Interpelacja w sprawie dostępności danych o wysokości stawki WIBOR
Data wpływu: 2025-01-14
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Interpelacja dotyczy dostępności danych historycznych o stawce WIBOR dla konsumentów, szczególnie sprzed 2000 roku, kwestionując powszechną dostępność tych informacji. Posłowie pytają o to, gdzie można znaleźć te dane i czy państwo sprawowało nadzór nad WIBOR w okresie, gdy dane te są trudno dostępne.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie dostępności danych o wysokości stawki WIBOR Interpelacja nr 7412 do ministra finansów w sprawie dostępności danych o wysokości stawki WIBOR Zgłaszający: Rafał Komarewicz, Kamil Wnuk, Ewa Szymanowska Data wpływu: 14-01-2025 Szanowny Panie Ministrze, bardzo istotna dla oceny funkcjonowania wskaźnika/stawki WIBOR jest kwestia dostępności danych o jego wysokości dla przeciętnego obywatela, który zaciągnął lub chce zaciągnąć kredyt ze zmienną stopą procentową opartą o WIBOR (Warsaw Interbank Offered Rate; w dalszej części interpelacji skrót „WIBOR” będzie używany w takim znaczeniu).
Obecnie z dziennymi wartościami stawki WIBOR można zapoznać się na stronie internetowej https://gpwbenchmark.pl/ . Jednakże wskazana strona internetowa powstała dopiero w dniu 12 września 2017 roku. Stąd istnieją wątpliwości, czy wcześniej była możliwość znalezienia wiarygodnych danych dotyczących wysokości stawki WIBOR. Wyjaśnić trzeba, że powinny to być informacje powszechnie dostępne, które z łatwością może odnaleźć każdy przeciętny konsument. Niektóre banki, w umowach kredytowych zawieranych z konsumentami, odsyłały do danych zamieszczonych na stronie internetowej agencji Reuters.
Nasuwa to jednak wątpliwości, albowiem w celu nielimitowanego dostępu do informacji publikowanych na tej stronie należy się zarejestrować (podając swoje dane osobowe), a następnie dokonać opłaty za korzystanie z serwisu (subskrypcję). Jeżeli zapoznanie się z danymi dotyczącymi wysokości stawki WIBOR wymagało uprzedniego spełnienia takich warunków, to dyskusyjne jest, czy można mówić o powszechnie dostępnych dla każdego zainteresowanego informacjach.
Co więcej, nawet w chwili obecnej (gdy dostępnych informacji na temat WIBOR jest nieporównywalnie więcej niż parę/paręnaście lat temu) znalezienie oficjalnych wiadomości na temat wysokości stawki WIBOR sprzed roku 2000 jest niemalże niemożliwe. Przypomnieć bowiem należy, że na stronie internetowej GPW Benchmark zostały zamieszczone dane historyczne dotyczące okresu jedynie od dnia 3 stycznia 2000 roku. WIBOR z kolei był opracowywany także w latach 90. i wiadomości o wysokości tej stawki powinny być powszechnie dostępne. Informacje powyższe są kluczowe dla kredytobiorcy.
Na etapie zawierania umowy powinny mu zostać przedstawione dane umożliwiające jak najpełniejsze rozeznanie się zarówno co do przeszłej, jak i przyszłej sytuacji, celem obliczenia ryzyka wiążącego się z wystąpieniem historycznie najgorszego scenariusza, jak i ocenę prawdopodobnego kierunku, w którym podąży wartość istotnego dla wykonania umowy wskaźnika referencyjnego. Jest to konieczne, aby konsument był świadomy ryzyka, jakie na siebie przyjmuje i dokonał kalkulacji, czy potencjalna zmiana wysokości zobowiązania kredytowego nie będzie rujnująca dla jego budżetu domowego, a w konsekwencji doprowadzi go do bankructwa.
Analogiczne stanowisko zostało ugruntowane w polskim i europejskim orzecznictwie na bazie kredytów walutowych. Zarówno polskie sądy, jak też Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie wskazywały, że przed zawarciem umowy konsumentowi powinny być dostarczone wiadomości pozwalające na ocenę ryzyka gwałtownej deprecjacji waluty ojczystej względem waluty, do której kredyt jest indeksowany lub denominowany. Zakres przedstawianych danych historycznych musi być adekwatny do okresu, na jaki konsument przyjmuje na siebie zobowiązanie kredytowe i związane z tym ryzyko (przykładowo: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2024 r.
pod sygn. akt I CSK 290/24; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2023 r. pod sygn. akt V ACa 1173/22; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2020 r. pod sygn. akt I ACa 1124/17). Wiele z banków nie przekazywało kredytobiorcom danych dotyczących wysokości WIBOR w przeszłości, gdyż bazowały na tym, że takie informacje były rzekomo powszechnie dostępne dla każdego zainteresowanego, co z kolei jest wątpliwe z uwagi na kwestie opisane wcześniej.
Stąd istnieje potrzeba dokładnego zbadania tej problematyki, co leży w interesie milionów Polaków, którzy wzięli kredyty ze zmienną stopą procentową opartą o WIBOR, a z natury rzeczy są stroną słabszą względem wielkich banków. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 192 ust. 1 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, uprzejmie proszę Pana Ministra o szczegółową odpowiedź na poniższe konkretne pytania: 1. Czy przed powstaniem strony internetowej https://gpwbenchmark.pl/ dane dotyczące wysokości stawki WIBOR można było znaleźć w Internecie? Jeżeli tak, to na jakich stronach? 2.
Poseł Rafał Komarewicz pyta o postęp prac nad ustawą o zrównoważonym rozwoju miast i ich obszarów funkcjonalnych, w szczególności o konsultacje międzyresortowe, akceptację ministra finansów oraz uwzględnienie uwag samorządów. Kwestionuje również wysokość udziału procentowego związków w dochodach z PIT, sugerując jego zwiększenie dla Krakowa i okolic.
Poseł pyta Premiera, czy uważa, że ujednolicenie nadzoru nad hutnictwem (przez jedno ministerstwo lub pełnomocnika rządu) jest konieczne dla usprawnienia jego ochrony oraz czy jest gotów podjąć działania w tym kierunku. Poseł wyraża zaniepokojenie rozdrobnieniem nadzoru i jego negatywnym wpływem na konkurencyjność polskiego hutnictwa.
Poseł Komarewicz wyraża oburzenie w związku z doniesieniami o nieetycznym uzależnianiu leczenia raka trzustki w PIM MSWiA od dobrowolnych wpłat pacjentów i domaga się wyciągnięcia konsekwencji wobec osób odpowiedzialnych. Pyta o konkretne działania MSWiA w tej sprawie, skargi na inne placówki oraz planowane usprawnienia w kontroli.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości ma na celu wdrożenie opcji z dyrektywy UE, umożliwiającej zwolnienie niektórych przedsiębiorstw z obowiązku raportowania w zakresie zrównoważonego rozwoju (ESG) za lata 2025 i 2026. Zwolnienie to dotyczy jednostek, które nie przekraczają określonych progów zatrudnienia (1000 osób) i przychodów (1,9 mld zł). Celem jest zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla firm, które docelowo nie będą objęte szerszym zakresem raportowania ESG. Ustawa wprowadza przepis epizodyczny pozwalający na niewykonywanie obowiązków w zakresie sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju w okresie przejściowym.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększania Bezpieczeństwa SAFE. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w punktach 1-4. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawką nr 4. Dokument ten stanowi element procesu legislacyjnego, w którym Sejm rozpatruje poprawki Senatu do ustawy.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) oraz w podatku od niektórych instytucji finansowych. W CIT zmienia się stawka podatku dla banków i SKOK-ów oraz podatkowych grup kapitałowych, w których skład wchodzi bank, wprowadzając stopniowe zmiany stawek w latach 2026-2028. Dodatkowo, zmienia się stawkę podatku od niektórych instytucji finansowych, obniżając ją dla niektórych podmiotów i wprowadzając zmianę stawki w 2027 roku. Celem zmian jest modyfikacja obciążeń podatkowych dla sektora finansowego i dostosowanie ich do bieżącej sytuacji gospodarczej.
Projekt ustawy ma na celu zmianę ustawy o obronie Ojczyzny w celu doprecyzowania źródeł finansowania spłaty zobowiązań Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Proponuje się, aby spłata kredytów, pożyczek, obligacji i innych zobowiązań Funduszu, wraz z odsetkami, była realizowana ze środków budżetu państwa z wyłączeniem części przeznaczonej na obronę narodową. Ma to zapobiec uszczuplaniu środków przeznaczonych na bieżące funkcjonowanie i rozwój Sił Zbrojnych RP. Dodatkowo, ustawa gwarantuje, że finansowanie spłaty zadłużenia Funduszu nie wpłynie negatywnie na inne zadania publiczne, takie jak zdrowie czy edukacja.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) oraz ustawę o podatku od niektórych instytucji finansowych. Celem jest zwiększenie obciążeń podatkowych dla sektora bankowego ze względu na ich wysokie zyski wynikające z obecnej sytuacji gospodarczej i geopolitycznej, a także zapewnienie finansowania rosnących wydatków na obronność. Ustawa wprowadza podwyższone stawki CIT dla banków krajowych, zagranicznych, instytucji kredytowych, SKOK-ów oraz podatkowych grup kapitałowych z bankami krajowymi, a także zmienia stawki podatku od niektórych instytucji finansowych. Nowe stawki CIT mają charakter epizodyczny (30% i 26% w kolejnych latach) przed powrotem do docelowych stawek (23% lub 13%).