Interpelacja w sprawie współpracy wojskowej z Koreą Południową
Data wpływu: 2025-02-13
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie potencjalnymi zagrożeniami logistycznymi i brakiem zdolności ewakuacji technicznej w związku z intensyfikacją współpracy wojskowej z Koreą Południową. Pyta o strategię MON w przypadku zakłóceń dostaw, dostępność wozów wsparcia oraz unieważnienie postępowania na wozy wsparcia 'Kajman'.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie współpracy wojskowej z Koreą Południową Interpelacja nr 8055 do ministra obrony narodowej w sprawie współpracy wojskowej z Koreą Południową Zgłaszający: Przemysław Wipler Data wpływu: 13-02-2025 Szanowny Panie Ministrze, w ostatnich latach Polska zintensyfikowała współpracę wojskową z Koreą Południową, dokonując szeregu zakupów sprzętu wojskowego, w tym czołgów K2 oraz systemów artyleryjskich K9. Tego rodzaju umowy znacząco wzmacniają zdolności obronne naszego kraju, jednak niosą ze sobą również istotne wyzwania logistyczne i strategiczne.
W szczególności kluczowe znaczenie mają kwestie zabezpieczenia dostaw podzespołów i wsparcia technicznego w sytuacji potencjalnych konfliktów zbrojnych lub zakłóceń w globalnych łańcuchach dostaw. Geopolityczna sytuacja Korei Południowej jest niezwykle dynamiczna. Potencjalny konflikt z Koreą Północną, presja ze strony Chin czy inne globalne napięcia mogą negatywnie wpłynąć na dostępność sprzętu i komponentów niezbędnych do utrzymania gotowości bojowej Sił Zbrojnych RP. Dlatego jest istotne, aby Ministerstwo Obrony Narodowej przedstawiło strategię przeciwdziałania ewentualnym ryzykom wynikającym z uzależnienia od dostaw z tego regionu.
Ponadto brak odpowiednich wozów wsparcia i zdolności do ewakuacji technicznej stanowi istotne zagrożenie operacyjne, co pokazały doświadczenia wojny w Ukrainie. W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami: Czy Ministerstwo Obrony Narodowej dostrzega ryzyka w łańcuchu logistycznym z Korei Południowej – wynikające z jej historii, sytuacji geostrategicznej i geograficznej – względem Polski? Jeśli tak, to jak zamierza im przeciwdziałać, tak aby sprzęt produkcji koreańskiej użytkowany przez polskie Siły Zbrojne miał pełne wsparcie techniczne, w szczególności w sytuacji otwartego konfliktów zbrojnego?
Jak zostanie zapewniona logistyka i całościowe wsparcie czołgów kupowanych w Korei Południowej? Czy Polska uzyska pełną zdolność do budowy wszystkich podzespołów tych modeli? Jeśli nie, to jak ministerstwo obrony wyobraża sobie dostawy kluczowych podzespołów, takich jak: silniki, skrzynie biegów i przekładnie, układy elektroniczne, układy optyczne, w sytuacji gdyby doszło do odcięcia dostaw z Korei Południowej przez działania np. Chin czy też zaangażowania się w Korei Południowej w konflikt ze swoim północnym sąsiadem? Analogiczne pytanie chciałbym zadać o pozostały sprzęt pozyskiwany z tego kraju.
Ministerstwo Obrony Narodowej podało, iż elementem kluczowym kolejnej umowy wykonawczej na zakup czołgów K2 będą wozy wsparcia, w szczególności wozy ewakuacji technicznej. Podkreślano, że w odróżnieniu od pierwszej umowy wykonawczej ta druga będzie opiewała właśnie na pełen pakiet logistyczny. W związku z powyższym, czy zweryfikowano czy producent koreański dysponuje takimi wozami? Ogólnodostępne informacje zarówno ze strony producenta koreańskiego, jak i powszechnie dostępne w mediach wskazują, że takie pojazdy nie istnieją, a propozycja dla Polski jest oparta o plastikowe modele (które między innymi pokazywano podczas MSPO Kielce).
Jak w tym kontekście MON chce zaspokoić tę potrzebę Sił Zbrojnych RP? Flota ponad 230 czołgów Leopard 2 jest praktycznie pozbawiona zdolności ewakuacji z pola walki, 29 starych wozów ewakuacji opartych o podwozie Leoparda 1 jest u progu śmierci technicznej. Nagminną praktyką jest to, że czołg ewakuuje czołg. Ta sama sytuacja dotyczy rosnącej floty czołgów K2. Czy MON dostrzega tę sytuację i czy traktuje ją jako pilną potrzebę do zaspokojenia? Jak w tym kontekście należy rozumieć unieważnienie postępowania na wozy wsparcia (program Kajman)? Z jakich powodów unieważniono to postępowanie? Czy jest w tej sprawie prowadzony audyt?
Jeśli tak, to przez jaką instytucję i kiedy opinia publiczna będzie mogła zapoznać się z jego wynikami? Potrzeba szybkiej ewakuacji czołgu z pola walki jest jednym z wniosków wojny w Ukrainie. Strona ukraińska utraciła wiele sprzętu ze względu na brak możliwości szybkiej ewakuacji. Wiele krajów europejskich ma w tym zakresie deficyt. Czy polski MON rozpatruje lub bierze udział w jakimkolwiek programie europejskim adresującym te potrzeby? Czy jest rozważane pozyskanie środków UE na ten cel?
Odpowiedzi na powyższe pytania są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa naszego kraju i efektywnego wykorzystania środków przeznaczonych na modernizację techniczną Sił Zbrojnych RP. Sprawne funkcjonowanie logistyki wojskowej, zabezpieczenie dostaw kluczowych komponentów oraz zdolność do ewakuacji uszkodzonego sprzętu mogą w przyszłości stanowić o powodzeniu operacji obronnych i skuteczności polskiej armii.
Posłowie pytają, czy odbiór opakowań z automatów kaucyjnych przez zwykłe pojazdy dostawcze jest zgodny z przepisami o gospodarce odpadami, w szczególności z wymogami BDO. Wyrażają obawy o legalność i transparentność funkcjonowania systemu kaucyjnego.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie problemem kwestionowania statusu sędziów powołanych na wniosek KRS po 2018 roku, co negatywnie wpływa na stabilność obrotu prawnego. Pyta Ministra Sprawiedliwości o monitoring tych przypadków, koszty dla Skarbu Państwa i planowane działania legislacyjne mające na celu uregulowanie tej kwestii.
Poseł Wipler wyraża zaniepokojenie doniesieniami o nadużywaniu procedury "Niebieskiej Karty" w konfliktach okołorozwodowych i pyta o dane dotyczące interwencji policji, liczby spraw, powodów umorzeń oraz analiz ministerstwa w tym zakresie. Poseł dopytuje się o statystyki związane z wykorzystaniem procedury "Niebieskiej Karty" w kontekście sporów rodzicielskich.
Poseł Wipler pyta o funkcjonowanie systemu eWUŚ, w szczególności o liczbę świadczeń udzielonych na podstawie oświadczeń pacjentów, weryfikację tych oświadczeń oraz koszty działania systemu. Poseł wyraża obawę co do potencjalnych nadużyć i efektywności systemu w kontekście kosztów i odzyskiwania nienależnych świadczeń.
Poseł kwestionuje decyzję o zakazie wjazdu na teren jednostek wojskowych samochodów wyprodukowanych w Chinach, argumentując, że kryterium kraju produkcji jest niespójne i pomija aspekty techniczne. Pyta o konkretne kryteria zakazu, jego egzekwowanie oraz planowane procedury weryfikacji.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji umowy między Polską a Szwecją o wzajemnej ochronie informacji niejawnych. Umowa ta ma na celu aktualizację istniejącej umowy z 2007 roku, dostosowując ją do zmian w przepisach prawnych obu państw oraz aktualnych standardów ochrony informacji. Ratyfikacja ma zapewnić spójność systemu prawnego i umożliwić dalszą współpracę między Polską a Szwecją, szczególnie w obszarach wymagających wymiany informacji niejawnych. Ratyfikacja umowy ma odbyć się bez uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie.
Przedstawiony dokument jest dodatkowym sprawozdaniem Komisji Gospodarki i Rozwoju oraz Komisji Obrony Narodowej dotyczącym rządowego projektu ustawy o działalności kosmicznej. Zawiera on poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i rozpatrzone przez komisje. Poprawki te dotyczą głównie doprecyzowania i uściślenia terminologii, wydłużenia terminów oraz zmian w zakresie przekazywania informacji do ONZ. Celem poprawek jest doprecyzowanie i usprawnienie wdrażania przepisów ustawy o działalności kosmicznej.
Projekt ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB) ma na celu stworzenie ram prawnych dla efektywnego wykorzystania środków z pożyczki SAFE od Komisji Europejskiej na wzmocnienie europejskiego przemysłu obronnego. Ustawa określa zasady działania FIZB, rolę Banku Gospodarstwa Krajowego (BGK) w zarządzaniu instrumentem oraz zasady kontroli i audytu wykorzystania środków. FIZB będzie finansować zadania wynikające z Planu inwestycji w europejskim przemyśle obronnym, spłatę pożyczki SAFE, a także inne wydatki związane z bezpieczeństwem i obronnością kraju. Wprowadza także mechanizmy prefinansowania w przypadku niedoboru środków.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Krajowym Rejestrze Karnym oraz szereg innych ustaw w celu wdrożenia prawa Unii Europejskiej, w szczególności decyzji ramowej Rady 2009/315/WSiSW oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/884 dotyczących wymiany informacji z rejestrów karnych między państwami członkowskimi. Wprowadza on także regulacje związane z funkcjonowaniem systemu ECRIS-TCN, mającego na celu usprawnienie wymiany informacji o wyrokach skazujących obywateli państw trzecich. Zmiany obejmują m.in. doprecyzowanie definicji, obowiązków Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego, zasad wymiany informacji z państwami obcymi oraz zakresu danych gromadzonych w rejestrze. Dodatkowo, projekt wprowadza obowiązek pobierania odcisków linii papilarnych od obywateli państw trzecich na potrzeby identyfikacji w postępowaniu karnym.
Projekt ustawy dotyczy ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Indonezji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych. Celem umowy jest usprawnienie współpracy prawnej między oboma krajami w zakresie spraw karnych, w tym postępowań przygotowawczych i sądowych. Umowa ma na celu przezwyciężenie trudności w dotychczasowej współpracy, takie jak długotrwałe procedury i konieczność tłumaczeń na język indonezyjski, oraz wprowadza rozwiązania wzorowane na umowach z innymi krajami. Ratyfikacja ma pozytywnie wpłynąć na bezpieczeństwo obywateli i ochronę obrotu gospodarczego.