Interpelacja w sprawie systemowej opieki zdrowotnej nad osobami, które w dzieciństwie przeszły leczenie onkologiczne, oraz braku refundacji leczenia skutków odległych terapii nowotworowych

Szanowna Pani Ministro,

postęp medycyny sprawił, że znaczna część dzieci dotkniętych chorobą nowotworową przeżywa i osiąga dorosłość. Jednocześnie jednak leczenie onkologiczne prowadzone w bardzo młodym wieku – obejmujące chemioterapię, radioterapię, zabiegi chirurgiczne oraz przeszczepy – powoduje liczne, często nieodwracalne powikłania zdrowotne. Do najczęściej występujących należą zaburzenia rozwoju układu kostnego, brak zawiązków zębowych, niedorozwój szczęk, zaburzenia hormonalne, choroby układu krążenia czy problemy metaboliczne.

W praktyce osoby te, mimo że ich obecny stan zdrowia jest bezpośrednią konsekwencją leczenia finansowanego przez publiczny system ochrony zdrowia, pozostają dziś bez realnego wsparcia systemowego. W szczególności dotyczy to wysoko specjalistycznego leczenia chirurgicznego, stomatologicznego i protetycznego, które – choć konieczne do normalnego funkcjonowania społecznego i zawodowego – nie jest objęte refundacją Narodowego Funduszu Zdrowia lub jest refundowane w zakresie iluzorycznym.

Koszty leczenia skutków odległych terapii onkologicznych sięgają często kilkuset tysięcy złotych i w całości obciążają pacjentów oraz ich rodziny. W wielu przypadkach jedyną formą pomocy pozostają zbiórki publiczne i wsparcie organizacji pozarządowych, co trudno uznać za rozwiązanie systemowe w państwie prawa realizującym konstytucyjną zasadę równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Osoby, które w dzieciństwie wygrały walkę z nowotworem, nie mogą pozostać zapomniane przez system ochrony zdrowia. Choroba nowotworowa przebyta w dzieciństwie bardzo często pozostaje doświadczeniem rzutującym na całe dalsze życie pacjenta.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Ministry z następującymi pytaniami:

Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi analizy dotyczące skali problemu zdrowotnego osób, które w dzieciństwie przeszły leczenie onkologiczne, a obecnie wymagają leczenia powikłań odległych?

Czy rozważane jest wprowadzenie odrębnego programu zdrowotnego lub ścieżki opieki medycznej dedykowanej dorosłym pacjentom po przebytym w dzieciństwie leczeniu nowotworowym?

Czy Ministerstwo Zdrowia planuje rozszerzenie koszyka świadczeń gwarantowanych o refundację specjalistycznego leczenia chirurgiczno-protetycznego w szczególności, w przypadkach gdy brak uzębienia lub deformacje kostne są bezpośrednim skutkiem terapii onkologicznej?

Czy rozważane jest utworzenie wyspecjalizowanych ośrodków zajmujących się leczeniem powikłań po leczeniu nowotworów wieku dziecięcego na wzór rozwiązań funkcjonujących w innych państwach europejskich?

Jakie działania zamierza podjąć Ministerstwo Zdrowia, aby zapewnić tej grupie pacjentów rzeczywisty, a nie wyłącznie formalny dostęp do świadczeń zdrowotnych?

Z wyrazami szacunku Posłanka Iwona Maria Kozłowska