Interpelacja w sprawie sytuacji w warsztatach terapii zajęciowej oraz wynagradzania ich personelu
Data wpływu: 2024-10-23
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Elżbieta Burkiewicz interweniuje w sprawie niskich i niesprawiedliwych wynagrodzeń pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ) w porównaniu do osób na podobnych stanowiskach w innych sektorach, pytając o plany ministerstwa w celu poprawy ich sytuacji. Podkreśla dyskryminację i potencjalny odpływ kadry z powodu braku odpowiednich regulacji i wsparcia finansowego.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sytuacji w warsztatach terapii zajęciowej oraz wynagradzania ich personelu Interpelacja nr 5734 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie sytuacji w warsztatach terapii zajęciowej oraz wynagradzania ich personelu Zgłaszający: Elżbieta Burkiewicz Data wpływu: 23-10-2024 Szanowna Pani, zwracam się prośbą o informację oraz o interwencję w sprawie wynagradzania pracowników warsztatów terapii zajęciowej.
Warsztaty terapii zajęciowej (dalej WTZ) funkcjonują na pograniczu kilku resortów i są w związku z tym systematycznie pomijane we wszelkich ustawach dotyczących wynagradzania, praw oraz dodatków czy przywilejów dla pracowników. Wedle mojej wiedzy w placówkach służby zdrowia, zgodnie z przepisami z dnia 8 czerwca 2017 roku o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia pracowników wykonujących zawody medyczne (w tym: terapeutów zajęciowych, psychologów, fizjoterapeutów – czyli specjalistów zatrudnionych w WTZ) wynagrodzenie jest nieporównywalnie wyższe niż wynagrodzenie w przeciętnym WTZ.
WTZ nie są uznawane za placówkę medyczną, więc pracowników WTZ przepisy o najniższym możliwym wynagrodzeniu pracowników zawodów medycznych nie dotyczą, pomimo iż pracownicy WTZ pracują często z tymi samymi osobami, na podobnych lub wręcz tożsamych stanowiskach, i wykonują taką samą lub nawet bardziej obciążającą pracę, jak pracownicy placówek medycznych. W placówkach oświatowych istnieje szereg przywilejów (20-godzinny tydzień pracy, wolne ferie, wakacje, urlop dla poratowania zdrowia itp.) obejmujących pracowników, zwłaszcza pracujących z osobami z niepełnosprawnością; pracownicy WTZ nie mają takich przywilejów.
Co więcej, w placówkach pomocy społecznej, np. w Mielcu, gdzie jednostką organizacyjną prowadzącą WTZ jest MOPS – na mocy przepisów z dnia 19.06.2024 r. o dodatku motywacyjnym dla pracowników służb socjalnych, pracownicy zostali objęci dodatkowym wynagrodzeniem w wysokości 1000 zł brutto miesięcznie. Pracownicy WTZ działających w ramach MOPS tego dodatku nie dostali. Warsztaty terapii zajęciowej są finansowane ze środków PFRON w 90% oraz ze środków samorządu powiatowego w wysokości co najmniej 10% kosztów.
Wedle moich informacji i na podstawie sytuacji WTZ w MOPS Mielec wzrost algorytmu dotyczącego przekazywania środków na funkcjonowanie WTZ przez PFRON (obecnie 33696 zł na uczestnika rocznie) nie przekłada się na adekwatny wzrost płac pracowników. Prawa pracowników WTZ do godziwego wynagrodzenia nie są regulowane i chronione, tak jak ma to miejsce w służbie zdrowia, oświacie czy pomocy społecznej – mimo iż praca i obowiązki pracowników WTZ obejmują zadania związane ze wszystkimi tymi obszarami. Wielu pracowników i pracownic WTZ wyraża poczucie bycia permanentnie dyskryminowanymi i pomijanymi w kwestiach podwyżek oraz wzrostów wynagrodzeń.
Ich wynagrodzenie jest nieadekwatnie niższe od wynagrodzenia osób pracujących na podobnych stanowiskach w służbie zdrowia, oświacie czy pomocy społecznej. Nierówności w wynagrodzeniach na podobnych czy wręcz tożsamych stanowiskach w WTZ, w porównaniu do innych miejsc pracy finansowanych z budżetu państwa, powodują ogromną frustrację i zniechęcenie pracowników WTZ. Dalsze dyskryminowanie pracowników WTZ doprowadzi do odpływu specjalistycznej kadry, co będzie miało silny negatywny wpływ na funkcjonowanie placówek prowadzących WTZ, nie tylko w Mielcu, ale i potencjalnie w całej Polsce.
Bardzo proszę o możliwie szczegółową odpowiedź tyczącą się tej sytuacji, potwierdzenie lub weryfikację opisywanych powyżej sytuacji oraz związanych z nią obecnych uwarunkowań prawnych. Z uwagi na istotną rolę, jaką pracownicy i pracownice WTZ pełnią w społeczeństwie, oraz trudne warunki pracy, uważam, że ich postulaty zasługują na uwagę i szczegółowe rozpatrzenie, i w związku z powyższym proszę o odpowiedzi na poniższe pytania: 1. Czy istnieje możliwość uregulowania wynagrodzeń pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ) w sposób, który uwzględniałby ich obciążenia zawodowe oraz specyfikę ich pracy z osobami niepełnosprawnymi? 2.
Dlaczego przepisy dotyczące najniższego wynagrodzenia pracowników medycznych nie obejmują pracowników WTZ, mimo że często wykonują oni podobne obowiązki jak pracownicy medyczni? 3. Czy ministerstwo planuje wprowadzić przepisy, które zapewnią pracownikom WTZ podobne przywileje (np. 20-godzinny tydzień pracy, wolne ferie, wakacje) jak te, które przysługują pracownikom oświaty pracującym z osobami niepełnosprawnymi? 4. Dlaczego dodatek motywacyjny dla pracowników służb socjalnych, przyznawany różnym pracownikom MOPS, nie obejmuje pracowników WTZ, którzy również są zatrudnieni w takich jednostkach? 5.
Posłanka krytykuje obecne regulacje dotyczące utylizacji odpadów medycznych, wskazując na ich nieefektywność, koszty i negatywny wpływ na bezpieczeństwo epidemiologiczne. Pyta, czy Ministerstwo Zdrowia podejmie działania w celu zmiany przepisów i zakończenia marnotrawstwa środków publicznych w tym obszarze.
Interpelacja dotyczy formy zatrudnienia skarbników w jednostkach samorządu terytorialnego (powołanie zamiast umowy o pracę) oraz limitów wynagrodzeń, co prowadzi do problemów kadrowych i finansowych. Posłowie pytają, czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne i jakie argumenty stoją za utrzymaniem obecnego stanu prawnego.
Posłowie pytają o plany podniesienia wartości ulgi podatkowej dla krwiodawców, która ich zdaniem jest obecnie niewystarczająca i zniechęca do oddawania krwi. Argumentują, że podniesienie ulgi poprawiłoby dostępność krwi i byłoby korzystne dla systemu ochrony zdrowia.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie w związku z pojawieniem się pryszczycy w Brandenburgii i pytają ministra rolnictwa o działania prewencyjne mające na celu ochronę polskich rolników przed tą chorobą. Domagają się informacji o monitoringu sytuacji, planach zapobiegania i analizach prawnych dotyczących ewentualnego zakazu importu.
Interpelacja dotyczy braku dodatków (dodatek do wynagrodzenia i dodatkowy urlop) dla asystentów rodziny, mimo wykonywania podobnych obowiązków co pracownicy socjalni. Poseł wnosi o zrównanie wynagrodzeń tych grup zawodowych, wskazując na pauperyzację środowiska pracowników pomocy społecznej.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie i wzmocnienie ochrony praw pracowniczych w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, mobbingowi oraz naruszaniu godności w miejscu pracy. Wprowadza definicje "dyskryminacji przez założenie" i "dyskryminacji przez skojarzenie", konkretyzuje pojęcie molestowania, zwiększa minimalne kwoty zadośćuczynień i odszkodowań za naruszenia zasady równego traktowania i mobbing, a także nakłada na pracodawców obowiązek aktywnego i stałego przeciwdziałania tym zjawiskom poprzez wdrożenie odpowiednich procedur i reguł. Zmiany mają na celu dostosowanie przepisów do rozwoju technologii i elastycznych form zatrudnienia, a także uwzględnienie dorobku judykatury i nauk o zarządzaniu. Celem jest poprawa informacyjnej funkcji przepisów i rozwianie wątpliwości dotyczących zjawisk przemocy w miejscu pracy.
Projekt uchwały Sejmu RP wyraża potępienie dla działań Republiki Litewskiej, które zdaniem wnioskodawców, ograniczają prawa Polaków na Wileńszczyźnie do zachowania tożsamości i tradycji narodowej. Uchwała krytykuje likwidację Gimnazjum im. Longina Komołowskiego w Połukniu, uznając to za przejaw szowinizmu i szkodliwe dla relacji polsko-litewskich. Sejm wzywa Radę Ministrów do podjęcia działań na rzecz poprawy sytuacji Polaków na Litwie, w tym ochrony ich kultury i języka. Uzasadnienie podkreśla dysproporcję w traktowaniu mniejszości litewskiej w Polsce i polskiej na Litwie, wskazując na utrudnienia w funkcjonowaniu polskich szkół i kulturze na Litwie.
Projekt ustawy nowelizuje Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz szereg innych ustaw (m.in. Prawo o adwokaturze, Prawo o radcach prawnych, Prawo o notariacie) w celu wprowadzenia stanowiska młodszego asystenta sędziego. Ustawa określa wymagania, jakie musi spełniać osoba zatrudniana na tym stanowisku, w tym status studenta prawa, wiek i okres zatrudnienia. Reguluje również zasady zatrudniania asystentów sędziego na czas określony i nieokreślony oraz kwestie wynagrodzeń i staży asystenckich. Ma to na celu usprawnienie funkcjonowania sądów poprzez umożliwienie zatrudniania studentów prawa jako młodszych asystentów sędziów.