Interpelacja w sprawie świadczenia wspierającego dla osób chorych onkologicznie

Do mojego biura poselskiego docierają sygnały o niegodnym traktowaniu osób chorych onkologicznie podczas procedury przyznawania świadczenia wspierającego. Bardzo często osoby te otrzymują świadczenie, kiedy są już w stanie paliatywnym. Proces leczenia takich osób to czas, w którym potrzebują dodatkowych środków potrzebnych do egzystencji. Osoby chore onkologicznie, które mieszkają poza dużymi miastami, często muszą dojeżdżać do szpitali miejskich. Nierzadko w tym procesie pomagają ich bliscy, którzy, by otoczyć opieką chorego, najczęściej muszą rezygnować z działalności zawodowej. Ze względu na specyfikę chorób onkologicznych punktacja dotycząca świadczenia wspierającego jest dla pacjentów onkologicznych przychylna w momencie, kiedy stają się osobami wymagającymi opieki paliatywnej, niestety przewidywalna długość ich życia bardzo często jest zbyt krótka i nie doczekają tego świadczenia.

Leczenie onkologiczne osłabia przede wszystkim fizycznie i odpornościowo, częściowo obniżając jakość funkcjonowania poznawczego. Jednak wpływ ten nie jest na tyle znaczący, jak wymagałaby tego punktacja w uniwersalnej skali oceny potrzeb wsparcia w zakresie przestrzegania zasad podwyższonych standardów epidemiologicznych i higienicznych.

Punktacja, którą stosuje się do oceny osoby do świadczenia wspierającego, jest taka sama dla chorych onkologicznie oraz pozostałych osób. Prowadzi to często do niesłusznego traktowania chorych, co przekłada się na dłuższy czas oczekiwania na świadczenie wspierające, kluczowe dla osób chorych onkologicznie. Takie osoby często muszą rezygnować z podjęcia pracy, a co za tym idzie, muszą otrzymać od państwa środki na egzystowanie. Dodatkowym wsparciem dla takich osób mogłoby być przydzielenie asystenta w ramach asystencji osobistej.

Często komisja, odpowiedzialna za przyznanie punktacji osobom chorym na choroby nowotworowe, nie ma specjalnego przeszkolenia z zakresu izolacji i higieny pacjentów onkologicznych, chociażby w lubelskim punkcie przyznawania tego świadczenia pojawiają się z tego powodu skargi.

W związku z powyższym zwracam się z pytaniem:

1. Czy dla osób chorych onkologicznie zostanie stworzony nowy system oceny, kwalifikujący do przyznania świadczenia wspierającego?

2. Czy ministerstwo planuje w projekcie ustawy o asystencji osobistej przyznać prawo do usług asystenckich uwzględniających specyfikę chorób onkologicznych, w tym osób będących pod opieką hospicjum domowego?

Z poważaniem

Bożena Lisowska