Interpelacja w sprawie sytuacji dzieci CODA (Children of Deaf Adults)

Szanowna Pani Ministro,

w Polsce żyje wiele dzieci CODA, czyli słyszących dzieci niesłyszących rodziców, które z powodu szczególnych okoliczności życia w rodzinach z osobami głuchymi napotykają wyjątkowe wyzwania, wpływające na ich rozwój psychospołeczny i codzienne funkcjonowanie. Ze względu na bariery komunikacyjne oraz brak systemowego wsparcia, dzieci te często są zmuszane do pełnienia ról, które znacząco wykraczają poza ich wiek i możliwości rozwojowe. Codziennością dzieci CODA jest konieczność tłumaczenia, opiekowania się rodzeństwem, a także pomoc rodzicom w kontaktach, co prowadzi do zjawiska parentyfikacji. Z uwagi na brak tłumaczy PJM i ich certyfikacji, słyszące dzieci niesłyszących rodziców zmuszone są do pełnienia roli tłumaczy dla swoich bliskich w relacjach z urzędami, instytucjami oraz w wielu sytuacjach, w których dziecko nie powinno nigdy uczestniczyć. Skutkuje to często przeciążeniem emocjonalnym, obniżeniem poczucia bezpieczeństwa oraz wpływa negatywnie na zdrowie psychiczne dzieci CODA. Zjawisko to wymaga szczególnej uwagi ze strony instytucji odpowiedzialnych za politykę społeczną i zdrowie psychiczne dzieci.

Niestety, brakuje systemowych rozwiązań mających na celu wsparcie dzieci CODA w Polsce, zarówno w formie bezpośredniej pomocy psychologicznej, odpowiedniego przygotowania pedagogów, nauczycieli, pracowników pomocy społecznej, a także braku certyfikacji tłumaczy PJM.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania: