Interpelacja w sprawie unijnego mechanizmu CISAF wspierającego transformację energetyczną i dekarbonizację przemysłu
Data wpływu: 2026-04-10
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Małgorzata Tracz pyta dlaczego Polska nie złożyła żadnego wniosku w ramach mechanizmu CISAF, mimo że inne kraje UE aktywnie z niego korzystają. Wyraża zaniepokojenie brakiem działań w kontekście potrzeb dekarbonizacji polskiego przemysłu i wysokich cen energii.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie unijnego mechanizmu CISAF wspierającego transformację energetyczną i dekarbonizację przemysłu Interpelacja nr 16489 do ministra finansów i gospodarki w sprawie unijnego mechanizmu CISAF wspierającego transformację energetyczną i dekarbonizację przemysłu Zgłaszający: Małgorzata Tracz Data wpływu: 10-04-2026 Szanowny Panie Ministrze, w dniu 25 czerwca 2025 r. weszły w życie nowe unijne ramy pomocy publicznej dla czystego przemysłu – Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF).
Mechanizm ten, przyjęty przez Komisję Europejską, ma skrócić drogę od planowania do realizacji inwestycji w odnawialne źródła energii (OZE), technologie net-zero oraz dekarbonizację produkcji przemysłowej. Ramy CISAF mają obowiązywać przez pięć lat. CISAF pozwala państwom członkowskim szybko notyfikować i wdrażać pomoc publiczną w różnych formach: od dotacji bezpośrednich, poprzez ulgi podatkowe, po preferencyjne kredyty. W przeciwieństwie do rozporządzenia GBER, CISAF nie przewiduje górnego limitu pomocy na dekarbonizację, co otwiera wyjątkowo szerokie możliwości finansowania inwestycji klimatycznych.
W ciągu dziewięciu miesięcy od wejścia w życie CISAF państwa członkowskie zaplanowały działania o łącznej wartości 28 mld euro. Z mechanizmu skorzystały już m.in. Węgry (alokacja 4,1 mld euro na technologie net-zero), a także Francja, Hiszpania, Dania, Austria i Niemcy. Dziesięć z trzynastu dotychczasowych decyzji Komisji Europejskiej dotyczy programów wspierających zwiększanie mocy produkcyjnych komponentów i rozwiązań niezbędnych do transformacji energetycznej. Na tym tle sytuacja Polski wygląda szczególnie niepokojąco. Według stanu na koniec marca 2026 r.
– a więc niemal dziewięć miesięcy po wejściu w życie CISAF – Polska nie złożyła ani jednego wniosku w ramach tego mechanizmu. Takie wnioski płyną z analizy polskiej firmy doradczej CRIDO, opublikowanej 8 kwietnia 2026 r. Zaniechanie to budzi poważne wątpliwości w kontekście strukturalnych problemów polskiej gospodarki. Polska należy do państw o jednych z najwyższych cen energii elektrycznej w Unii Europejskiej, a krajowy przemysł pilnie potrzebuje wsparcia w procesie dekarbonizacji.
CISAF mógłby odegrać szczególnie ważną rolę w regionach rozwiniętych, takich jak obszar metropolitalny Warszawy, gdzie dostęp do wsparcia - zwłaszcza dla dużych przedsiębiorstw - jest w ramach obecnych instrumentów ograniczony lub całkowicie wyłączony. Programy oparte na CISAF mogłyby stać się podstawą dla takich instrumentów jak FENG, FEnIKS, Fundusz Modernizacyjny, grant rządowy czy Polska Strefa Inwestycji. Pozwoliłoby to znacząco zwiększyć skalę inwestycji w technologie net-zero, OZE, magazynowanie energii oraz dekarbonizację przemysłu.
Dziennikarze Business Insider Polska zwrócili się w tej sprawie do Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwa Energii. Oba resorty odesłały ich do Ministerstwa Rozwoju i Technologii, które - do momentu publikacji materiału - nie udzieliło żadnej odpowiedzi. Niniejsza interpelacja ma na celu uzyskanie jednoznacznych, wiążących wyjaśnień w tej sprawie. W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: Dlaczego Polska nie złożyła żadnego wniosku w ramach mechanizmu CISAF w okresie od 25 czerwca 2025 r.
do dnia złożenia niniejszej interpelacji, mimo że mechanizm ten obowiązuje od niemal roku i jest aktywnie wykorzystywany przez inne państwa członkowskie UE? Który resort – Ministerstwo Klimatu i Środowiska, Ministerstwo Energii czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii – odpowiada za merytoryczną koordynację działań Polski w ramach CISAF? Kto podejmuje decyzje o składaniu wniosków w tym mechanizmie? Czy opracowano harmonogram działań i podział kompetencji pomiędzy ministerstwami? Czy Rząd RP planuje złożenie wniosków w ramach CISAF?
Jeśli tak, to w jakim terminie, w jakich obszarach (technologie net-zero, OZE, dekarbonizacja przemysłu) oraz na jaką przybliżoną kwotę wsparcia? Jakie są szacowane straty oraz utracone korzyści dla polskiego przemysłu, sektora OZE i budżetu państwa wynikające z dotychczasowego braku działań w ramach CISAF? Czy resort przeprowadził analizę skutków tego zaniechania? Jaka jest przyczyna dotychczasowego braku aktywności ministerstwa w zakresie CISAF?
Posłanka Tracz krytykuje planowane przez MON zakupy ogromnej ilości min przeciwpiechotnych po wypowiedzeniu Konwencji Ottawskiej, kwestionując zgodność tych działań z wcześniejszymi deklaracjami i wskazując na zagrożenia humanitarne i gospodarcze. Pyta o cel zakupu tak dużego arsenału, jego składowanie, zabezpieczenie regionów wschodnich, analizy kosztów rozminowywania oraz procedury zapobiegające wykorzystaniu pól minowych przez Białoruś.
Posłanka interpeluje w sprawie likwidacji "bomb ekologicznych", szczególnie hałdy w Siechnicach, zanieczyszczającej potencjalnie ujęcia wody pitnej dla Wrocławia. Pyta o postęp w uruchomieniu środków z KPO, kryteria oceny wniosków oraz działania interwencyjne ministerstwa w sprawie hałdy w Siechnicach.
Posłowie wyrażają sprzeciw wobec uznania złoża skalenia Proszowa-Kwieciszowice za strategiczne, argumentując to zagrożeniem dla środowiska, sprzeciwem samorządów i potencjalną niekonstytucyjnością przepisów. Pytają ministerstwo o analizy wpływu kopalni na środowisko, zasoby wodne, zabytki i o rozważenie wycofania się z procedury.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie detencją dzieci cudzoziemskich w Polsce, szczególnie po nowelizacji ustawy o cudzoziemcach, co stoi w sprzeczności z orzecznictwem ETPC i standardami ochrony praw dziecka. Zadają pytania o uzasadnienie dla detencji małoletnich bez opieki i działania podjęte w celu zapewnienia im alternatywnej opieki.
Interpelacja dotyczy zaostrzenia praktyki przymusowych powrotów cudzoziemców do państw niebezpiecznych, z naruszeniem zasady non-refoulement, oraz wykonywania deportacji przed zapewnieniem realnej kontroli sądowej. Posłowie pytają o procedury i przypadki deportacji pomimo ryzyka naruszenia praw człowieka i braku skutecznej kontroli sądowej.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Funduszu Ochrony Rolnictwa, dostosowując przepisy dotyczące rekompensat dla producentów rolnych i grup producentów do aktualnych regulacji UE w zakresie pomocy de minimis. Wprowadza rozróżnienie w traktowaniu rekompensat jako pomocy de minimis w rolnictwie (dla producentów) i pomocy de minimis (dla grup). Ponadto, ustawa reguluje procedury w sprawach postępowań dotyczących rekompensat wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji oraz konsekwencje niezłożenia wymaganych dokumentów przez grupy producentów. Celem jest zapewnienie zgodności z prawem unijnym i poprawa efektywności zarządzania funduszem.
Projekt ustawy ma na celu nowelizację Prawa energetycznego i innych ustaw, wdrażając dyrektywy UE dotyczące efektywności energetycznej i poprawy struktury rynku energii elektrycznej. Wprowadza definicje nowych typów umów (np. z gwarancją stałej ceny, elastyczne umowy przyłączeniowe) i zmienia zasady przyłączania do sieci. Ustawa ma także na celu wzmocnienie ochrony konsumentów, w tym odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym, oraz promowanie racjonalnego zużycia energii. Zmiany obejmują także kwestie związane z liczeniem zużycia paliw gazowych i przyłączaniem instalacji oraz magazynów energii elektrycznej.
Przedstawiony tekst to fragment druku sejmowego zawierający 'Przegląd funkcjonowania mechanizmów i instrumentów wspierających wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, a także ocena skutków obowiązywania ustawy o odnawialnych źródłach energii'. Dokument ten, przygotowany przez Radę Ministrów, analizuje zmiany w systemie wsparcia OZE w latach 2021-2024, w tym systemy świadectw pochodzenia, taryf gwarantowanych (FIT/FIP), aukcje, wsparcie prosumentów i morskich farm wiatrowych. Raport uwzględnia również zgodność mechanizmów wsparcia z prawem Unii Europejskiej oraz zawiera analizę zmian legislacyjnych i ich wpływu na sektor OZE. Celem raportu jest ocena skuteczności obowiązujących mechanizmów wsparcia i identyfikacja obszarów wymagających optymalizacji, zgodnie z ustawowym obowiązkiem.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Gospodarki i Rozwoju dotyczące Raportu o pomocy publicznej i pomocy de minimis udzielonej przedsiębiorcom w Polsce w 2024 roku. Komisja, po rozpatrzeniu raportów i przeprowadzeniu dyskusji, wnosi o przyjęcie Raportu przez Wysoki Sejm. Dokument ten nie wprowadza nowych zmian prawnych, a jedynie podsumowuje i rekomenduje przyjęcie istniejącego raportu o udzielonej pomocy publicznej.
Projekt ustawy o zmianie Prawa energetycznego ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej oraz realizację priorytetów polityki Rady Ministrów w zakresie deregulacji. Ustawa wprowadza zmiany dotyczące m.in. definicji umów sprzedaży energii, przyłączania do sieci, programów wsparcia dla odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym oraz promocji oszczędnego zużycia energii. Proponowane regulacje mają również na celu wdrożenie tzw. pakietu antyblackoutowego, mającego na celu poprawę bezpieczeństwa energetycznego kraju. Dodatkowo, projekt zmienia inne ustawy związane z rynkiem energii, takie jak ustawa o OZE czy ustawa o rynku mocy.