Interpelacja w sprawie umożliwienia podjęcia studiów na polskich uczelniach uczniom kończącym szkołę w Holandii, których co najmniej jeden z rodziców jest obywatelem polskim
Data wpływu: 2025-02-21
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie zwracają uwagę na trudności, jakie napotykają absolwenci szkół średnich w Holandii (często z polskimi korzeniami) przy rekrutacji na polskie uczelnie ze względu na różnice w systemach egzaminacyjnych i brak konwersji ocen. Interpelacja zawiera pytania o możliwość konwersji ocen holenderskich, ujednolicenie interpretacji wyników maturalnych oraz wprowadzenie systemu wspierającego uczniów osiągających najlepsze wyniki.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie umożliwienia podjęcia studiów na polskich uczelniach uczniom kończącym szkołę w Holandii, których co najmniej jeden z rodziców jest obywatelem polskim Interpelacja nr 8302 do ministra edukacji, ministra nauki i szkolnictwa wyższego w sprawie umożliwienia podjęcia studiów na polskich uczelniach uczniom kończącym szkołę w Holandii, których co najmniej jeden z rodziców jest obywatelem polskim Zgłaszający: Agata Wojtyszek, Bartłomiej Dorywalski Data wpływu: 21-02-2025 W związku z informacjami otrzymanymi od naszych wyborców dotyczącymi trudności w podjęciu studiów w Polsce – szczególnie na kierunkach medycznych – przez absolwentów szkół średnich Holandii, których co najmniej jeden z rodziców jest obywatelem polskim, zwracamy się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania oraz rozważenie działań zwiększających konkurencyjność polskiego systemu edukacji na arenie międzynarodowej.
Pozyskane dane jednoznacznie wskazują na fundamentalne różnice w strukturze, zakresie oraz poziomie trudności egzaminów maturalnych w Polsce i Holandii. W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której młodzież ucząca się w Holandii, mimo polskich korzeni i chęci studiowania oraz osiedlenia się w Polsce, napotyka bariery uniemożliwiające realizację tych planów. Kluczowe różnice w systemach egzaminacyjnych: 1.
Zakres i złożoność egzaminów Egzamin VWO w Holandii wymaga zdania siedmiu, a w przypadku profilu gimnazjum klasycznego – ośmiu przedmiotów na poziomie zaawansowanym, co w dużej mierze odpowiada poziomowi rozszerzonemu polskiej matury. Dodatkowo, wszyscy uczniowie w Holandii muszą przystąpić do egzaminów m.in. z matematyki, języka niderlandzkiego, języka angielskiego (na poziomie C1) oraz wybranego języka nowożytnego (B2/C1). W Polsce natomiast istnieje możliwość zdawania matury wyłącznie na poziomie podstawowym z przedmiotów obowiązkowych.
Do studiów na kierunkach medycznych uprawnia w Holandii ukończenie profilu przyrodniczo-technicznego, oraz zdanie egzaminu rozszerzonego z matematyki, fizyki, chemii i biologii. Z każdego z nich muszą uzyskać ocenę powyżej 5.5, tzn. średnio powyżej 55% możliwych punktów. Ten profil wybiera około 7% całej populacji maturzystów. 2. Kryteria zaliczenia i wymagania szczególne Aby uzyskać dyplom VWO, holenderscy uczniowie muszą zdobyć średnio co najmniej 55% punktów z wybranych przedmiotów. Tymczasem w Polsce minimalny próg zdawalności matury wynosi jedynie 30% dla poziomu podstawowego, a poziom rozszerzony nie ma ustalonego progu zdawalności.
Powoduje to znaczące różnice w ocenie kompetencji kandydatów na studia, zwłaszcza na kierunkach wymagających wysokiego poziomu wiedzy i umiejętności, takich jak medycyna. 3. Rozbieżności w systemie oceniania W Holandii wyniki egzaminu VWO są rozkładane zgodnie z krzywą Gaussa, gdzie średnia ocena wynosi między 6,0 a 7,0, a tylko nieliczni uczniowie uzyskują oceny powyżej 8,0. W Polsce natomiast obserwuje się większy odsetek uczniów osiągających maksymalne wyniki na maturze rozszerzonej.
Może to prowadzić do niesprawiedliwej interpretacji wyników w porównaniu z systemami międzynarodowymi oraz ograniczać konkurencyjność polskich uczniów w rekrutacji na zagraniczne uczelnie. Osiągnięcie cum laude (średnia 8,0) w Holandii plasuje ucznia w czołówce wyników VWO. Od 2024 r. cum laude umożliwia bezpośrednie przyjęcie na dowolny kierunek uniwersytecki bez dalszych procesów selekcji. Jednak holenderskich uczniów VWO, którzy osiągnęli ten wynik jest znacznie mniej niż polskich uczniów, którzy uzyskali 100% punktów na maturze rozszerzonej.
Holenderscy uczniowie praktycznie nie otrzymują na maturze ocen pomiędzy 8.0-10.0 zdarza się to tylko uczniom wybitnym z danego przedmiotu. 4. Brak jednolitego systemu konwersji wyników Różnice w systemach egzaminacyjnych powodują trudności w porównywaniu wyników uzyskanych przez uczniów w Polsce i Holandii. Nasi wyborcy wskazują na konieczność standaryzacji oraz wprowadzenia oficjalnych mechanizmów przeliczania wyników, co ułatwiłoby młodzieży polskiego pochodzenia kształcenie w Polsce.
Rezultatem analizy danych udostępnionych przez CvTE (holenderska komisja egzaminacyjna), dzięki pomocy pani Jacqueline Wonink, kierownika Wydziału Danych i Obliczeń Statystycznych oraz danych otrzymanych od pani Beaty Dobrosielskiej starszego eksperta Wydziału Analiz Wyników Egzaminacyjnych CKE jest tabela konwersji holenderskich ocen maturalnych w relacji do skali procentowej polskiej matury.
Posłowie pytają o model obsługi środków z instrumentu SAFE, w tym o ewentualne powołanie odrębnego podmiotu pośredniczącego między BGK a beneficjentami. Wyrażają obawy co do przejrzystości przepływu środków, kosztów obsługi oraz odpowiedzialności poszczególnych podmiotów.
Interpelacja dotyczy ryzyka opóźnienia rewizji Krajowego Planu Odbudowy (KPO) i wynikającego z tego zagrożenia dla płynności finansowania inwestycji, szczególnie w kontekście usunięcia opłat od samochodów spalinowych. Posłowie pytają o konkretne działania rządu i procedury w celu uniknięcia opóźnień i zapewnienia ciągłości finansowania projektów z KPO.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie trudną sytuacją spółdzielni socjalnych w Polsce, wskazując na liczne bariery i problemy zagrażające ich działalności. Pytają o konkretne plany rządu dotyczące wsparcia i rozwoju tego sektora, w tym uproszczenia procedur, finansowania i udziału w zamówieniach publicznych.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie projektowanymi zmianami w ustawie o pomocy społecznej, w szczególności art. 54, który ogranicza dostęp do domów pomocy społecznej i może negatywnie wpłynąć na osoby wymagające całodobowej opieki, zwłaszcza dzieci z niepełnosprawnościami. Pytają o powody tych zmian i alternatywne rozwiązania dla osób, które nie mogą funkcjonować w środowisku.
Posłowie pytają o reformę finansowania dyżurów aptek nocnych i świątecznych, wskazując na trudną sytuację w regionie sądeckim, gdzie brak dostępu do aptek zagraża bezpieczeństwu pacjentów. Domagają się przejęcia pełnej odpowiedzialności przez NFZ i wprowadzenia standardów finansowania oraz organizacji dyżurów aptecznych.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o kuratorach sądowych, mając na celu zwiększenie efektywności naboru do służby kuratorskiej oraz poprawę funkcjonowania i organizacji tej służby. Kluczową zmianą jest wprowadzenie nowych wzorów legitymacji służbowych dla kuratorów i aplikantów, aby mogły być uznane za dokumenty publiczne. Ustawa umożliwia Ministrowi Sprawiedliwości zwolnienie aplikanta z części aplikacji kuratorskiej bez konieczności zwalniania go z egzaminu. Ponadto, doprecyzowano zasady przyznawania dodatku specjalnego kuratorom oraz rozszerzono możliwości delegowania kuratorów do Ministerstwa Sprawiedliwości.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.