Interpelacja w sprawie trudnej sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej
Data wpływu: 2024-07-30
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o trudną sytuację finansową warsztatów terapii zajęciowej (WTZ) spowodowaną inflacją i wzrostem kosztów, pytając o plany zwiększenia finansowania pobytu uczestnika WTZ oraz wprowadzenie mechanizmu waloryzacji kosztów. Podnosi problem kadrowy związany z niewystarczającymi zarobkami w WTZ w porównaniu do innych sektorów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie trudnej sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej Interpelacja nr 4172 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie trudnej sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej Zgłaszający: Łukasz Ściebiorowski Data wpływu: 30-07-2024 Szanowna Pani Minister, obecnie koszty utworzenia działalności oraz te wynikające ze zwiększenia liczby uczestników warsztatu terapii zajęciowej (WTZ) są współfinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON), środków samorządu powiatowego lub z innych źródeł. Zgodnie z art. 68c ust. 1 pkt 1 lit.
b ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44) maksymalne dofinansowanie ze środków PFRON na pokrycie wydatków ponoszonych z tytułu działalności warsztatów terapii zajęciowej, w tym tych wynikających ze zwiększonej liczby uczestników warsztatu, określono na poziomie 90% kosztów. Z kolei art. 10b ust. 2a wspomnianej ustawy określa, że koszty działalności warsztatu są finansowane ze środków samorządu powiatowego w wysokości co najmniej 10% tych kosztów.
Procedura przekazywania środków finansowych odpowiednim jednostkom samorządu terytorialnego przez PFRON została określona w rozporządzeniu Rady Ministrów z 13 maja 2003 r. w sprawie algorytmu przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom wojewódzkim i powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1605, z późn. zm.). Zgodnie z § 5 ust. 3 i 4 ww.
rozporządzenia maksymalna kwota zobowiązań samorządu powiatowego do wypłaty w danym roku, stanowiącej dofinansowanie kosztów generowanych przez warsztaty terapii zajęciowej, stanowi iloczyn liczby ich uczestników - wynikającej z umów podpisanych do 31 grudnia roku poprzedzającego rok, na który jest obliczany algorytm, i kwoty środków przeznaczonych na pokrycie kosztów rocznego uczestnictwa jednej zapisanej osoby w warsztatach terapii zajęciowej. W chwili obecnej roczne finansowanie kosztu uczestnika w warsztacie terapii zajęciowej wynosi 33696 zł, co daje kwotę 2808 zł miesięcznie i jest to kwota niewystarczająca.
Inflacja, planowane podwyżki cen nośników energii, czyli prądu i gazu, jak również spory wzrost wynagrodzeń w placówkach służby zdrowia wynikający z przepisów z 8 czerwca 2017 roku o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne, w tym terapeutów zajęciowych, psychologów, fizjoterapeutów, czyli tych specjalistów, którzy zatrudnieni są w warsztatach terapii zajęciowej, oświacie, a ostatnio również w pomocy społecznej, na podstawie przepisów z 19.06.2024 r.
o dodatku motywacyjnym dla szeroko pojętego obszaru pomocy społecznej pracowników służb socjalnych powoduje, że warsztaty terapii zajęciowej zaczynają borykać się ze sporym problemem kadrowym, gdyż nie są w stanie zapewnić pensji jak w wyżej wymienionych resortach na takich samych bądź podobnych stanowiskach pracy. W związku z trudną sytuacją finansową warsztatów terapii zajęciowej i w nawiązaniu do kierowanych do mnie jako posła na Sejm RP informacji Ogólnopolskiego Forum Warsztatów Terapii Zajęciowej proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1.
Czy są prowadzone prace lub czy w najbliższym czasie zostaną podjęte działania mające na celu zwiększenie wysokości finansowania kosztu pobytu uczestnika WTZ, a tym samym czy zmianie ulegnie rozporządzenie w sprawie algorytmu przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom wojewódzkim i powiatowym? 2. Jaką perspektywę czasową mógłby obejmować wzrost finansowania kosztu pobytu uczestnika: tylko bieżący rok czy również lata kolejne? 3.
Czy przewidywane jest wprowadzenie mechanizmu, który prowadziłby do stałego waloryzowania kosztu pobytu uczestnika, tak aby warsztaty terapii zajęciowej otrzymywały środki finansowe odpowiadające aktualnym potrzebom wynikającym z inflacji, jak również wzrostu płacy minimalnej? Z wyrazami szacunku
Poseł Ściebiorowski wyraża zaniepokojenie skomplikowanymi i przewlekłymi procedurami taryfikacyjnymi prowadzonymi przez Wody Polskie, które negatywnie wpływają na przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne. Pyta Ministerstwo Infrastruktury o planowane działania legislacyjne i usprawniające ten proces.
Poseł interweniuje w sprawie niejasności dotyczących stosowania nowych przepisów o minimalnym wieku kandydatów na kierowców i ważności egzaminów, szczególnie w kontekście osób, które rozpoczęły kurs przed wejściem w życie nowych regulacji. Pyta o możliwość unieważnienia egzaminów przeprowadzonych zgodnie z procedurami i domaga się jednolitych wytycznych dla urzędów.
Interpelacja dotyczy dystrybucji tantiem internetowych dla twórców filmowych, szczególnie młodych, po implementacji dyrektywy DSM. Posłanka pyta o transparentność systemu wynagradzania i monitorowanie dystrybucji środków przez organizacje zbiorowego zarządzania, aby zapewnić równy dostęp dla wszystkich twórców.
Poseł Ściebiorowski pyta o rolę i finansowanie międzynarodowych konkursów artystycznych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zwłaszcza tych o charakterze międzypokoleniowym, oraz o dostęp do środków dla podmiotów publicznych i organizacji pozarządowych. Wyraża zaniepokojenie, czy obecne mechanizmy finansowania zapewniają organizatorom stabilność i możliwość planowania z wyprzedzeniem.
Posłowie pytają o niejasności w przepisach dotyczących uprawnień do prowadzenia łodzi motorowych przez ratowników wodnych i strażaków, szczególnie w kontekście wykonywania obowiązków służbowych, a nie działalności komercyjnej. Interpelacja dotyczy potencjalnej potrzeby doprecyzowania przepisów i stworzenia odrębnej ścieżki kwalifikacyjnej dla służb ratowniczych.
Projekt zmienia zasady finansowania programów polityki zdrowotnej przez NFZ i budżet państwa oraz przesuwa termin dla części zagranicznych medyków na potwierdzenie znajomości języka polskiego. Dokument wzmacnia też możliwość finansowania świadczeń związanych z programami chorób zakaźnych dla osób bez ubezpieczenia. Ma charakter organizacyjno-finansowy, a nie systemowej reformy całej ochrony zdrowia.
Senat uchwalił pakiet poprawek do ustawy o języku polskim oraz o Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Zmiany mają głównie charakter doprecyzowujący, redakcyjny i terminologiczny, w tym w obszarze uczelni, zaświadczeń i pojęć dotyczących osób z niepełnosprawnościami. Dokument wzmacnia spójność prawną, ale nie przebudowuje całej ustawy.
Projekt zakłada prostą, celowaną zmianę w ustawie o utworzeniu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem zdrowia, ma corocznie ustalać i przekazywać subwencję na działalność dydaktyczną dla wskazanych studentów. To rozwiązanie wzmacnia finansowanie konkretnego strumienia kształcenia medycznego.
Projekt wprowadza czasową stawkę 0% VAT na podstawowe artykuły spożywcze od 1 kwietnia do 31 grudnia 2026 r. Jego celem jest obniżenie cen żywności i poprawa sytuacji gospodarstw domowych. Rozwiązanie ma wyraźnie interwencyjny, antyinflacyjny charakter.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.