Interpelacja w sprawie pomocy udzielonej przedsiębiorcom w trakcie pandemii COVID-19
Data wpływu: 2025-03-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Marek Sawicki pyta o doniesienia prasowe dotyczące pozwów PFR przeciwko przedsiębiorcom, którzy skorzystali z tarczy finansowej COVID-19, domagając się zwrotu pomocy. Poseł wzywa do zweryfikowania działań PFR i CBA oraz zasadności wydawanych rekomendacji.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie pomocy udzielonej przedsiębiorcom w trakcie pandemii COVID-19 Interpelacja nr 8589 do ministra aktywów państwowych w sprawie pomocy udzielonej przedsiębiorcom w trakcie pandemii COVID-19 Zgłaszający: Marek Sawicki Data wpływu: 11-03-2025 Szanowny Panie Premierze, według doniesień prasowych Polski Fundusz Rozwoju SA składa pozwy przeciwko przedsiębiorcom, którzy w trakcie pandemii COVID-19 skorzystali z tarczy finansowej. PFR domaga się zwrotu pomocy covidowej. Problem dotyczy blisko 2 tys. przedsiębiorstw, które dostały negatywną rekomendację Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
Problem w tym, że wiele z nich nie wie, dlaczego jest na celowniku służb. Sprawa jest na tyle kontrowersyjna, że zaangażowała się w nią Najwyższa Izba Kontroli. 1994 podmioty mają zwrócić całą kwotę wsparcia, w sumie 500 mln zł (J. Ojczyk, PFR pozywa polskie firmy. Chce zwrotu milionów z tarcz covidowych , Business Insider z 28.02.2025). Informacje prasowe potwierdzają przedsiębiorcy zgłaszający się do mojego biura poselskiego. Na przykład GL Group Spółdzielnia z siedzibą w Kopcach (gm. Huszlew, woj.
mazowieckie) jest adresatem decyzji PFR nakazującej zwrot całości subwencji w kwocie 3 500 000 zł, wydanej bez wskazania jakichkolwiek okoliczności faktycznych, w tym ewentualnych nadużyć uzasadniających wycofanie uprzednio udzielonej pomocy publicznej. W szczególności wskazać należy, że spółdzielnia ta nie zaprzestała działalności, nie zawiesiła jej, nie otworzyła likwidacji, nie ogłosiła upadłości ani nie rozpoczęła restrukturyzacji. Nie doszło ponadto do znacznego spadku poziomu zatrudnienia. Spółdzielnia wydatkowała subwencję zgodnie z umową z PFR i złożyła stosowne oświadczenie o rozliczeniu subwencji.
Jak wskazują reprezentanci podmiotów pokrzywdzonych działaniem PFR, decyzje w przedmiocie zwrotu kwoty subwencji nie zawierają uzasadnień spełniających standard wywodzony z konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, gdyż noszą znamiona arbitralności i nie poddają się kontroli i nadzorowi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2006 r., sygn. akt II OSK 410/06).
Z uwagi na sposób ukształtowania uprawnień PFR w regulaminie ubiegania się o udział w programie rządowym „Tarcza finansowa Polskiego Funduszu Rozwoju dla małych i średnich firm”, w którym uprawnienie żądania zwrotu subwencji ma charakter jednostronny i nieobwarowany ziszczeniem się weryfikowalnych przesłanek, sądy wydają wskutek wnoszonych przez PFR pozwów nakazy zapłaty w postępowaniu upominawczym. Rodzi to ryzyko wystąpienia niepowetowanej szkody w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw bez rzeczywistej przyczyny leżącej po stronie beneficjentów państwowej pomocy covidowej.
Jestem świadomy okoliczności wadliwego skonstruowania prawnego i finansowego systemu pomocy publicznej dla przedsiębiorców w okresie pandemii, ale nie może to stanowić przesłanki stosowania pozbawionej mechanizmu kontroli zasadności ingerencji w prawa majątkowe polskich podmiotów gospodarczych, gdyż praktyka ta godzi w podstawowe interesy gospodarcze Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z powyższym zwracam się z pytaniem: Czy opisane powyżej zdarzenia są prawdziwe?
Ponadto proszę Pana Premiera o pilne zweryfikowanie działań Polskiego Funduszu Rozwoju SA względem tysięcy polskich przedsiębiorców, a w szczególności motywów i zasadności wydania przez Centralne Biuro Antykorupcyjne rekomendacji stanowiących bezpośrednią podstawę podjęcia przez PFR szkodliwej dla sektora przedsiębiorstw praktyki. Jeżeli zostanie stwierdzone, że służba ta, powołana m.in. dla ochrony interesów gospodarczych państwa, wydatnie im szkodzi, apeluję o przyspieszenie deklarowanych przez Pana Premiera działań w kierunku jej likwidacji.
Poseł pyta o podstawy wprowadzenia moratorium na pozyskanie drewna przez MKiŚ, kwestionując czy decyzja oparta była na analizach eksperckich i jak uwzględniono negatywne wyniki konsultacji społecznych prowadzonych przez regionalne dyrekcje Lasów Państwowych. Poseł wyraża obawy, czy działania ministerstwa nie zakłócają równowagi w gospodarce leśnej.
Poseł Marek Sawicki pyta o powody usunięcia trocin, zrębków i karp z definicji drewna energetycznego w projekcie rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z 28 sierpnia 2024 roku. Wyraża obawę o wpływ tych zmian na inwestycje w instalacje wykorzystujące biomasę leśną i domaga się analizy wpływu regulacji.
Poseł pyta o analizy kosztów wprowadzenia unormowań wynikających z systemów EU ETS1 i EU ETS2 w Polsce, w szczególności w kontekście dodatkowych kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych. Domaga się wskazania prognozowanych kosztów do roku 2027, 2030 i 2050.
Przedstawiony fragment dokumentu dotyczy sprawozdania Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Gospodarki i Rozwoju o uchwale Senatu w sprawie ustawy zmieniającej ustawę o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Komisje rozpatrzyły uchwałę Senatu i rekomendują Sejmowi przyjęcie większości poprawek zawartych w uchwale, odrzucając jedynie poprawki nr 3 i 14. Celem zmian jest prawdopodobnie uproszczenie i deregulacja przepisów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, ułatwiając przedsiębiorcom funkcjonowanie.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Funduszu Ochrony Rolnictwa, dostosowując przepisy dotyczące rekompensat dla producentów rolnych i grup producentów do aktualnych regulacji UE w zakresie pomocy de minimis. Wprowadza rozróżnienie w traktowaniu rekompensat jako pomocy de minimis w rolnictwie (dla producentów) i pomocy de minimis (dla grup). Ponadto, ustawa reguluje procedury w sprawach postępowań dotyczących rekompensat wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji oraz konsekwencje niezłożenia wymaganych dokumentów przez grupy producentów. Celem jest zapewnienie zgodności z prawem unijnym i poprawa efektywności zarządzania funduszem.
Projekt ustawy o koordynacji działań antykorupcyjnych oraz o likwidacji Centralnego Biura Antykorupcyjnego został ponownie skierowany do Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych po drugim czytaniu w Sejmie. Komisja, po rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu ustawy. Odrzucenie projektu wnioskuje Klub Parlamentarny PiS. Oznacza to, że aktualny projekt ustawy w przedstawionym kształcie prawdopodobnie nie wejdzie w życie.
Projekt ustawy dotyczy koordynacji działań antykorupcyjnych oraz likwidacji Centralnego Biura Antykorupcyjnego (CBA). Celem jest usprawnienie współpracy między organami odpowiedzialnymi za zwalczanie korupcji i zapewnienie ciągłości działań antykorupcyjnych po likwidacji CBA. Ustawa określa zasady prowadzenia koordynacji, tryb likwidacji CBA i przekazywania jego zadań innym jednostkom administracji rządowej. Wprowadza osłonę antykorupcyjną dla przedsięwzięć rządowych obarczonych wysokim ryzykiem korupcji.
Senat wprowadza poprawki do ustawy o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE (FIZB). Kluczowe zmiany dotyczą wyłączenia spłaty pożyczki SAFE, kredytów, pożyczek i obligacji (wraz z odsetkami i kosztami) z minimalnego limitu wydatków obronnych, co oznacza, że nie będą one pokrywane z budżetu Ministerstwa Obrony Narodowej. Zamiast tego, na ten cel zostanie utworzona rezerwa celowa w budżecie państwa. Ponadto, rozszerzono obowiązek sprawozdawczy Ministra Obrony Narodowej o senackie komisje oraz wprowadzono obowiązek kontroli antykorupcyjnej i kontrwywiadowczej wykorzystania środków z FIZB przez ABW, SKW i CBA.