Interpelacja w sprawie systemowej opieki zdrowotnej nad osobami, które w dzieciństwie przeszły leczenie onkologiczne, oraz braku refundacji leczenia skutków odległych terapii nowotworowych
Data wpływu: 2026-01-13
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o brak systemowej opieki zdrowotnej dla osób, które przeszły leczenie onkologiczne w dzieciństwie i obecnie borykają się z odległymi powikłaniami, oraz brak refundacji leczenia tych powikłań. Interpelacja wyraża zaniepokojenie sytuacją pacjentów i wzywa do podjęcia działań w celu poprawy ich dostępu do opieki zdrowotnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie systemowej opieki zdrowotnej nad osobami, które w dzieciństwie przeszły leczenie onkologiczne, oraz braku refundacji leczenia skutków odległych terapii nowotworowych Interpelacja nr 14619 do ministra zdrowia w sprawie systemowej opieki zdrowotnej nad osobami, które w dzieciństwie przeszły leczenie onkologiczne, oraz braku refundacji leczenia skutków odległych terapii nowotworowych Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska, Ewa Kołodziej Data wpływu: 13-01-2026 Szanowna Pani Ministro, postęp medycyny sprawił, że znaczna część dzieci dotkniętych chorobą nowotworową przeżywa i osiąga dorosłość.
Jednocześnie jednak leczenie onkologiczne prowadzone w bardzo młodym wieku – obejmujące chemioterapię, radioterapię, zabiegi chirurgiczne oraz przeszczepy – powoduje liczne, często nieodwracalne powikłania zdrowotne. Do najczęściej występujących należą zaburzenia rozwoju układu kostnego, brak zawiązków zębowych, niedorozwój szczęk, zaburzenia hormonalne, choroby układu krążenia czy problemy metaboliczne. W praktyce osoby te, mimo że ich obecny stan zdrowia jest bezpośrednią konsekwencją leczenia finansowanego przez publiczny system ochrony zdrowia, pozostają dziś bez realnego wsparcia systemowego.
W szczególności dotyczy to wysoko specjalistycznego leczenia chirurgicznego, stomatologicznego i protetycznego, które – choć konieczne do normalnego funkcjonowania społecznego i zawodowego – nie jest objęte refundacją Narodowego Funduszu Zdrowia lub jest refundowane w zakresie iluzorycznym. Koszty leczenia skutków odległych terapii onkologicznych sięgają często kilkuset tysięcy złotych i w całości obciążają pacjentów oraz ich rodziny.
W wielu przypadkach jedyną formą pomocy pozostają zbiórki publiczne i wsparcie organizacji pozarządowych, co trudno uznać za rozwiązanie systemowe w państwie prawa realizującym konstytucyjną zasadę równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Osoby, które w dzieciństwie wygrały walkę z nowotworem, nie mogą pozostać zapomniane przez system ochrony zdrowia. Choroba nowotworowa przebyta w dzieciństwie bardzo często pozostaje doświadczeniem rzutującym na całe dalsze życie pacjenta.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Ministry z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi analizy dotyczące skali problemu zdrowotnego osób, które w dzieciństwie przeszły leczenie onkologiczne, a obecnie wymagają leczenia powikłań odległych? Czy rozważane jest wprowadzenie odrębnego programu zdrowotnego lub ścieżki opieki medycznej dedykowanej dorosłym pacjentom po przebytym w dzieciństwie leczeniu nowotworowym?
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje rozszerzenie koszyka świadczeń gwarantowanych o refundację specjalistycznego leczenia chirurgiczno-protetycznego w szczególności, w przypadkach gdy brak uzębienia lub deformacje kostne są bezpośrednim skutkiem terapii onkologicznej? Czy rozważane jest utworzenie wyspecjalizowanych ośrodków zajmujących się leczeniem powikłań po leczeniu nowotworów wieku dziecięcego na wzór rozwiązań funkcjonujących w innych państwach europejskich? Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo Zdrowia, aby zapewnić tej grupie pacjentów rzeczywisty, a nie wyłącznie formalny dostęp do świadczeń zdrowotnych?
Z wyrazami szacunku Posłanka Iwona Maria Kozłowska
Posłanka interweniuje w sprawie braku ciągłości ważności kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, co powoduje utrudnienia w ich codziennym funkcjonowaniu. Pyta ministerstwo o planowane działania legislacyjne mające na celu rozwiązanie tego problemu i zapewnienie ciągłości uprawnień.
Posłanka interweniuje w sprawie problemów z ciągłością uprawnień wynikających z kart parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami, pytając o stanowisko ministerstwa oraz potencjalne działania mające na celu poprawę sytuacji osób oczekujących na nową kartę. Wyraża zaniepokojenie sytuacjami, w których osoby uprawnione czasowo tracą możliwość korzystania z miejsc parkingowych dla niepełnosprawnych.
Posłowie pytają o dostępność, organizację i finansowanie stacjonarnej opieki hospicyjnej dla dzieci w Polsce, szczególnie w Wielkopolsce, zwracając uwagę na nierówności regionalne i problemy finansowe placówek. Interpelacja kwestionuje aktualny stan systemu opieki hospicyjnej i domaga się planów poprawy dostępności i finansowania.
Posłowie pytają o dostępność, organizację i finansowanie stacjonarnej opieki hospicyjnej dla dzieci w Polsce, szczególnie na Dolnym Śląsku, zwracając uwagę na nierówności regionalne i problemy finansowe placówek. Interpelacja dąży do ustalenia, czy Ministerstwo Zdrowia planuje poprawę dostępności i finansowania tej opieki.
Interpelacja dotyczy nierównomiernego dostępu do stacjonarnej opieki hospicyjnej dla dzieci w Polsce, zwłaszcza w woj. lubelskim, oraz problemów z finansowaniem i kadrą w placówkach. Posłanka pyta o statystyki, plany Ministerstwa Zdrowia i NFZ dotyczące poprawy dostępności i finansowania opieki hospicyjnej dla dzieci.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.