Interpelacja w sprawie przyznania poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych statusu konsumentów w relacji z ubezpieczycielami
Data wpływu: 2025-01-31
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Lidia Czechak wyraża zaniepokojenie brakiem statusu konsumenta dla osób poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych w relacji z ubezpieczycielami, co prowadzi do nadużyć i zaniżania odszkodowań. Pyta, czy ministerstwo rozważa zmiany prawne w celu poprawy sytuacji poszkodowanych i przyznania im statusu konsumentów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie przyznania poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych statusu konsumentów w relacji z ubezpieczycielami Interpelacja nr 7739 do ministra finansów w sprawie przyznania poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych statusu konsumentów w relacji z ubezpieczycielami Zgłaszający: Lidia Czechak Data wpływu: 31-01-2025 Szanowny Panie Ministrze, zwracam się z wątpliwościami co do zasadności aktualnego stanu prawnego odnoszącego się do statusu poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych w relacji z ubezpieczycielem. Na to zagadnienie zwrócił uwagę jeden z pokrzywdzonych obywateli proszący mnie o interwencję.
Obecnie osoby fizyczne, które nie prowadzą działalności gospodarczej, dochodząc roszczeń z tytułu OC sprawcy wypadku, są pozbawione ochrony konsumenckiej, co prowadzi do licznych nadużyć i patologii ze strony firm ubezpieczeniowych. Stanowisko to opiera się na uchwale Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2015 r. (sygn. akt III SZP 2/15), która stwierdza, że poszkodowany, dochodząc roszczeń od ubezpieczyciela w ramach odpowiedzialności gwarancyjnej OC, nie dokonuje czynności prawnej, a zatem nie spełnia definicji konsumenta zawartej w art. 221 k.c. oraz art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.
Niestety, brak tej ochrony prowadzi do patologii, gdzie ubezpieczyciele wykorzystują swoją dominującą pozycję rynkową, co skutkuje: - zaniżaniem wysokości odszkodowań, - utrudnianiem procesu dochodzenia roszczeń, - brakiem transparentności w wycenach szkód. Wskazuje się na to, że firmy ubezpieczeniowe coraz częściej stosują praktyki ograniczające możliwość dochodzenia pełnych roszczeń przez obywateli, w szczególności przez: 1.
Przewlekłość postępowań – ubezpieczyciele przeciągają procesy likwidacyjne, przekraczając ustawowe terminy, co powoduje, że poszkodowani przez wiele miesięcy, a nawet lat, pozostają bez należnych środków finansowych. 2. Brak transparentności – wyceny szkód są często oparte na niejasnych lub zamkniętych procedurach (np. tajnych aukcjach wraków), co uniemożliwia obywatelom weryfikację decyzji finansowych. 3. Zaniżanie odszkodowań – odszkodowania są celowo obniżane na podstawie nieweryfikowalnych danych, co prowadzi do sytuacji, w której poszkodowani nie mogą pokryć pełnych kosztów napraw lub strat. 4.
Nieprawidłową obsługę reklamacji – firmy często uchylają się od udzielania merytorycznych odpowiedzi na reklamacje, ignorując prawa konsumentów i zasady dobrych praktyk. 5. Niewłaściwe traktowanie poszkodowanych – osoby, które już poniosły stratę w wyniku wypadku lub zdarzenia losowego, są narażone na stres, dodatkowe koszty (np. ubezpieczenia OC wraków) oraz przedłużające się postępowania, które prowadzą do pogorszenia ich sytuacji finansowej i psychicznej. W związku z pojawiającymi się poważnymi zastrzeżeniami odnośnie do systemowego funkcjonowania sektora ubezpieczeń w Polsce proszę o odpowiedź na poniższe pytania: 1.
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie zmian prawnych, które polepszą sytuację poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych w relacji z ubezpieczycielami? 2. Czy możliwe jest przyznanie takim osobom statusu konsumentów? 3. Czy obecne uregulowania krajowe są całkowicie wystarczające z punktu widzenia implementacji prawa unijnego? Z wyrazami szacunku Lidia Czechak Poseł na Sejm RP
Posłowie pytają o wpływ rosnącego importu cementu, zwłaszcza z krajów spoza UE, na konkurencyjność polskich producentów i potencjalną utratę miejsc pracy, zwracając uwagę na różnice w regulacjach środowiskowych. Interpelacja dotyczy analizy wpływu importu, spełniania norm jakościowych oraz ewentualnych działań ochronnych na poziomie UE.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym wprowadza szereg zmian mających na celu uregulowanie kwestii odszkodowań, rekompensat i świadczeń dla właścicieli nieruchomości i lokali dotkniętych realizacją inwestycji kolejowych, zwłaszcza tych związanych z budową tuneli. Nowelizacja wprowadza również możliwość zmiany decyzji o lokalizacji linii kolejowej w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności oraz reguluje kwestie związane z najmem lokali zamiennych dla lokatorów. Dodatkowo ustawa przesuwa termin wprowadzenia kas rejestrujących dla przewoźników kolejowych i operatorów publicznego transportu zbiorowego. Celem zmian jest zapewnienie sprawiedliwego i efektywnego procesu inwestycyjnego w sektorze kolejowym, przy jednoczesnym uwzględnieniu praw i interesów osób poszkodowanych przez te inwestycje.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym ma na celu wprowadzenie mechanizmów prawnych, które ułatwią kontynuowanie inwestycji kolejowych w sytuacjach wystąpienia nieprzewidzianych trudności. Dodatkowo, projekt ma na celu ochronę osób dotkniętych skutkami decyzji lokalizacyjnych, zwłaszcza najemców, poprzez umożliwienie inwestorowi finansowania kosztów najmu lokalu zastępczego. Ustawa wprowadza również możliwość zmiany decyzji o lokalizacji linii kolejowej przez wojewodę w przypadku wystąpienia okoliczności niemożliwych do przewidzenia, a mających istotny negatywny wpływ na otoczenie. Ponadto, reguluje kwestie związane z dostępem do nieruchomości w sytuacjach kryzysowych związanych z budową tuneli kolejowych.
Projekt ustawy nowelizuje Kodeks cywilny oraz ustawy dotyczące ubezpieczeń obowiązkowych, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, a także ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Głównym celem jest umożliwienie komunikacji elektronicznej między zakładami ubezpieczeń a osobami zgłaszającymi roszczenia, pod warunkiem uzyskania ich zgody. Dodatkowo, ustawa wprowadza obowiązek informowania o przyczynach odmowy wypłaty odszkodowania oraz pouczenie o możliwości dochodzenia roszczeń na drodze sądowej. Zmiany te mają na celu usprawnienie procesu likwidacji szkód i poprawę komunikacji z klientami.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy zmieniającej zasady karania zakładów ubezpieczeń za nieterminową likwidację szkód, nieterminowe odpowiedzi na żądania odszkodowawcze w sprawach zagranicznych oraz nieterminowe postępowania likwidacyjne na rzecz UFG. Ustawa ta znosi obowiązek, a wprowadza jedynie możliwość nakładania kar pieniężnych przez KNF za takie przewinienia. Prezydent argumentuje, że osłabia to ochronę poszkodowanych i ubezpieczonych, a także może prowadzić do negatywnych praktyk rynkowych. Uważa, że ustawa przerzuca ciężar walki o terminowe odszkodowania na poszkodowanych, którzy często nie mają zasobów na spory sądowe.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie przyrody oraz w ustawach o izbach rolniczych, jednostkach doradztwa rolniczego i Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa. Głównym celem jest rozszerzenie katalogu zwierząt, za szkody wyrządzone przez które przysługują rekompensaty, obejmując m.in. kormorany, żurawie, gęsi, łabędzie, kruki i czaple, jeśli szkody wystąpiły w określonych uprawach i stawach rybnych. Ustawa przenosi także odpowiedzialność za szacowanie szkód i wypłatę odszkodowań za szkody wyrządzone przez te nowo dodane gatunki na dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR), a izby rolnicze i jednostki doradztwa rolniczego mają uczestniczyć w oględzinach szkód.