Interpelacja w sprawie konserwacji rowów melioracyjnych, przepustów i innych urządzeń odprowadzających wodę z nieruchomości prywatnych
Data wpływu: 2024-09-23
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o działania ministerstwa dotyczące konserwacji rowów melioracyjnych na terenach prywatnych, podkreślając problem podtopień spowodowanych zaniedbaniami i brak wsparcia finansowego dla właścicieli. Interpelacja ma na celu ustalenie planów kontroli, dostępnych środków finansowych, programów dofinansowania oraz edukacji właścicieli gruntów w tym zakresie.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie konserwacji rowów melioracyjnych, przepustów i innych urządzeń odprowadzających wodę z nieruchomości prywatnych Interpelacja nr 4996 do ministra infrastruktury w sprawie konserwacji rowów melioracyjnych, przepustów i innych urządzeń odprowadzających wodę z nieruchomości prywatnych Zgłaszający: Marek Krząkała, Urszula Augustyn, Zofia Czernow Data wpływu: 23-09-2024 Szanowna Pani Minister! Brak systematycznej konserwacji rowów melioracyjnych, przydrożnych oraz przepustów, szczególnie w czasie obfitych opadów deszczu, prowadzi do lokalnych podtopień i zalewania posesji.
Zarośnięte i zamulone rowy nie spełniają swojej funkcji odprowadzania nadmiaru wód, przez co powstają zastoje wodne podtapiające przyległe grunty i drogi. Problemem jest również celowe niszczenie, zasypywanie oraz zaśmiecanie tych urządzeń. W teorii prace konserwacyjne powinny być prowadzone co roku w okresie jesieni oraz wiosną, w celu umożliwienia odpływu wód opadowych i roztopowych, a latem w zakresie wykaszania roślinności porastającej koryta urządzeń.
Zgodnie z artykułem 205 ustawy Prawo wodne, obowiązek utrzymania urządzeń melioracyjnych spoczywa na właścicielu gruntu, ponieważ korzystanie z wód nie może negatywnie wpływać na stosunki wodne w zlewni ani zagrażać przyległym gruntom. Warto podkreślić, że powyższa sytuacja nie musi być jedynym powodem kontroli ze strony PGW WP. Wystąpienie negatywnego wpływu na stan ekologiczny wód, wynikającego z braku utrzymania urządzeń, również może być podstawą do przeprowadzenia takich czynności. Pewne nieporozumienia może budzić zapis art.
203 ustawy Prawo wodne („Programowanie, planowanie i nadzorowanie wykonywania urządzeń melioracji wodnych (…) należy do Wód Polskich”). Zapis ten odnosi się jednak do przypadków, w których urządzenia melioracyjne są współfinansowane przez Skarb Państwa. Ustawa teoretycznie umożliwia właścicielom gruntów rolnych składanie wniosków do PGW Wód Polskich o dofinansowanie inwestycji związanych z wykonaniem urządzeń melioracyjnych. Wynika to z art. 199 ust. 2 ustawy i ma dalsze konsekwencje w art. 203, 205 oraz 206. Zgodnie z art. 188 ust.
2 ustawy Prawo wodne, w kosztach utrzymania rowów melioracyjnych uczestniczą osoby, które odnoszą korzyści z ich użytkowania. Oznacza to, że każdy rolnik, właściciel działki, na której znajduje się rów melioracyjny, czerpie korzyści z jego funkcjonowania. Zgodnie z art. 335 ust. 1 ustawy Prawo wodne, kontrole stanu urządzeń wodnych przeprowadzają wyznaczeni pracownicy PGW WP, którzy są uprawnieni do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego (art. 336 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo wodne).
Zaniedbanie przez właściciela nieruchomości obowiązku utrzymania rowów w należytym stanie, jak również utrudnianie przepływu wody w rowie, jest wykroczeniem zagrożonym karą grzywny, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24.08.2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2019 r. poz. 1120). W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy planowane są kontrole rowów melioracyjnych i urządzeń wodnych na terenach prywatnych, mające na celu zweryfikowanie ich stanu technicznego? Ile takich kontroli przeprowadziło PGW WP w ostatnich dwóch latach i ile nałożono kar?
Jakie środki w skali rocznej są przewidziane przez PGW Wody Polskie lub inne instytucje w celu wsparcia właścicieli gruntów w zakresie konserwacji rowów melioracyjnych i innych urządzeń wodnych? Czy są dostępne programy dofinansowania na naprawę, odtworzenie lub budowę nowych urządzeń melioracyjnych, z których mogliby skorzystać mieszkańcy miast i gmin, a jeśli tak, to jakie warunki muszą spełniać właściciele gruntów, aby uzyskać taką pomoc? Jakie kroki są podejmowane w celu edukowania właścicieli gruntów o ich obowiązkach związanych z utrzymaniem urządzeń melioracyjnych oraz zagrożeniach wynikających z ich zaniedbania?
Jakie jest stanowisko ministerstwa wobec rozszerzenia kompetencji w zakresie kontroli (np. dla straży gminnych i miejskich) stanu cieków wodnych, urządzeń melioracyjnych i rowów będących na terenach prywatnych wraz z możliwością nakładania kar grzywny? Jak ministerstwo odnosi się do sytuacji, w której w przypadku bezskutecznego wzywania właściciela nieruchomości do udrożnienia rowów, urządzeń melioracyjnych lub innych elementów ułatwiających przepływ wody przez nieruchomość gmina ma możliwość dokonywania tego typu czynności na własny koszt, a następnie wnosi o pokrycie poniesionych kosztów u właściciela?
Interpelacja dotyczy braku centralnego rejestru procedur medycznie wspomaganej reprodukcji w Polsce, co utrudnia ocenę skuteczności i bezpieczeństwa leczenia niepłodności. Poseł pyta o ewentualne prace nad nowelizacją programu leczenia niepłodności oraz nad stworzeniem takiego rejestru.
Interpelacja dotyczy nierównego dostępu do nowoczesnych terapii dla pacjentów z hemofilią w zależności od wieku, a konkretnie braku dostępu dla dorosłych do terapii dostępnych dla dzieci. Poseł pyta o postęp w udostępnianiu tych terapii dorosłym pacjentom i o działania na rzecz równego dostępu do leczenia.
Poseł pyta o możliwość uwzględniania nadzwyczajnych okoliczności, takich jak warunki atmosferyczne lub procedury przetargowe, przy rozliczaniu inwestycji KPO przez samorządy oraz o elastyczne podejście w przypadkach obiektywnych trudności. Podkreśla, że zaniedbania poprzedniego rządu PiS skróciły czas na realizację tych inwestycji.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie nagłymi zmianami w Zarządzie Grupy Azoty, kwestionując ich sensowność w kontekście negocjacji z bankami i potencjalnego wpływu na sytuację finansową spółki. Pytają o przyczyny i konsekwencje tych decyzji, wzywając do wyjaśnień i zapewnienia stabilności Grupie Azoty.
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o planowane działania w zakresie wdrożenia niskodawkowej tomografii komputerowej we wczesnej diagnostyce raka płuca, rozszerzenia finansowania płynnej biopsji oraz zmian w refundowanym leczeniu raka płuca. Podkreślają potrzebę poprawy diagnostyki i leczenia, szczególnie w kontekście drobnokomórkowego raka płuca.
Przedmiotem sprawozdania Komisji Nadzwyczajnej jest uchwała Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych. Komisja rozpatrzyła uchwałę Senatu i wnosi do Sejmu o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-3. Celem ustawy jest usprawnienie procesu przygotowania inwestycji przeciwpowodziowych, prawdopodobnie w reakcji na powódź z 2024 roku.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2184 w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Kluczowym elementem jest wprowadzenie podejścia opartego na ryzyku w całym łańcuchu dostaw wody, od ujęcia, przez uzdatnianie, aż po dystrybucję. Ustawa ma na celu poprawę powszechnego dostępu do bezpiecznej wody pitnej oraz ochronę zdrowia ludzi przed skutkami zanieczyszczeń wody.
Projekt ustawy dotyczy zmian w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw, a także w ustawie Prawo wodne. Komisja Nadzwyczajna ds. działań przeciwpowodziowych i usuwania skutków powodzi z 2024 roku, rozpatrując projekt po ponownym skierowaniu przez Sejm, wnosi o skreślenie artykułu 3. Celem tej poprawki jest modyfikacja pierwotnych założeń ustawy w zakresie reagowania na skutki powodzi i regulacji związanych z gospodarką wodną.
Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie zmian w przepisach dotyczących usuwania skutków powodzi i gospodarowania wodami. Główne zmiany dotyczą wykupu nieruchomości przez Skarb Państwa w związku z likwidacją skutków powodzi, zwiększenia limitu wydatków na ten cel w roku 2026 oraz doprecyzowania zasad monitorowania i korygowania tych wydatków przez ministra właściwego ds. gospodarki wodnej. Ustawa ma na celu usprawnienie procesu usuwania skutków powodzi i efektywne wykorzystanie środków na ten cel, szczególnie w kontekście wykupu nieruchomości.
Projekt ustawy ma na celu umożliwienie dokończenia procesu wykupu nieruchomości zniszczonych w wyniku powodzi, który rozpoczął się na podstawie ustawy powodziowej 3.0. Proponowane zmiany obejmują zwolnienie z obowiązku posiadania świadectwa charakterystyki energetycznej przy wykupie, przyznanie dodatkowych środków finansowych na wykup nieruchomości w 2026 roku oraz doprecyzowanie przepisów przejściowych dotyczących procedury wykupu. Ustawa ma zapewnić kontynuację pomocy dla poszkodowanych i usprawnić proces wykupu nieruchomości przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie.