Interpelacja w sprawie działań systemowych w obszarze przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP)
Data wpływu: 2025-12-22
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na problem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) i pyta ministra zdrowia o plany zwiększenia dostępności diagnostyki, rozpoczęcia prac nad Narodowym Planem dla Chorób Płuc oraz zapewnienia dostępu do innowacyjnego leczenia biologicznego dla pacjentów z ciężkim przebiegiem choroby. Interpelacja wyraża zaniepokojenie brakiem systemowych rozwiązań w obszarze POChP.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie działań systemowych w obszarze przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) Interpelacja nr 14340 do ministra zdrowia w sprawie działań systemowych w obszarze przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) Zgłaszający: Katarzyna Osos Data wpływu: 22-12-2025 Szanowna Pani Minister! Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest jednym z największych wyzwań zdrowotnych XXI wieku. Stanowi ona trzecią, po chorobach układu krążenia i nowotworach, przyczynę zgonów osób po 40. roku życia w naszym kraju. W Polsce dotyka ona szacunkowo 2 mln osób.
To postępujące i nieodwracalne schorzenie stopniowo uszkadza płuca i trwale ogranicza możliwość swobodnego oddychania. Statystyki pokazują, że 1 na 5 pacjentów umiera w ciągu roku od pierwszej hospitalizacji związanej z zaostrzeniem POChP. Dramat pacjentów zaczyna się od braku wiedzy, co utrudnia wczesną diagnozę, gdy szanse na spowolnienie choroby są największe. Dane wskazują, że u ponad 40 proc. pacjentów schorzenie nie jest kontrolowane.
Mimo że POChP to choroba przewlekła i nieuleczalna, współczesna medycyna oferuje możliwości znacznego spowolnienia jej postępu i poprawy jakości życia poprzez indywidualnie dobrane leczenie wziewne (leki rozszerzające oskrzela i leki przeciwzapalne). Jednakże warto wiedzieć, iż dla części pacjentów - z typem drugim choroby, charakteryzującym się ciężkim przebiegiem, standardowe leczenie jest niewystarczające. Dlatego najważniejsze działania systemowe w obszarze POChP dziś to: 1. Zwiększenie dostępności diagnostyki.
Wdrożenie programów ułatwiających szeroki dostęp do spirometrii w podstawowej opiece zdrowotnej i badań medycyny pracy, aby podnieść wskaźnik wczesnego wykrywania choroby i zatrzymać postęp uszkodzenia płuc. 2. Rozpoczęcie prac nad Narodowym Planem dla Chorób Płuc. Systemowe wsparcie inicjatyw edukacyjnych w celu podniesienia świadomości społecznej na temat objawów i profilaktyki, np. poprzez kampanie edukacyjne, konferencje. 3. Zapewnienie dostępu do innowacyjnego leczenia biologicznego dla pacjentów z ciężkim przebiegiem POChP, tj. zapaleniem typu 2 (eozynofilowym), dla których inne opcje leczenia są niewystarczające.
Mając na uwadze powyższe uprzejmie proszę o ustosunkowanie się do przedstawionej sprawy i udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy, a jeśli tak, to w jaki sposób ministerstwo zamierza zwiększyć dostęp do diagnostyki w obszarze POChP? Czy, a jeśli tak, to kiedy ministerstwo planuje rozpoczęcie prac nad Narodowym Planem dla Chorób Płuc? Czy, a jeśli tak, to kiedy ministerstwo planuje zapewnić dostęp do innowacyjnego leczenia biologicznego dla pacjentów z ciężkim przebiegiem POChP, tj. zapaleniem typu 2 (eozynofilowym), dla których inne opcje leczenia są niewystarczające?
Jakie inne działania zamierza w tym obszarze podjąć ministerstwo i kiedy? Z wyrazami szacunku Posłanka Katarzyna Osos
Posłanka Katarzyna Osos pyta Ministerstwo Zdrowia o realizację rekomendacji Forum Ekspertów ds. Cukrzycy dotyczących poprawy opieki diabetologicznej na 2026 rok. Interpelacja dotyczy wdrożenia konkretnych postulatów, takich jak refundacja leków, pomp insulinowych i systemów monitorowania glikemii.
Posłanka Katarzyna Osos pyta ministra o powody braku odniesienia się w "Przeglądzie" do kwestii świadczenia wspierającego dla osób przebywających w placówkach całodobowej opieki, finansowanych przez nie same lub ich bliskich, oraz czy ministerstwo planuje zmiany w ustawie w tym zakresie i czy obecne przepisy nie są dyskryminujące. Domaga się jednoznacznej odpowiedzi dotyczącej zgodności art. 5 ustawy z Konstytucją RP.
Posłanka Katarzyna Osos wyraża zaniepokojenie planowanymi przez ministerstwo ograniczeniami czasu uczestnictwa w warsztatach terapii zajęciowej, które mogą skutkować pogorszeniem sytuacji osób z niepełnosprawnościami. Pyta o powody wprowadzenia tych zmian, konsultacje z zainteresowanymi środowiskami oraz analizę skutków na poziomie lokalnym i finansowym.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na niespójność przepisów dotyczących odpłatności za pobyt w domach pomocy społecznej, gdzie ustawa o pomocy społecznej mówi o 70% dochodów netto, a ustawa o emeryturach i rentach o 65% świadczenia brutto. Pyta, czy ministerstwo dostrzega problem i planuje podjąć działania w celu wyeliminowania tej niespójności.
Posłanka pyta o status projektu ustawy rozszerzającej dodatek dopełniający o osoby pobierające rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji i o przyczyny opóźnień. Wyraża zaniepokojenie i oczekiwanie obywateli, sugerując potrzebę przyspieszenia prac nad ustawą.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.