Interpelacja w sprawie wprowadzenia odpłatności za nieprzychodzenie pacjentów na umówione wizyty do lekarzy
Data wpływu: 2024-04-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o analizę problemu nieobecności pacjentów na wizytach lekarskich oraz rozważenie wprowadzenia opłat za takie nieobecności. Uważa on, że nieobecności pacjentów negatywnie wpływają na system opieki zdrowotnej i dostęp do lekarzy.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzenia odpłatności za nieprzychodzenie pacjentów na umówione wizyty do lekarzy Interpelacja nr 2565 do ministra zdrowia w sprawie wprowadzenia odpłatności za nieprzychodzenie pacjentów na umówione wizyty do lekarzy Zgłaszający: Dariusz Matecki Data wpływu: 15-04-2024 Zwracam się z interpelacją w sprawie problemu nieprzychodzenia pacjentów na umówione wizyty do lekarzy oraz konieczności rozważenia możliwości wprowadzenia odpłatności za takie nieobecności.
Niedochodzenie pacjentów na zaplanowane wizyty do lekarzy stanowi istotny problem, który ma negatywny wpływ zarówno na system opieki zdrowotnej, jak i na samego pacjenta. Porozumienie Zielonogórskie szacuje, że tylko w 2022 roku pacjenci nie pojawili się 1,4 miliona razy u lekarza, choć byli do niego zapisani. Takie zjawisko znacząco wydłuża kolejki oczekujących na pomoc specjalistów oraz utrudnia dostęp do opieki zdrowotnej dla tych, którzy rzeczywiście potrzebują pomocy.
W związku z powyższym, pragnę zadać następujące pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia przeprowadziło analizę skali problemu nieprzychodzenia pacjentów na umówione wizyty do lekarzy w Polsce? Jeśli tak, to jakie są główne wnioski z tej analizy? Czy rząd rozważa możliwość wprowadzenia odpłatności za nieprzyjście na umówione wizyty do lekarzy? Jakie byłyby założenia takiego systemu i jakie korzyści oraz zagrożenia może przynieść dla pacjentów i systemu opieki zdrowotnej? Czy istnieją już przykłady zastosowania podobnych rozwiązań w innych krajach i jakie są ich efekty?
Projekt zmienia zasady finansowania programów polityki zdrowotnej przez NFZ i budżet państwa oraz przesuwa termin dla części zagranicznych medyków na potwierdzenie znajomości języka polskiego. Dokument wzmacnia też możliwość finansowania świadczeń związanych z programami chorób zakaźnych dla osób bez ubezpieczenia. Ma charakter organizacyjno-finansowy, a nie systemowej reformy całej ochrony zdrowia.
Projekt zakłada prostą, celowaną zmianę w ustawie o utworzeniu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem zdrowia, ma corocznie ustalać i przekazywać subwencję na działalność dydaktyczną dla wskazanych studentów. To rozwiązanie wzmacnia finansowanie konkretnego strumienia kształcenia medycznego.
Ustawa o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE ustanawia ramy prawne dla działania tego instrumentu, mającego na celu finansowanie inwestycji w europejskim przemyśle obronnym. Określa zasady kontroli i audytu wykorzystania środków z pożyczki SAFE, udzielanej na podstawie rozporządzenia UE. Tworzy FIZB w Banku Gospodarstwa Krajowego, precyzuje źródła finansowania i przeznaczenie środków, a także zasady współpracy między ministrem obrony, innymi ministrami i BGK. Ustawa wprowadza zmiany w Prawie bankowym, ustawie o finansach publicznych i ustawie o Krajowej Administracji Skarbowej, dostosowując je do funkcjonowania FIZB.
Projekt uchwały Sejmu dotyczy sfinansowania polskiego udziału w pożyczce udzielanej Ukrainie przez Unię Europejską w wysokości 90 miliardów euro. Środki na ten cel mają pochodzić z zamrożonych aktywów rosyjskich na terytorium Polski, należących do osób i podmiotów wpisanych na listę sankcyjną. Celem uchwały jest wsparcie Ukrainy oraz osłabienie Rosji, co Sejm postrzega jako polską rację stanu. Sejm wzywa Rząd RP do niezwłocznego wypracowania mechanizmów prawnych i organizacyjnych w celu realizacji tego finansowania.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.