Interpelacja w sprawie potrzeby przygotowania strategii transformacji przemysłu w Polsce
Data wpływu: 2026-04-21
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Jarosław Krajewski wyraża zaniepokojenie brakiem spójnej i kompleksowej strategii transformacji polskiego przemysłu, wskazując na rozproszenie odpowiedzialności i niedostateczne uwzględnienie elektryfikacji. Pyta o istnienie całościowego dokumentu, planowane nakłady inwestycyjne, matrycę finansowania oraz konkretne działania w poszczególnych sektorach przemysłu.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie potrzeby przygotowania strategii transformacji przemysłu w Polsce Interpelacja nr 16777 do ministra finansów i gospodarki w sprawie potrzeby przygotowania strategii transformacji przemysłu w Polsce Zgłaszający: Jarosław Krajewski Data wpływu: 21-04-2026 Panie Premierze, w przestrzeni publicznej pojawiają się głosy, że problem transformacji polskiego przemysłu jest ujmowany równolegle w kilku dokumentach państwowych, jednak bez dostatecznej spójności operacyjnej. Dotyczy to w szczególności projektu aktualizacji Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r.
z perspektywą do 2040 r., który został przekazany do dalszego procedowania na poziomie Rady Ministrów, oraz Strategią Rozwoju Polski 2035, stanowiącej średniookresową strategię rozwoju kraju. W dokumentach publicznych dotyczących SRP 2035 wskazano zarazem, że ma ona stanowić podstawę programowania nowej perspektywy finansowej UE po 2027 r., co dodatkowo zwiększa znaczenie jej części gospodarczej i przemysłowej. Mimo, że KPEiK i SRP 2035 są zgodne co do kierunku zmian, to pozostają zbyt ogólne, nie rozpisują odpowiedzialności instytucjonalnej, harmonogramów ani stabilnych źródeł finansowania dla poszczególnych branż produkcyjnych.
Zwraca się też uwagę na niedostateczne uwzględnienie elektryfikacji procesów przemysłowych jako rozwiązania możliwego do szybszego wdrażania w części sektorów, przy jednoczesnym szerszym eksponowaniu wodoru i technologii wychwytywania oraz składowania CO 2 , które w wielu obszarach mają raczej charakter średnio- i długookresowy. Z przedstawionych materiałów wynika ryzyko rozproszenia odpowiedzialności między resortami, niedostatecznej hierarchii dokumentów strategicznych oraz braku przełożenia celów ogólnych na mierzalne działania sektorowe.
W praktyce może to oznaczać opóźnienia inwestycyjne, słabsze przygotowanie Polski do negocjacji i wykorzystania środków UE po 2027 r., a także niewystarczające użycie dostępnych ram pomocy publicznej dla przemysłu energochłonnego i czystych technologii. Poważne wątpliwości budzi również brak przejrzystego mechanizmu powiązania dochodów z EU ETS z faktyczną redukcją emisyjności i poprawą konkurencyjności krajowego przemysłu. W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: 1.
Czy Rada Ministrów posiada obecnie jeden całościowy dokument lub program dotyczący transformacji przemysłu w Polsce, obejmujący co najmniej sektory: stalowy, chemiczny, cementowy, szklarski, ceramiczny, papierniczy i spożywczy; jeśli tak, proszę o wskazanie jego nazwy, statusu, podstawy prawnej, resortu wiodącego i terminu publikacji? 2. Jakie łączne nakłady inwestycyjne dla transformacji przemysłu przyjmuje obecnie rząd w perspektywie do 2040 r. oraz jaka część tych nakładów przypada na: elektryfikację procesów, efektywność energetyczną, OZE dla przemysłu oraz modernizację infrastruktury przyłączeniowej? 3.
Czy rząd dysponuje aktualną matrycą finansowania transformacji przemysłu, z podziałem na środki krajowe, środki UE, środki z EU ETS, instrumenty dłużne i środki prywatne; jeśli tak, proszę o jej udostępnienie lub podanie terminu publikacji? 4. Jakie konkretne działania zostały podjęte po publikacji projektu Planu działań dla zrównoważonego rozwoju przemysłu stalowego w Polsce oraz kiedy planowane jest zakończenie prac nad jego ostateczną wersją? 5.
Jakie instrumenty wsparcia dla przedsiębiorstw przemysłowych zostały już uruchomione albo są przygotowywane w latach 2026-2027 w celu przyspieszenia elektryfikacji procesów przemysłowych, rozwoju umów PPA, poprawy efektywności energetycznej oraz obniżenia kosztów energii dla odbiorców energochłonnych? 6. Który członek Rady Ministrów albo który resort pełni funkcję koordynatora transformacji przemysłu w Polsce i na jakiej podstawie powierzono mu tę rolę? 7.
Jakie mechanizmy ewidencji, raportowania i kontroli rząd zamierza wdrożyć, aby możliwe było jednoznaczne wykazanie, jaka część dochodów z EU ETS została przeznaczona na redukcję emisyjności i poprawę konkurencyjności przemysłu? 8. Czy rząd zamierza uzupełnić KPEiK oraz SRP 2035 o sektorowe ścieżki transformacji przemysłu, zawierające mierniki, harmonogramy, wskazanie instytucji odpowiedzialnych oraz plan finansowania; jeśli tak, to w jakim terminie? Z poważaniem
Poseł pyta o wpływ wzrostu cen paliw na realizację zadań publicznych przez gminy, w szczególności na dowóz uczniów i transport zbiorowy, oraz o adekwatność rządowych mechanizmów osłonowych dla JST. Kwestionuje skuteczność obecnych działań rządu i domaga się analiz i konkretnych rozwiązań wspierających samorządy w tej sytuacji.
Projekt ustawy zmienia ustawę o finansach publicznych oraz inne ustawy, wprowadzając poprawki zgłoszone w drugim czytaniu. Poprawki dotyczą m.in. definicji zasobów własnych Unii Europejskiej, zasad realizacji inwestycji o wysokiej wartości kosztorysowej, przenoszenia wydatków majątkowych, upoważnień do zmian limitów zobowiązań oraz terminów przekazywania dochodów budżetowych przez jednostki samorządu terytorialnego. Celem zmian jest doprecyzowanie i uelastycznienie przepisów dotyczących finansów publicznych w kontekście realizacji inwestycji i współpracy z Unią Europejską. Dodatkowo doprecyzowuje kwestie związane z darowiznami na rzecz JST.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji umowy między Polską a Wielką Brytanią i Irlandią Północną w sprawie wygaśnięcia skutków prawnych artykułu 13 umowy o wzajemnej ochronie inwestycji z 1987 roku. Celem jest zaktualizowanie ram prawnych regulujących stosunki inwestycyjne między oboma krajami. Komisje Sejmowe rekomendują uchwalenie projektu bez poprawek. Ustawa ma na celu usunięcie przestarzałych regulacji, potencjalnie ułatwiając nowe inwestycje.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych. Głównym celem jest doprecyzowanie przepisów poprzez włączenie remontów istniejących budowli przeciwpowodziowych do zakresu działania ustawy, z wyłączeniem prac utrzymaniowych i konserwacyjnych. Dodatkowo, rozszerza definicję budowli przeciwpowodziowych o rowy, kanały i pompownie o głównej funkcji przeciwpowodziowej. Wprowadza się także wymogi dotyczące dokumentacji dołączanej do wniosku o pozwolenie na realizację remontów budowli przeciwpowodziowych.
Projekt ustawy dotyczy szczególnych zasad realizacji inwestycji w zakresie bezpieczeństwa i obronności w ramach Krajowego Planu Odbudowy. Dodatkowe sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej odnosi się do poprawki zgłoszonej w drugim czytaniu projektu. Poprawka ta ma na celu dodanie do katalogu osób, których dotyczą przepisy ustawy, osoby zatrudnione w administracji rządowej. Zmiana ta ma zapewnić kompleksowe objęcie osób zaangażowanych w realizację inwestycji.
Przedstawiony dokument to dodatkowe sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych dotyczące rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2026. Komisja rozpatrzyła wnioski i poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i wnosi o odrzucenie projektu ustawy. Alternatywnie proponuje szereg poprawek, które dotyczą zmian w dochodach i wydatkach budżetowych, w tym przesunięcia środków między różnymi częściami budżetu, na przykład na wzrost wynagrodzeń w sferze budżetowej, restrukturyzację zadłużenia szpitali, dotacje dla NFZ, działalność naukową, kulturę, sport i infrastrukturę lokalną.