Interpelacja w sprawie uzupełnienia karty diagnostyki i leczenia onkologicznego
Data wpływu: 2024-07-22
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają, czy Ministerstwo Zdrowia rozważa uzupełnienie karty DiLO o punkt dotyczący oceny stanu odżywienia pacjentów onkologicznych, biorąc pod uwagę wysoki odsetek niedożywionych pacjentów i jego negatywne konsekwencje. Interpelacja dotyczy także ewentualnych innych działań ministerstwa w celu wczesnego diagnozowania niedożywienia u pacjentów onkologicznych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie uzupełnienia karty diagnostyki i leczenia onkologicznego Interpelacja nr 3970 do ministra zdrowia w sprawie uzupełnienia karty diagnostyki i leczenia onkologicznego Zgłaszający: Adrian Witczak, Alicja Łepkowska-Gołaś, Dorota Niedziela, Mateusz Bochenek, Michał Kołodziejczak, Dorota Marek, Barbara Okuła Data wpływu: 22-07-2024 Szanowna Pani Minister! Karta diagnostyki i leczenia onkologicznego (zielona karta DiLO) została wprowadzona 1 stycznia 2015 roku wraz z pakietem onkologicznym – grupą przepisów mających na celu poprawę diagnostyki i usprawnienie leczenia raka w Polsce.
Szybka terapia onkologiczna dedykowana jest pacjentom, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy, oraz chorym w trakcie leczenia onkologicznego. Nie ma żadnych ograniczeń wiekowych w dostępie do leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej. Diagnostyka i leczenie w ramach pakietu onkologicznego nie są także objęte limitami przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Z danych podawanych przez towarzystwa naukowe wynika, że 35-80% pacjentów onkologicznych na swojej drodze leczenia onkologicznego jest niedożywionych lub znajdują się w grupie ryzyka niedożywienia.
U nawet 20% chorych wyniszczenie jest bezpośrednią przyczyną zgonu w terminalnym okresie choroby. Co więcej, około 30% pacjentów jest niedożywionych już podczas przyjęcia do szpitala. Niedożywienie zazwyczaj kojarzy się z problemem krajów rozwijających się lub dotkniętych konfliktem. W poruszanym tutaj kontekście problem nie jest spowodowany ubóstwem, lecz jest wynikiem choroby.
Wśród podstawowych konsekwencji niedożywienia są: częstsze występowanie powikłań, zwiększenie ryzyka wystąpienia zakażeń i odleżyn, obniżenie jakości życia pacjentów, zmniejszenie tolerancji stosowanej terapii, co może prowadzić do jej wydłużenia lub przerwania, wydłużenie czasu rehabilitacji czy zwiększenie śmiertelności. Nie bez znaczenia jest także większa częstotliwość hospitalizacji i dłuższy pobyt w szpitalu, co wiąże się ze wzrostem kosztów leczenia.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister o udzielenie wyjaśnień i odpowiedzi na następujące pytania: Czy biorąc powyższe pod uwagę, ministerstwo rozważa uzupełnienie karty diagnostyki i leczenia onkologicznego o punkt dotyczący przesiewowej oceny stanu odżywienia? Czy ministerstwo rozważa podjęcie innych kroków mających na celu wczesne zdiagnozowanie niedożywienia lub ryzyka niedożywienia wśród pacjentów onkologicznych?
Posłanka Ewa Kołodziej pyta ministra zdrowia o dostępność edukacji diabetologicznej dla pacjentów pierwszorazowych z cukrzycą w poradniach diabetologicznych oraz o plany ministerstwa dotyczące poprawy tej sytuacji. Wyraża zaniepokojenie ograniczonym dostępem do kompleksowej edukacji, co negatywnie wpływa na zdrowie pacjentów.
Poseł Mateusz Bochenek krytykuje restrykcyjne podejście organów podatkowych (Dyrektora KIS) do interpretacji przepisów dotyczących estońskiego CIT, w szczególności w kwestii terminu podpisywania sprawozdań finansowych, co prowadzi do nieproporcjonalnych sankcji dla podatników. Pyta o uzasadnienie takiego formalistycznego stanowiska, które może prowadzić do upadłości firm i jest sprzeczne z duchem prawa podatkowego.
Poseł zgłasza nieprawidłowości w przebiegu specjalizacji i egzaminu specjalizacyjnego lekarza ortodonty, w tym brak odpowiedzi na pisma do Ministerstwa Zdrowia. Pyta o działania ministerstwa w celu wyjaśnienia sprawy i aktualny status tej sprawy.
Posłowie pytają ministra infrastruktury o plany dotyczące utrzymania statusu drogi krajowej dla odcinka Tychy - Bielsko-Biała (dotychczasowa DK1) po otwarciu drogi ekspresowej S1, obawiając się negatywnych konsekwencji przekazania tego odcinka samorządowi. Podnoszą argumenty o kluczowej roli tego odcinka w ruchu regionalnym i ponadregionalnym oraz proponują włączenie go do drogi krajowej nr 86.
Poseł pyta o stabilność finansowania programu "Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością", kryteria naboru uczestników oraz uproszczenie procedur przyznawania usług asystenckich, a także o postęp prac nad rozszerzeniem dodatku do renty socjalnej. Poseł wyraża zaniepokojenie potencjalnymi problemami z dostępem do wsparcia i nierównym traktowaniem osób z niepełnosprawnościami.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.