Interpelacja w sprawie procedur przyjęcia do szpitala w Polsce po wypadku obywatela polskiego za granicą
Data wpływu: 2024-08-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o procedury przyjęcia do szpitala w Polsce obywatela po wypadku za granicą, wskazując na trudności rodziny w uzyskaniu gwarancji przyjęcia i brak wsparcia ze strony instytucji. Podkreśla brak konkretnych wytycznych i pyta o obowiązujące rozwiązania kryzysowe oraz możliwość skierowania przez NFZ do konkretnej placówki.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie procedur przyjęcia do szpitala w Polsce po wypadku obywatela polskiego za granicą Interpelacja nr 4214 do ministra zdrowia w sprawie procedur przyjęcia do szpitala w Polsce po wypadku obywatela polskiego za granicą Zgłaszający: Tadeusz Tomaszewski Data wpływu: 01-08-2024 Gniezno, 1 sierpnia 2024 roku Szanowna Pani Minister, w przestrzeni medialnej Gniezna głośna jest sprawa 25-letniego Filipa, który podczas krótkiego urlopu w Albanii uległ wypadkowi (tonięcie nie zakończone zgonem).
Pomimo natychmiastowej pomocy okazało się, że Filip ma dużo obrażeń, które dotknęły nerki, żołądek, płuca, a także niedotlenienie mózgu, które spowodowało utratę świadomości. Został wprowadzony w śpiączkę farmakologiczną. Po wybudzeniu, lekarze określili stan jako „przytomny, ale nieobecny“, ale stwierdzili, że teraz można już go w sposób bezpieczny przetransportować do Polski. Rodzina transport na swój koszt zorganizowała, ale okazało się, że aby transport wystartował potrzebna jest gwarancja rezerwacji łóżka w szpitalu docelowym w Polsce.
Żaden szpital w Polsce – do których zwróciła się rodzina – nie chciał dać gwarancji przyjęcia na oddział. Lista instytucji, do których gnieźnianin zwracał się z prośbą o pomoc jest długa, to m.in.: Narodowy Fundusz Zdrowia, Zakład Usług Społecznych, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, jak również Ministerstwo Zdrowia. Każda odsyłała do następnej. Po wielotygodniowych staraniach i determinacji rodziny – w kwestii przetransportowania młodego mężczyzny do Polski – sprawa skończyła się dobrze. Teraz najbliżsi mogą skupić się wyłącznie na tragedii, która ich dotknęła.
Filip jest przytomny, ale jego stan określany jest jako wegetatywny, nie ma z nim kontaktu. W obliczu takiej tragedii, jak wypadek bliskiej osoby w obcym kraju okazuje się, że trzeba liczyć tylko na siebie. Żadna instytucja nie była skora do pomocy, brakuje konkretnych wytycznych. Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o odpowiedzi na pytania: Jakie w Polsce obecnie obowiązują rozwiązania dotyczące postępowania w takich sytuacjach kryzysowych? Gdzie obywatele RP będący za granicą mogą uzyskać pomoc? Czy NFZ może w takich sytuacjach skierować do określonego szpitala czy innej placówki? Z wyrazami szacunku Tadeusz Tomaszewski
Poseł wyraża zaniepokojenie potencjalnym ograniczaniem roli Domów Pomocy Społecznej (DPS) w ramach deinstytucjonalizacji usług społecznych i pyta o plany ministerstwa dotyczące utrzymania i rozwoju DPS-ów oraz zapewnienia równowagi między usługami środowiskowymi a opieką instytucjonalną. Pyta także, czy ministerstwo planuje poprawę warunków funkcjonowania DPS-ów i czy możliwe jest uznanie DPS-ów za filar systemu pomocy społecznej.
Poseł kwestionuje decyzję o wyłączeniu kategorii juniora starszego w sportach nieolimpijskich z punktacji Systemu Sportu Młodzieżowego, argumentując, że zaszkodzi to finansowaniu i rozwojowi sportu młodzieżowego. Pyta o podstawy tej decyzji, cele, konsultacje ze związkami sportowymi oraz ocenę potencjalnych negatywnych skutków.
Poseł pyta Minister Edukacji o stanowisko w sprawie postulatów Unii Metropolii Polskich dotyczących zmiany zasad finansowania oświaty, szczególnie w kontekście niewystarczających środków i sposobu kalkulacji potrzeb oświatowych. Pyta również, czy ministerstwo planuje zmiany w sposobie kalkulacji tych potrzeb.
Projekt zmienia zasady finansowania programów polityki zdrowotnej przez NFZ i budżet państwa oraz przesuwa termin dla części zagranicznych medyków na potwierdzenie znajomości języka polskiego. Dokument wzmacnia też możliwość finansowania świadczeń związanych z programami chorób zakaźnych dla osób bez ubezpieczenia. Ma charakter organizacyjno-finansowy, a nie systemowej reformy całej ochrony zdrowia.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.