Interpelacja w sprawie endometriozy
Data wpływu: 2024-07-29
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o działania Ministerstwa Zdrowia w zakresie endometriozy, w tym gromadzenie danych epidemiologicznych, finansowanie leczenia oraz wdrożenie programów diagnostycznych i terapeutycznych. Wyraża zaniepokojenie brakiem danych i analiz, kwestionując podstawy planowania systemowego wsparcia dla chorych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie endometriozy Interpelacja nr 4119 do ministra zdrowia w sprawie endometriozy Zgłaszający: Janusz Cichoń Data wpływu: 29-07-2024 Endometrioza to przewlekła choroba, w której tkanka podobna do endometrium występuje poza macicą, powodując szereg istotnych dolegliwości – od przewlekłego, niemożliwego do zniesienia w powszechny sposób bólu, po ryzyko wystąpienia stanów zagrażających życiu, jakim jest na przykład ostra niedrożność przewodu pokarmowego spowodowana ogniskami choroby. Diagnoza trwa średnio 7-10 lat, a pacjentki muszą odwiedzić w tym celu wielu lekarzy różnych specjalizacji.
Proces ten, często naznaczony jest zjawiskiem tzw. medycznego gaslightingu, czyli umniejszaniem lub bagatelizowaniem objawów zgłaszanych przez pacjentki. W efekcie kobiety często słyszą, że ich bóle są "normalne" lub "psychosomatyczne", co prowadzi do opóźnień w diagnozie i właściwym leczeniu. Z badań przeprowadzonych w USA wynika, że kobieta cierpiąca na endometriozę średnio odwiedza od 5 do 7 lekarzy, zanim uzyska właściwą diagnozę.
Ten długi i kontrowersyjny proces diagnostyczny wynika z braku specjalistycznej wiedzy, mylenia objawów endometriozy z innymi schorzeniami oraz niewystarczającego dostępu do specjalistów w dziedzinie diagnostyki nieinwazyjnej i najnowszych standardów interdyscyplinarnej terapii. Endometrioza jest głównie diagnozowana u kobiet w wieku rozrodczym, ale według dostępnych badań, może również występować u dziewcząt przed okresem menstruacyjnym oraz u kobiet po menopauzie.
Uwzględniając te grupy i szacując, że endometrioza może dotykać nawet 10-15% wszystkich kobiet, oznaczać to może, że w Polsce możemy mówić o nawet 4 milionach chorych, zarówno z objawami, jak i bezobjawowych, czy zmagających się tylko częściowo z dolegliwościami, jak na przykład niepłodnością. W Polsce na cukrzycę choruje około 3 miliony osób. Liczba ta obejmuje zarówno osoby z cukrzycą typu 1, jak i typu 2. Cukrzyca jest jedną z najczęstszych chorób przewlekłych w Polsce i na świecie, co już samo w sobie uzasadnia potrzebę kompleksowych programów leczenia i wsparcia dla pacjentów.
Dla porównania, jak podaje Krajowy Rejestr Nowotworów, liczba chorych na raka wynosi 1,17 mln. Choć endometrioza jest schorzeniem o niższym ryzyku wystąpienia zgonu, jej charakter i sposób inwazji zdrowych tkanek często porównywany jest przez ekspertów do choroby onkologicznej. Niesie także za sobą koszty społeczne i ekonomiczne oraz ryzyka bardzo zbliżone do tych występujących w innych chorobach kompleksowo i negatywnie wpływających na jakość życia i dobrostan chorych. Wdrożenie szybkiej terapii endometriozy na wczesnym etapie pozwoli na znaczne zmniejszenie bólu i poprawę tej jakości życia pacjentek.
Skuteczna, wczesna interwencja może zredukować ryzyko powikłań, nawrotów choroby i konieczności przeprowadzania możliwych do uniknięcia reoperacji. Ponadto, szybka diagnoza i leczenie przyczynią się do zmniejszenia kosztów społecznych i obciążenia systemu opieki zdrowotnej.
W związku z docierającymi coraz częściej sygnałami zaniepokojenia ze strony niereprezentowanych w pełni stanowisk i środowisk pacjentek oraz ekspertów w dziedzinie terapii endometriozy, zwracam się z uprzejmą prośbą o przedstawienie szczegółowych informacji i wyjaśnień na poniższe zagadnienia: Czy od 2018 roku, kiedy to zapytano w interpelacji nr 27780 o statystyki, ministerstwo lub/i podległe mu jednostki wprowadziły rozwiązanie umożliwiające centralne gromadzenie danych na temat epidemiologii endometriozy?
Jaka jest liczba indywidualnych numerów PESEL z rozpoznaniem ICD-10: N80.0 do N80.9 (endometrioza i różne jej typy i lokalizacje) w systemie. Na ile szacowana jest liczba pacjentek poza systemem NFZ? Czy jeśli ministerstwo lub/i podległe mu jednostki nie mają statystyk nt. skali problemu i epidemiologii, to na jakiej podstawie szacują potencjał i założenia wprowadzenia rozwiązań systemowych i planują opracowanie planu dla chorych, w tym również jego finansowania i docelowego budżetu? Czy ministerstwo posiada jakiekolwiek dane na temat pacjentek z rozpoznaniem endometriozy, które leczą się w nielicznych prywatnych placówkach eksperckich?
Poseł pyta o możliwość uwzględniania nadzwyczajnych okoliczności, takich jak warunki atmosferyczne lub procedury przetargowe, przy rozliczaniu inwestycji KPO przez samorządy oraz o elastyczne podejście w przypadkach obiektywnych trudności. Podkreśla, że zaniedbania poprzedniego rządu PiS skróciły czas na realizację tych inwestycji.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie nagłymi zmianami w Zarządzie Grupy Azoty, kwestionując ich sensowność w kontekście negocjacji z bankami i potencjalnego wpływu na sytuację finansową spółki. Pytają o przyczyny i konsekwencje tych decyzji, wzywając do wyjaśnień i zapewnienia stabilności Grupie Azoty.
Poseł pyta o adekwatność i możliwość obniżenia odpisów na Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG), które obciążają banki z udziałem Skarbu Państwa i ograniczają wypłatę dywidend. Interesuje go również nadzór BFG oraz zwrot środków zainwestowanych w ratowanie innych banków.
Poseł Janusz Cichoń interweniuje w sprawie braku spójności między prawem cywilnym a podatkowym w zakresie przejęcia długu, szczególnie w kontekście VAT, co utrudnia restrukturyzację przedsiębiorstw i zagraża wpływom do budżetu państwa. Pyta, czy Ministerstwo Finansów planuje zmiany legislacyjne, aby umożliwić przejmowanie zobowiązań VAT wraz z długiem i czy widzi potrzebę zmian w art. 105a ustawy o VAT.
Interpelacja dotyczy wpływu wprowadzenia systemu kaucyjnego na gminne systemy gospodarki odpadami komunalnymi, w szczególności potencjalnego wzrostu kosztów i braku uwzględniania danych z systemu kaucyjnego w gminnych poziomach selektywnej zbiórki. Poseł pyta o mechanizmy kompensacyjne dla gmin i możliwość uwzględniania danych z systemu kaucyjnego w sprawozdawczości gmin.
Projekt zmienia zasady finansowania programów polityki zdrowotnej przez NFZ i budżet państwa oraz przesuwa termin dla części zagranicznych medyków na potwierdzenie znajomości języka polskiego. Dokument wzmacnia też możliwość finansowania świadczeń związanych z programami chorób zakaźnych dla osób bez ubezpieczenia. Ma charakter organizacyjno-finansowy, a nie systemowej reformy całej ochrony zdrowia.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.