zabudowy Interpelacja nr 13244 do ministra finansów i gospodarki w sprawie naliczania kar pieniężnych wobec samorządów za niewydanie w terminie decyzji o warunkach zabudowy Zgłaszający: Krzysztof Habura Data wpływu: 28-10-2025 Szanowny Panie Ministrze, wykonując obowiązki poselskie zostałem zapoznany przez wójt gminy Zgierz z problemem jaki istnieje w urzędzie obsługującym wskazaną gminę, a przekłada się na setki podobnych urzędów w kraju, a dotyczy potrzeby rozpoznania bardzo dużej liczby wniosków o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (dalej: WZ), które już wpłynęły do urzędu i z pewnością będą składane przez mieszkańców w dalszym ciągu do końca 2025 roku.
Zarówno Urząd Gminy w Zgierzu, jak i podobne urzędy w kraju, z uwagi na ograniczone zasobu kadrowe, jak i konieczność wykonania w trakcie prowadzonych postępowań szeregu czynności procesowych, nie będą w stanie wydać decyzji z ustawowym terminie, który wynosi 90 dni, przez co będą zobowiązane do zapłaty kar pieniężnych w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki w wydaniu decyzji o warunkach zabudowy. Sytuacja taka nie powinna mieć miejsca. Uchwalona w dniu 7 lipca 2023 r. ustawa o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (poz. 1688), która weszła w życie z dniem 24 września 2023 r.
zmieniła podejście do planowania przestrzennego w gminach. Priorytetowym jej celem miało być ograniczenie roli decyzji o warunkach zabudowy jako głównego instrumentu do lokalizowania nowych inwestycji w Polsce. Decyzje będą mogły być wydawane jedynie wówczas, gdy gminy taką możliwość dopuszczą w planie ogólnym, czyli w nowym akcie planowania przestrzennego gminy. Plan ogólny ma bowiem zastąpić studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
W przeciwieństwie do studium, plan ogólny będzie aktem prawa miejscowego który rozstrzygnie, że właściciel nieruchomości, który do tej pory mógł ubiegać się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla tej nieruchomości, takiej możliwości zostanie co do zasady całkowicie pozbawiony. Dodatkowo należy wskazać, że od dnia 1 stycznia 2026 roku decyzje ostateczne o warunkach zabudowy będą objęte 5-letnim terminem ważności.
Biorąc pod uwagę powyższe, jak również nagłośnienie zmian legislacyjnych przez media, a także wzrastającą świadomość społeczną, oczywistym jest, że w interesie każdego właściciela nieruchomości, jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy przed wejściem w życie uchwalonych zmian, tak aby zabezpieczyć swój majątek na przyszłość. Wejście w życie reformy planowania przestrzennego bezpośrednio przełożyło się na lawinowo rosnącą liczbę składanych wniosków we wszystkich gminach w kraju, gdzie nie uchwalono i nie obowiązują miejscowe plany, lub obowiązują jedynie dla części terenu gminy.
Odnosząc te uwagi do wspomnianej gminy Zgierz pragnę wskazać, że jest to jedna z największych gmin w Polsce, i największa gmina w województwie łódzkim. W 2024 roku do Urzędu Gminy w Zgierzu wpłynęło 1415 wniosków o ustalenie warunków zabudowy, co oznaczało wzrost o 70% względem 2023 roku. Z kolei do końca września 2025 roku wpłynęło 1700 wniosków, zaś władze gminy przewidują, że do końca bieżącego roku liczba ta może wynieść 2500 wniosków.
Z uwagi na ograniczone zasoby kadrowe oraz istniejący na rynku niedobór specjalistów, którzy zobowiązani są opiniować wnioski i zgłosić do nich uwagi oraz wytyczne do zrealizowania, wydanie decyzji WZ w ustawowym terminie 90 dni jest niemożliwe. Nie bez znaczenia dla osądu istniejącego stanu rzeczy pozostaje fakt, że niemalże wszystkie samorządy pracują nad planami ogólnymi, co powoduje bądź odpływ specjalistów do samorządów sąsiednich, albo podzielenie obowiązków zleconych specjalistom współpracującym z samorządami na zagadnienia dot. WZ i planów ogólnych.
Wójtowie jako kierownicy jednostek najbardziej jednak obawiają się skutków finansowych wynikających z przepisów art. 64 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, z których wynika, że decyzja WZ musi zostać wydana w terminie 90 dni, z kolei za każdy dzień zwłoki w wydaniu decyzji gmina zobowiązana jest zapłacić karę pieniężną w wysokości 500 zł. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa. Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (druk nr 3097), celem wprowadzenia przepisu art.
Poseł interpeluje w sprawie niewydolności systemu szacowania strat w rolnictwie przez komisje gminne, podkreślając brak odpowiednich kadr i potencjalne konflikty interesów. Pyta, czy ministerstwo planuje przekazanie tego zadania innym organom i jak zamierza rozwiązać problem braku specjalistów.
Interpelacja dotyczy zgodności z prawem UE praktyki cofania zezwoleń na prowadzenie aptek za działania z lat 2015-2018, oceniane na podstawie przepisów obowiązujących w latach 2019-2025. Posłowie kwestionują legalność takiego działania, wskazując na naruszenie zasady pewności prawa i zakazu retroakcji.
Poseł pyta Ministra Finansów, czy dostrzega on konieczność przekształcenia zadań zleconych JST o charakterze stałym w zadania własne, nawiązując do wniosków NIK. Pyta również, czy w Ministerstwie Finansów prowadzone są prace w tym kierunku.
Posłowie pytają o możliwość wprowadzenia elektronicznego składania podpisów pod obywatelskimi projektami ustaw, argumentując, że obecny wymóg formy papierowej utrudnia korzystanie z prawa inicjatywy ustawodawczej. Chcą wiedzieć, czy ministerstwo analizuje taką możliwość i planuje prace legislacyjne w tym zakresie.
Interpelacja dotyczy braku systemowego wzmocnienia zawodu pracownika socjalnego i koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej, co grozi destabilizacją systemu pomocy społecznej. Posłowie pytają o plany ministerstwa dotyczące uregulowania wynagrodzeń, ujednolicenia dodatków, ograniczenia obciążenia pracą, odbiurokratyzowania, wsparcia psychologicznego, ścieżek awansu, finansowania derejonizacji i wzmacniania prestiżu zawodu.
Projekt ustawy ma na celu wdrożenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2405 (ReFuelEU Aviation) dotyczącego zrównoważonego transportu lotniczego. Wprowadza zmiany w ustawie Prawo lotnicze oraz innych ustawach (Prawo energetyczne, Prawo ochrony środowiska, ustawa o biokomponentach i biopaliwach ciekłych), aby zapewnić nadzór nad stosowaniem zharmonizowanych przepisów dotyczących upowszechniania i dostaw zrównoważonych paliw lotniczych (SAF). Określa obowiązki i kary dla operatorów statków powietrznych, zarządzających lotniskami i dostawców paliw lotniczych w zakresie SAF oraz tworzy mechanizmy wsparcia finansowego dla produkcji i rozwoju SAF.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz niektórych innych ustawach. Zmiany dotyczą definicji podmiotów kluczowych i ważnych, obowiązków tych podmiotów związanych z cyberbezpieczeństwem, w tym terminów na uzupełnienie danych w wykazie i wdrażanie systemów zarządzania bezpieczeństwem informacji. Wprowadzono również mechanizmy wsparcia dla jednostek samorządu terytorialnego w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz przesunięto termin możliwości nakładania kar pieniężnych za naruszenia przepisów. Dodatkowo doprecyzowano kwestie dotyczące osób realizujących zadania w CSIRT i podmiotach kluczowych oraz ważnych.
Projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych ma na celu zachowanie i ochronę kluczowej infrastruktury sportowej przed likwidacją, degradacją i niekontrolowanym przekształceniem wynikającym z presji inwestycyjnej. Wprowadza definicję strategicznego obiektu sportowego, tworzy Rejestr Strategicznych Obiektów Sportowych (RSOS) oraz wzmacnia ochronę w planowaniu przestrzennym. Ustawa daje gminom i Skarbowi Państwa prawo pierwokupu oraz przewiduje sankcje za nieuprawnioną zmianę sposobu użytkowania lub rozbiórkę takich obiektów. Ma to służyć realizacji konstytucyjnych zadań państwa w zakresie kultury fizycznej, zdrowia publicznego i rozwoju sportu dzieci i młodzieży.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, koncentrując się na umowach urbanistycznych. Daje gminom możliwość określania zasad zawierania umów urbanistycznych poprzez uchwały, mające na celu ujednolicenie i zwiększenie transparentności. Uchwały te będą określać dopuszczalne świadczenia inwestorów, ich ustalanie, formy zabezpieczeń oraz zasady rozliczeń. Ustawa wprowadza również obowiązek prowadzenia rejestru umów urbanistycznych i ich konsultacji społecznych, a także raportowania przez ministra do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego na temat funkcjonowania tych przepisów.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dając radom gmin możliwość ustalania, w formie uchwały będącej aktem prawa miejscowego, zasad określania postanowień umów urbanistycznych. Uchwała ta ma dotyczyć wszystkich umów urbanistycznych zawieranych przez gminę, a jej postanowienia mogą różnić się w zależności od rodzaju lub parametrów inwestycji. Ponadto, projekt zawiera przepisy przejściowe dotyczące zintegrowanych planów inwestycyjnych. Celem zmiany jest doprecyzowanie i uelastycznienie zasad zawierania umów urbanistycznych na poziomie lokalnym.