Interpelacja w sprawie ubezpieczeń sportowych dzieci i młodzieży
Data wpływu: 2025-02-26
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o dostępność i jakość ubezpieczeń sportowych dla dzieci i młodzieży, argumentując, że obecny system jest niewystarczający i stanowi barierę w rozwoju sportu. Domaga się od ministerstwa działań zmierzających do poprawy tej sytuacji, włączając w to współpracę z PZU.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie ubezpieczeń sportowych dzieci i młodzieży Interpelacja nr 8390 do ministra sportu i turystyki w sprawie ubezpieczeń sportowych dzieci i młodzieży Zgłaszający: Tadeusz Tomaszewski Data wpływu: 26-02-2025 Gniezno, 26 lutego 2025 r. Szanowny Panie Ministrze, otrzymałem materiał przygotowany przez pana Michała Pietruszkę - eksperta w zakresie ubezpieczeń, który w oparciu o liczne kontakty z różnymi środowiskami sportowymi przedstawił problem jakości i powszechności ubezpieczeń sportowych dzieci i młodzieży. W jego ocenie jest to niedostrzegana bariera rozwoju sportu w Polsce.
Po olimpiadzie w Paryżu i złych wynikach narodowej reprezentacji, z nową siłą oraz wielkimi emocjami rozpoczęła się dyskusja o stanie polskiego sportu. Koncentruje się ona na jakości pracy związków sportowych oraz systemowych rozwiązaniach, które miałyby wesprzeć aktywność sportową dzieci i młodzieży. W zgodnej ocenie analityków, systemowa „infrastruktura”, służąca rozwojowi sportu na wszystkich poziomach, obarczona jest poważnym mankamentem. Jest nim brak ubezpieczeń sportowych, pozwalających na realną pomoc osobom uprawiającym sport w przypadku odniesienia urazu lub kontuzji.
Problem ten z całą ostrością widoczny jest w odniesieniu do młodzieży i dzieci uprawiających sport. Zarówno w formie zorganizowanej, jak i uprawianym poza organizacjami „sieciowymi”, doraźnie i spontanicznie. Negatywnie odróżnia to Polskę od krajów systematycznie osiągających dobre wyniki w sporcie i jest ogromnym problemem dla trenerów, a także rodziców młodzieży i dzieci uprawiających sport. Dodatkowo „obciążany” jest system publicznej ochrony zdrowia, chociaż nie dysponujemy informacją o skali tego zjawiska. I. Formalny obowiązek od 2010 roku, a w praktyce brak realnej ochrony ubezpieczeniowej uprawiających sport.
Wszyscy są dzisiaj zgodni, że we współczesnym sporcie, poza sportowymi osiągnięciami zawodnika czy zdrowotnymi pożytkami, jakie niesie amatorskie uprawianie sportu, największe znaczenie ma bezpieczeństwo jego uczestników. Szczególnie ważną kwestią jest przy tym bezpieczeństwo najmłodszych i młodych sportowców. Jednym z elementów tego bezpieczeństwa w każdej nieomalże dyscyplinie sportu powinno być ubezpieczenie każdego zawodnika na wypadek urazu lub kontuzji. W Polsce młodzi zawodnicy, uprawiający sport w klubach lub placówkach zrzeszonych w związkach sportowych, są formalnie ubezpieczeni, bo wynika to z obowiązujących regulacji prawnych.
W praktyce jednak nie mają realnego wsparcia w przypadku leczenia kontuzji i rehabilitacji. Ich ochronę ubezpieczeniową stanowią bowiem najczęściej tzw. uszczerbkowe polisy NNW, których zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela nie daje możliwości realnego wsparcia kontuzjowanego zawodnika. II. Fikcyjna ochrona ubezpieczeniowa na rozproszonym rynku ubezpieczeń Dzieje się tak pomimo art. 38 ustawy o sporcie z dnia 25 czerwca 2010 roku, która wprowadziła obowiązek ubezpieczenia wszystkich sportowców, spoczywający na klubach bądź w przypadku reprezentantów kraju na związkach sportowych.
Niestety, nie określono w zapisach żadnych minimalnych wymogów co do zakresu takiego ubezpieczenia, co spowodowało brak standardu i minimalizowanie kosztów składek, a w rezultacie iluzoryczną ochronę ubezpieczeniową. Taki stan rzeczy wynika z akceptowanej tolerancji w polskim sporcie dla ubezpieczeń dających pozorną ochronę młodym zawodniczkom i zawodnikom. Takie postępowanie jest często usprawiedliwiane za pomocą argumentu, że „naszego klubu nie stać na dobre ubezpieczenia, bo są one droższe”.
Z drugiej strony mamy do czynienia z niechęcią ubezpieczycieli do przyjmowania ryzyka związanego ze sportem oraz dużym rozproszeniem podmiotów do potencjalnego ubezpieczenia. W konsekwencji niewystarczająca jest skala tych ubezpieczeń, co przekłada się na obawę towarzystw ubezpieczeniowych o ekonomiczny sens ekspansywnego działania w tym sektorze rynku. Z tych powodów w ofercie ubezpieczeniowej brakuje innowacyjnych i cenowo akceptowanych przez sport produktów ubezpieczeniowych. III.
Podstawą rozwoju ubezpieczeń sportowych w Polsce jest włączenie tego zadania w misję społeczną PZU, jako narodowego lidera sektora i rynku ubezpieczeń W Polsce nie powstanie efektywny system wspierania sportu bez sprawnie funkcjonującego systemu ubezpieczeń dla zawodników, młodzieży i dzieci. System taki nie może powstać bez zaangażowania narodowego lidera rynku, jakim jest PZU. Zadanie to powinno być na ważnym miejscu w aktualnie definiowanej czy redefiniowanej społecznej misji PZU.
Poseł wyraża zaniepokojenie potencjalnym ograniczaniem roli Domów Pomocy Społecznej (DPS) w ramach deinstytucjonalizacji usług społecznych i pyta o plany ministerstwa dotyczące utrzymania i rozwoju DPS-ów oraz zapewnienia równowagi między usługami środowiskowymi a opieką instytucjonalną. Pyta także, czy ministerstwo planuje poprawę warunków funkcjonowania DPS-ów i czy możliwe jest uznanie DPS-ów za filar systemu pomocy społecznej.
Poseł kwestionuje decyzję o wyłączeniu kategorii juniora starszego w sportach nieolimpijskich z punktacji Systemu Sportu Młodzieżowego, argumentując, że zaszkodzi to finansowaniu i rozwojowi sportu młodzieżowego. Pyta o podstawy tej decyzji, cele, konsultacje ze związkami sportowymi oraz ocenę potencjalnych negatywnych skutków.
Poseł pyta Minister Edukacji o stanowisko w sprawie postulatów Unii Metropolii Polskich dotyczących zmiany zasad finansowania oświaty, szczególnie w kontekście niewystarczających środków i sposobu kalkulacji potrzeb oświatowych. Pyta również, czy ministerstwo planuje zmiany w sposobie kalkulacji tych potrzeb.
Poseł pyta ministra o jego stanowisko w sprawie wyrównania sytuacji finansowej miast na prawach powiatu, zgodnie z postulatami Unii Metropolii Polskich, oraz o ewentualne prace nad zmianami legislacyjnymi w tym zakresie. Podkreśla, że miasta te są w gorszej sytuacji finansowej w porównaniu do innych jednostek samorządu terytorialnego.
Poseł pyta ministra finansów, dlaczego autogaz (LPG) nie został włączony do pakietu obniżającego ceny paliw (CPN) i czy rząd planuje to zmienić, uwzględniając potencjalne koszty dla budżetu. Uważa on, że pominięcie LPG powoduje nierówne traktowanie użytkowników różnych rodzajów paliw.
Projekt ustawy dotyczy zmiany ustawy o sporcie oraz ustawy o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Główna zmiana dotyczy dodania art. 6a do ustawy o sporcie, który ma na celu uregulowanie wzajemnych relacji pomiędzy zawodnikami, trenerami, instruktorami sportu lub innymi członkami sztabu szkoleniowego a klubami sportowymi, związkami sportowymi lub polskimi związkami sportowymi. Określa, że relacje te mogą opierać się na stosunku pracy lub umowie cywilnoprawnej (w tym kontrakcie sportowym). Ma to na celu usankcjonowanie różnych form zatrudnienia w sporcie.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o sporcie wprowadza szereg modyfikacji mających na celu usprawnienie funkcjonowania związków sportowych oraz poprawę sytuacji zawodniczek, zwłaszcza w kontekście ciąży i urodzenia dziecka. Kluczową zmianą jest zastąpienie procedury tworzenia polskiego związku sportowego procesem jego przekształcenia. Ustawa ma również na celu zapewnienie ochrony prawnej sędziom sportowym oraz doprecyzowanie zasad przyznawania stypendiów sportowych. Dodatkowo, wprowadza zmiany w zakresie finansowania sportu, w tym utrzymania obiektów sportowych.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o sporcie oraz w ustawie o przygotowaniu EURO 2012, mające na celu poprawę sytuacji zawodniczek, zawodników i sędziów sportowych. Najważniejsze zmiany obejmują wydłużenie i podwyższenie stypendiów sportowych dla kobiet po urodzeniu dziecka, zapewnienie ochrony prawnej sędziom sportowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy publicznych, doprecyzowanie procedur przekształcania związków sportowych w polskie związki sportowe oraz umożliwienie dofinansowania zadań związanych z przygotowaniem kadr narodowych przez Instytut Sportu – Państwowy Instytut Badawczy. Nowelizacja ma na celu zniwelowanie nierówności i usprawnienie funkcjonowania sportu w Polsce.
Projekt ustawy o ochronie strategicznych obiektów sportowych ma na celu zachowanie i ochronę kluczowej infrastruktury sportowej przed likwidacją, degradacją i niekontrolowanym przekształceniem wynikającym z presji inwestycyjnej. Wprowadza definicję strategicznego obiektu sportowego, tworzy Rejestr Strategicznych Obiektów Sportowych (RSOS) oraz wzmacnia ochronę w planowaniu przestrzennym. Ustawa daje gminom i Skarbowi Państwa prawo pierwokupu oraz przewiduje sankcje za nieuprawnioną zmianę sposobu użytkowania lub rozbiórkę takich obiektów. Ma to służyć realizacji konstytucyjnych zadań państwa w zakresie kultury fizycznej, zdrowia publicznego i rozwoju sportu dzieci i młodzieży.
Projekt ustawy nowelizuje Kodeks cywilny oraz ustawy dotyczące ubezpieczeń obowiązkowych, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego i Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, a także ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej. Głównym celem jest umożliwienie komunikacji elektronicznej między zakładami ubezpieczeń a osobami zgłaszającymi roszczenia, pod warunkiem uzyskania ich zgody. Dodatkowo, ustawa wprowadza obowiązek informowania o przyczynach odmowy wypłaty odszkodowania oraz pouczenie o możliwości dochodzenia roszczeń na drodze sądowej. Zmiany te mają na celu usprawnienie procesu likwidacji szkód i poprawę komunikacji z klientami.