Interpelacja w sprawie braku reakcji rządu Donalda Tuska na odrzucenie przez stronę niemiecką uwag Polski dotyczących zwiększonych emisji dwutlenku siarki z rafinerii PCK Schwedt oraz zaniechania działań dyplomatycznych, prawnych i środowiskowych
Data wpływu: 2025-12-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Dariusz Matecki interpeluje w sprawie braku reakcji rządu Donalda Tuska na odrzucenie przez Niemcy uwag Polski dotyczących emisji SO2 z rafinerii PCK Schwedt i zaniechania działań dyplomatycznych. Pyta, czy ministerstwo uważa za właściwe podejmowanie decyzji dotyczących emisji przy granicy bez polskich analiz i dlaczego nie podjęto formalnych działań wobec Niemiec.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie braku reakcji rządu Donalda Tuska na odrzucenie przez stronę niemiecką uwag Polski dotyczących zwiększonych emisji dwutlenku siarki z rafinerii PCK Schwedt oraz zaniechania działań dyplomatycznych, prawnych i środowiskowych Interpelacja nr 14149 do ministra klimatu i środowiska w sprawie braku reakcji rządu Donalda Tuska na odrzucenie przez stronę niemiecką uwag Polski dotyczących zwiększonych emisji dwutlenku siarki z rafinerii PCK Schwedt oraz zaniechania działań dyplomatycznych, prawnych i środowiskowych Zgłaszający: Dariusz Matecki Data wpływu: 09-12-2025 W związku z odpowiedzią na interpelację nr 12092 dotyczącą derogacji emisji SO2 dla rafinerii PCK Schwedt oraz działań (a raczej braku działań) strony polskiej.
W odpowiedzi przesłanej przez ministra energii rząd sam przyznaje , że: Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz polskie samorządy (powiat gryfiński, gmina Widuchowa) zgłosiły uwagi do decyzji niemieckiego landu Brandenburgia, uwagi te nie zostały uwzględnione , mimo to Niemcy wydały decyzję derogacyjną dopuszczającą emisje do 1000 mg/m3 , strona niemiecka uznała, że nie ma potrzeby uruchamiania procedury transgranicznej OOŚ , a rząd RP – zamiast stanowczo interweniować – przyjął te wyjaśnienia bez zastrzeżeń.
Co najbardziej niepokojące: Polska nie podjęła żadnych działań, które w takiej sytuacji są standardem w relacjach międzynarodowych , gdy chodzi o instalację przemysłową zlokalizowaną kilka kilometrów od granicy.
Polska NIE: ❌ uruchomiła procedury z Konwencji z Espoo dotyczącej transgranicznego oddziaływania na środowisko, ❌ wystąpiła do Komisji Europejskiej o przegląd decyzji derogacyjnej, ❌ przedstawiła oficjalnego protestu dyplomatycznego wobec odrzucenia polskich uwag, ❌ zażądała wstrzymania derogacji, ❌ skierowała sprawy do instytucji UE odpowiedzialnych za monitoring jakości powietrza, ❌ nie zwróciła się o formalną ocenę wpływu na zdrowie mieszkańców Polski.
W praktyce oznacza to, że rząd Donalda Tuska: ➡️ de facto zaakceptował zwiększone emisje SO2 tuż przy polskiej granicy , ➡️ przyjął niemieckie wyjaśnienia jako „ostateczne”, mimo ich jednostronnego charakteru, ➡️ zrezygnował z instrumentów prawa międzynarodowego, którymi Polska dysponuje, ➡️ nie podjął żadnych działań dyplomatycznych, choć sytuacja tego wymagała. 1. Czy ME uważa za właściwe, że decyzje dotyczące emisji z rafinerii położonej kilka kilometrów od granicy Polski są podejmowane wyłącznie na podstawie dokumentów niemieckich, bez polskich analiz? 2. Czy ME rekomendowało MKiŚ lub MSZ podjęcie działań formalnych wobec RFN?
Jeśli nie – dlaczego? 3. Czy ME podziela stanowisko strony niemieckiej, że podwyższona emisja SO2 nie wymaga procedury transgranicznej? Proszę o uzasadnienie. Uzasadnienie Rząd Donalda Tuska – jak sam przyznaje – został poinformowany o tym, że: polskie uwagi zostały odrzucone, derogacja została przyjęta, niemiecka analiza uznaje brak zagrożenia, i strona niemiecka nie planuje zmian. Mimo to Polska nie zareagowała w żadnym wymiarze prawnym, międzynarodowym czy środowiskowym .
W praktyce oznacza to rezygnację z obrony zdrowia mieszkańców polskiego pasa przygranicznego oraz całkowite podporządkowanie się decyzjom władz landowych Brandenburgii. Państwo polskie nie może być biernym obserwatorem, gdy tuż za granicą dopuszcza się emisje, które byłyby nie do zaakceptowania dla instalacji działających w Polsce.
Posłowie pytają o umowy i wydatki Polskiej Grupy Zbrojeniowej (PGZ) na usługi doradcze, konsultingowe i prawne po zmianie władzy w grudniu 2023 roku. Domagają się szczegółowych informacji o umowach, kosztach oraz procedurach związanych z zamawianiem usług doradczych w PGZ.
Poseł kwestionuje rzetelność i obiektywizm raportu Komisji do spraw wyjaśnienia mechanizmów represji wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego, zarzucając mu ideologiczny charakter i wykorzystywanie środków publicznych do celów politycznych. Pyta o koszty przygotowania raportu i szczegółowe informacje dotyczące wynagrodzeń oraz merytorycznej wartości dokumentu.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie sytuacją Fabryki Broni "Łucznik" Radom, która wkrótce zakończy realizację zamówień i może stanąć w obliczu przestoju produkcyjnego. Pytają ministrów o przyczyny opóźnień w zatwierdzaniu nowego wariantu karabinu Grot i o planowane działania mające na celu zabezpieczenie przyszłości fabryki oraz współpracujących z nią firm.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie zasad odpowiedzialności zarządców lasów i parków narodowych za wypadki powstałe na skutek zjawisk naturalnych. Ustawa ma na celu usunięcie niejasności prawnych, które skutkują obciążaniem zarządców odpowiedzialnością za zdarzenia losowe, co prowadzi do nadmiernego usuwania drzew martwych i biocenotycznych. Projekt wprowadza obowiązki informacyjne dla zarządców oraz obowiązek zachowania należytej staranności dla użytkowników, odchodząc od odpowiedzialności za skutki działania sił natury, o ile zarządca spełni obowiązki informacyjne. Zmiany mają zwiększyć pewność prawa, wzmocnić transparentność zasad korzystania z terenów leśnych i parków narodowych, poprawić bezpieczeństwo i świadomość odwiedzających przy jednoczesnym utrzymaniu powszechnego dostępu.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o utworzeniu Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry i wnosi o ponowne rozpatrzenie jej przez Sejm. Prezydent motywuje swoją decyzję wątpliwościami co do racjonalności i zrównoważonego charakteru ochrony przyrody w kontekście potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa gospodarczego państwa i interesów obywateli. Wątpliwości dotyczą zarówno samego utworzenia parku, jak i wprowadzanych zmian w ustawie o ochronie przyrody, w szczególności w odniesieniu do inwestycji związanych z żeglugą śródlądową i obronnością państwa. Podkreśla się brak pogłębionych analiz przyrodniczych i gospodarczych oraz pominięcie konsultacji publicznych.
Projekt ustawy nowelizuje Prawo ochrony środowiska oraz inne ustawy, głównie poprzez przesunięcie terminów obowiązywania niektórych przepisów. Dotyczy to między innymi terminów w zakresie badań nad nową techniką w instalacjach przemysłowych oraz przepisów dotyczących gospodarki odpadami i ochrony odbiorców energii elektrycznej. Celem jest dostosowanie terminów do aktualnej sytuacji i potencjalne przedłużenie możliwości stosowania pewnych rozwiązań prawnych. Dodatkowo, projekt przewiduje usunięcie pewnych zapisów dotyczących kontroli w zakresie gospodarki opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz niektórych innych ustawach. Zmiany dotyczą m.in. procedur związanych z wydawaniem pozwoleń na prace przy zabytkach, zasad usuwania drzew i krzewów w ich otoczeniu, a także zgłoszeń prac budowlanych dotyczących zabytków. Celem nowelizacji jest doprecyzowanie przepisów i usprawnienie procesu ochrony zabytków, uwzględniając jednocześnie aspekty środowiskowe i administracyjne. Wprowadzane poprawki dotyczą również terminów rozpatrywania spraw oraz zakresu wymaganych zgłoszeń w odniesieniu do obiektów o szczególnym znaczeniu dla dziedzictwa.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry z siedzibą w Gryfinie od 11 listopada 2025 roku. Ustawa wprowadza zmiany w ustawie o ochronie przyrody, definiując m.in. "kulturowy połów ryb" oraz umożliwiając wykonywanie zadań z zakresu utrzymania śródlądowych dróg wodnych przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie na terenie Parku. Określa również zasady finansowania Parku, limit wydatków budżetowych na lata 2025-2034 oraz powołanie osoby pełniącej obowiązki dyrektora Parku.