Interpelacja w sprawie pacjentów z wielochorobowością
Data wpływu: 2025-11-06
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Katarzyna Osos interpeluje w sprawie problemów pacjentów z wielochorobowością, wskazując na niedostateczną świadomość i dostępność opieki koordynowanej, brak wsparcia psychologicznego oraz bariery ekonomiczne w leczeniu. Pyta ministerstwo o plany zwiększenia świadomości o opiece koordynowanej, włączenia psychologów do zespołów leczących przewlekle chorych oraz poszerzenia listy refundowanych leków.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie pacjentów z wielochorobowością Interpelacja nr 13449 do ministra zdrowia w sprawie pacjentów z wielochorobowością Zgłaszający: Katarzyna Osos Data wpływu: 06-11-2025 Szanowna Pani Minister! Niedawne badanie ankietowe przeprowadzone wspólnie przez Polskie Stowarzyszenie Diabetyków, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Pacjentów ze Schorzeniami Serca i Naczyń EcoSerce oraz Ogólnopolskie Stowarzyszenie Moje Nerki, dotyczące wielochorobowości i obejmujące ponad 300 pacjentów, ujawniło kilka niepokojących zjawisk w obszarze opieki nad osobami przewlekle chorymi. Wyniki ankiety zawarte w raporcie pn.
Leczenie oraz opieka nad pacjentem z wielochorobowością – punkt widzenia pacjenta z października 2025 r. wskazują bowiem, że istnieją deficyty systemowe, które utrudniają skuteczne leczenie oraz obniżają jakość życia pacjentów z cukrzycą i chorobami współistniejącymi. Największym problemem zdaje się być niedostateczna świadomość istnienia opieki koordynowanej oraz jej dostępność. Ponad połowa badanych pacjentów nie wie, czym jest opieka koordynowana, a wielu wskazuje na jej niedostępność nawet w dużych miastach.
Oznacza to niewystarczające wdrożenie jednego z kluczowych elementów reformy systemu ochrony zdrowia, który miał poprawić ciągłość i skuteczność leczenia pacjentów przewlekle chorych. Brak wiedzy o zasadach funkcjonowania opieki koordynowanej świadczy o deficytach w zakresie komunikacji i edukacji zarówno wśród pacjentów, jak i personelu medycznego. Kolejną kwestią jest wsparcie psychiczne i społeczne, bowiem aż 77% respondentów wskazało na negatywny wpływ choroby na zdrowie psychiczne, a ponad jedna trzecia doświadczyła stygmatyzacji z powodu choroby.
Dane te potwierdzają potrzebę włączenia do opieki nad pacjentami przewlekle chorymi stałego wsparcia psychologicznego, aby przeciwdziałać depresji, obniżeniu poczucia własnej wartości oraz izolacji społecznej. Istotne są także bariery ekonomiczne, ponieważ blisko 70% badanych przyznało, że koszty leczenia wpływają na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, a ponad połowa musiała zrezygnować z zakupu leków lub sprzętu medycznego z przyczyn finansowych. Taka sytuacja prowadzi do pogorszenia efektów leczenia, większej liczby powikłań oraz hospitalizacji, co w dłuższej perspektywie generuje wyższe koszty dla systemu ochrony zdrowia.
Mając na uwadze powyższe uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jakie działania podejmuje lub planuje podjąć ministerstwo w celu zwiększenia świadomości istnienia opieki koordynowanej wśród pacjentów i lekarzy POZ oraz jej dostępności? Czy planowane jest rozszerzenie finansowania i obowiązkowego włączenia psychologa do zespołów zajmujących się pacjentami przewlekle chorymi? Czy ministerstwo rozważa poszerzenie listy refundowanych leków i wyrobów medycznych dla osób z cukrzycą i wielochorobowością w celu ograniczenia barier ekonomicznych w leczeniu? Z wyrazami szacunku Posłanka Katarzyna Osos
Posłanka Katarzyna Osos pyta Ministerstwo Zdrowia o realizację rekomendacji Forum Ekspertów ds. Cukrzycy dotyczących poprawy opieki diabetologicznej na 2026 rok. Interpelacja dotyczy wdrożenia konkretnych postulatów, takich jak refundacja leków, pomp insulinowych i systemów monitorowania glikemii.
Posłanka Katarzyna Osos pyta ministra o powody braku odniesienia się w "Przeglądzie" do kwestii świadczenia wspierającego dla osób przebywających w placówkach całodobowej opieki, finansowanych przez nie same lub ich bliskich, oraz czy ministerstwo planuje zmiany w ustawie w tym zakresie i czy obecne przepisy nie są dyskryminujące. Domaga się jednoznacznej odpowiedzi dotyczącej zgodności art. 5 ustawy z Konstytucją RP.
Posłanka Katarzyna Osos wyraża zaniepokojenie planowanymi przez ministerstwo ograniczeniami czasu uczestnictwa w warsztatach terapii zajęciowej, które mogą skutkować pogorszeniem sytuacji osób z niepełnosprawnościami. Pyta o powody wprowadzenia tych zmian, konsultacje z zainteresowanymi środowiskami oraz analizę skutków na poziomie lokalnym i finansowym.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na niespójność przepisów dotyczących odpłatności za pobyt w domach pomocy społecznej, gdzie ustawa o pomocy społecznej mówi o 70% dochodów netto, a ustawa o emeryturach i rentach o 65% świadczenia brutto. Pyta, czy ministerstwo dostrzega problem i planuje podjąć działania w celu wyeliminowania tej niespójności.
Posłanka pyta o status projektu ustawy rozszerzającej dodatek dopełniający o osoby pobierające rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji i o przyczyny opóźnień. Wyraża zaniepokojenie i oczekiwanie obywateli, sugerując potrzebę przyspieszenia prac nad ustawą.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.